Elimden geldiğince sadık takip etmeye çalıştığım, dünya çapında saygınlığı olan bir dergi Monocle. Japonya'dan girip, Danimarka'dan çıkan, Viyana'nın garından bahsedip Türk dizileriyle devam eden, İngiltere kökenli ama tam anlamıyla global bir yayın.  Dün elime geçen son sayısını özellikle merak ediyordum, zira içinde Abdullah Gül ile yapılan bir röportajın olduğunu duymuştum...
Röportaj 'konuşan liderler' serisinin içinde, birinci sırada yer alıyor. Onun ardından Ürdün Prensi Hasan Bin Tallal, Kolombiya Devlet Başkanı Juan Manuel Santos ve Zambiya'nın Başkan Yardımcısı Guy Scott geliyor. Fotoğraflar son derece karizmatik. Röportaj, Türkiye'nin son dönemdeki rolü, yükselen etkinliği ve çevresinde artan sıkıntılardan dem vuruyor, İsrail ile yaşadığımız krizi hatırlatıyor ve Cumhurbaşkanı'nın 'Akdeniz'de demokratik olmayan hiçbir ülke kalmayacak' sözünü öne çıkarıyor.
***
Böyle, 'yeni dünya'yı temsil eden, saygın bir dergide Türkiye'nin cumhurbaşkanıyla yapılan bir röportaj görmek çok hoşuma gitti açıkçası. Hem derginin Türkiye'ye verdiği önem, hem de cumhurbaşkanının global medya trendlerini takip edip, Monocle'a aşina olması... Yakın zamanda The Guardian ya da Sunday Telegraph'ta da karşılaşmıştık Gül ile ama Monocle konvansiyonel değil, yeni medyayı temsil ettiği için yeri ayrı. Uluslararası basın konusundaki bu dikkat ve seçime bravo doğrusu!

Türkiye denince dünya ne konuşuyor?
Türk dizileri furyasının özellikle Arap dünyasında ve Balkanlar'da fenomen olduğunu biliyoruz. Son yaptığım seyahatlerde bunu bizzat gözlemlemiştim ama dizi meselesinin dünya çapında konuşulur olduğunu bilmiyordum doğrusu. Oysa iş o raddeye gelmiş ki Türkiye denince akla her yerde gelen ilk başlık diziler...
***
Monocle'dan başladık, oradan gidelim. 'Yumuşak güç' üzerine yazılmış olan derginin giriş makalesinde bile verilen ilk örnek 'Türkiye'nin soap operalar'ı. Hatta öyle ki son dönemde yapılan diziler için dergi 'ülkenin etkinliğini Bulgaristan'dan Bahreyn'e kadar artıran unsur' tanımlaması yapıyor. Kendimizi dev aynasında görelim demiyorum elbet ama son dönem furyamızın dünya çapında bizimle ilgili müthiş bir aşinalık yarattığı kesin. Dizi yapımcıları ellerindeki gücün farkındadırlar umarım. Zira bize özgü unsurları dünyaya tanıtmak için elimizde müthiş bir hazine var. Amerikalılar nasıl hamburgeri, Starbucks'ı ya da barbeküyü olağan hayatlarının içinde bir vazgeçilmez olarak sunup globalleştirdilerse biz de aynı şeyi Türk kahvesi, Türk yemekleri ya da Türk müziği için neden yapmayalım?

AB'nin sonu mu?
Geçtiğimiz hafta Brüksel'de yapılan ve bütün dünyanın gözlerinin çevrildiği AB zirvesinde alınan kararlar 'tarihin sonu' değil ama AB'nin sonunu getirebilir. Son dönemde birlik çok ciddi ekonomik sıkıntılar içindeydi, biliyorsunuz. Bu sıkıntıları aşmak için üye ülkeler daha sıkı ekonomik birliktelik ve denetim içeren, Almanya'nın mimarı olduğu yeni bir paket üzerinde anlaştılar. Ancak... İngiltere bu anlaşmaya yanaşmayıp dışarıda kaldı. Şimdi Avrupa kazanları dört bir yanda kaynıyor. İngiltere'de başını liberallerin çektiği çevreler Muhafazakar Başbakan David Cameron'ı 'İngiltere'yi Avrupa'nın dışına itmekle ve meydanı Almanya'ya bırakmakla suçluyorlar. Fransa'daki Sarkozy karşıtı çevreler Sarkozy'yi Almanya'nın dümen suyuna girmekle itham ediyorlar ve Almanya'daki muhafazakar çevreler de Başbakan Merkel'i, Almanya'yı denetime çok açık hale getirmek ve ipleri AB'ye kaptırmakla eleştiriyorlar. Her ülkenin kamuoyu, mevcut tabloda iktidarlarına farklı açılardan eleştiriler getiriyor anlayacağınız. Durum karmaşık. İngiltere AB'den tamamen kopacak mı? Yeni paket ekonomiyi düzenleyecek mi? Ezeli rakip Almanya ve Fransa birbirine daha çok yakınlaşacak mı? Bu soruları ve cevaplarını önümüzdeki günlerde sık sık tartışacağız...