Has Parti Genel Başkanı Numan Kurtulmuş zarif üslubu, mantıklı çıkışları ve sağduyusuyla öne çıkan bir siyasetçi. Onun bu imajının gerçekle nasıl birebir örtüştüğünü pazartesi günü birlikte yaptığımız kahvaltıda anladım.
Milliyet Gazetesi yazarı Mehveş Evin'le birlikte Malta Köşkü'nde bir araya geldik Kurtulmuş'la. Önce Mısır'dan başladık konuşmaya. 'Deve eyleminiz çok ilgi çekti' diyerek girdik konuya. Has Parti Mısır'daki ayaklanmayı destekleyen bir çizgi çizdi son günlerde. Bunu da 'Orayı en az AK Parti kadar sahipleniyoruz. Hatta onların sesi olmaya biz daha yakınız' psikolojisi içinde yapıyor gibi geldi bana. Mısır'dan sonra sıra gündemdeki diğer konulara geldi...

***
Bizde yerleşik bir 'İslamcı' önyargısı vardır, biliyorsunuz. Toleranssız, dayatmacı, laik kesimin korktuğu... Saadet geçmişi nedeniyle böyle bir yaftalamaya açık maalesef Kurtulmuş. Oysa özgürlükler konusunda takındığı tavır birçok demokrat geçinene taş çıkartıyor. İçki tartışmasında da heykel polemiğinde de ruhban okulunun açılmasında da Kürt açılımında da tamamen özgürlüklerden yana Has Parti genel başkanı. Başkanlık tartışmasına ise sıcak bakmıyor. Mevcut düzende böyle bir geçiş diktatörlük doğurur, diyor.

***
Kurtulmuş'un hükümeti eleştirdiği ana eksen ekonomi. İşsizlik ve dışa bağımlılıktan şikayet ediyor ve özelleştirmeleri yerden yere vuruyor. Ben bu konuda Kurtulmuş'u fazla devletçi buldum. Özgürlükler konusunda sergilediği liberal tavrı ekonomide de göstermiyor. Oysa devlet işletmelerinin hantallıkları ortada...
Kısacası CHP'nin yapamadığı yapıcı muhalefeti ben Numan Kurtulmuş'ta gördüm. Önümüzdeki dönem Türkiye siyasetinde onun ismini daha sık, sesini daha gür duyacağız sanırım...

Atam Atam sen kalk da ben soram!
Hulki Cevizoğlu bir dönemin popüler basın mensuplarındandı. O dönemde 'sadece çağdaş tanımına uyan vatandaşa demokrasi' isteyen, askerden Süheyl Batum'un beklediği şeyi talep eden ve Atatürkçülük adı altında korku pompalayan zihniyetlerin başında geliyordu. Bu zihniyetler marjinalleştikçe o da doğal akış içinde medyadan elini ayağını çekti. Bu çekiş öyle AK Parti zamanında keskin bir şekilde olmadı.  Yavaş yavaş kendi kendini bitirdi Cevizoğlu.
Şimdi ise yeni bir kitap yazmış. İsmi 'Bırakmayı Düşündüm'. Mustafa Kemal'le yapılmış hayali röportajlardan oluşuyor kitap. Hulki Cevizoğlu soruyor, yanıtları da Mustafa Kemal'in çeşitli yerlerde söylediği ve yayınlanan kaynaklardan uyarlıyor. Bu kitapta iki noktaya takıldım. Birincisi bu ölü diriltme, zamanı hiçe sayma virüsünün hala daha devam etmesi. Cevizoğlu bugünkü Genelkurmay'ın bir sözüne Atatürk'ün 80 sene önce söylediği bir sözle karşılık veriyor örneğin. Ya da 'AKP sizin için ittihatçı diyor. Siz ne diyorsunuz?' diye soruyor. Zaman, mekan, bağlam... Hiçbiri yok. Tam bir Atatürk kutsallaması!

***
İkinci takıldığım nokta ise önsözde. Şöyle başlamış Cevizoğlu: 'İktidardaki AKP'nin medyadaki yoğun baskıları ve kendine korkuyu görev edinen medya patronları yüzünden televizyonlara çıkamayınca boş durmadım...'
Halbuki işin aslı başka. Hulki Cevizoğlu 2010'un yaz aylarında Şamil Tayyar'la birlikte Beyaz TV'de program yapıyordu. Dikkatinizi çekerim, Beyaz TV'de! Yani Melih Gökçek'in oğlu Osman Gökçek'in yayın yönetmenliğini yaptığı televizyonda. Kısacası hükümete yakın duran bir mecrada. Demek ki AK Parti yüzünden televizyona çıkamaması söz konusu değil. Bu program 13 bölüm yayınlandı ve sonra
Cevizoğlu'nun fiyat artışı talepleri nedeniyle sona erdi. (O sırada sürekli ben bir genel başkanım hatırlatması yapması çok kısa bir süre DSP'nin başına geçmesi nedeniyle olsa gerek...)

***
Ben Cevizoğlu'nun bu kitabında yenilmişlik psikolojisinin izlerini buldum. Keşke onun gibi çalışkan ve üretken bir isim sorunun kendi zihniyetinde olduğunu görse. O ve onun çizgisinin doğal yollarla tasfiye olduğunu anlasa. Ve bir özeleştiri kitabı yazsa... İşte o kitabı büyük bir merakla okurdum!