CHP, İyi Parti (İP) ve Saadet Partisi (SP) ittifakı HDP ile örtülü/açık ittifak konusunda kulağının üstüne yatmada başarılı.

“Hayır yapmıyoruz” demiyorlar.

Zira durum böyle diyemeyecekleri kadar açık.

“İttifak halindeyiz, çünkü onlar yasal bir parti” de demiyorlar.

Zira ‘yasal’ ama kendi seçmenleri açısından ‘meşruiyet sorunu’ var.

‘Yasal’ olanla ‘meşru’ olan arasındaki farkı hukuk felsefesine hakim olanlara bırakayım.

Ancak siyasi alana örnekleme yapmama mani değil bu.

***

CHP’nin, kurucu lider Mustafa Kemal Atatürk’ün ‘ilke’ olarak koyduğu ‘6 ok’undan biri ‘milliyetçilik’, diğeri ‘devletçilik’.

İP, yarısı CHP, yarısı MHP kökenli siyasetçilerin kurduğu bir parti ve daha milliyetçi ve devletçi…

SP ise her ikisini de sahiplenmekle birlikte ‘dini’ değerleri daha üstte tutan bir karaktere sahip.

Üçünün de ‘ittifak’ yapabileceği ‘ortak ilkeler’ bunlar.

Bu ilkelerin somutlaştığı iki ‘sembol’ var: Bayrak, milli marş…

HDP ise kongre ve toplantılarında Türk Bayrağı ve İstiklal Marşı okunmayan bir parti. ‘Yasal’ ama ‘ilkelerin somutlaştığı’ temel iki semboldeki ‘ayrılık’ ittifakın meşruluğunu ortadan kaldırıyor.

HDP’li milletvekillerinin Türkiye halkını ‘PKK ile’ tehdit etmesi gibi bir ‘aşırı ötesi’ durumu saymıyorum bile…

***

CHP’yi, İP’yi ve SP’yi yönetenler, seçmenlerinin de, HDP’yi ‘meşru’ görmediğini biliyorlar.

O yüzden ‘kaçamak’ ifadelerle ‘izah’tan kaçınıyorlar…

Bu, sadece ‘siyasi’ değil, aynı zamanda ‘ahlaki’ bir sorun.

CHP bir ‘sol’ parti ise, HDP de ‘iddia ettikleri gibi’ bir sol parti ise ittifakları tartışılmaz.

İP, ‘milliyetçilik/ulusalcılık’ temelinde CHP ile ittifak yapabilir.

SP’nin de, ‘sağ/muhafazakar’ tarafıyla İP ile ittifakı meşruiyet tartışması yaratmaz.

Ancak, önümüzde ‘sağ’ adaylarla oy almaya çalışan bir ‘sol’ parti;

Ve ‘sol’ adaylara destek veren bir ‘sağ’ parti tablosu varsa;

Bu bir ‘siyasi karakter sorunu’na da işaret eder.

Karakterinizi belirleyen kimlere ‘evet’ dediğiniz değil, kime ‘hayır’ dediğinizdir.

Nokta…

Geri kalmanın yararları!

Türkiye birçok bakımdan 20. Yüzyılı yakalayamadı.

Hedefi 21. Yüzyılın aktörlerinden biri olmak.

Ancak bunun iyi tarafları da var.

Önünüzden gidenlerin neleri doğru, neleri yanlış yaptığını;

Hangi alanlarda ‘boşluk’ bıraktığını görebilirsiniz.

21. yüzyılı yakalamak, bunları görmekle birlikte, ‘aradaki farkı kapatacak’ kendine özgü farkın ne olduğunu da bilmekten geçiyor.

Yerli ve milli derken çoğunlukla ‘teknoloji’ ve ‘ürün’den söz ediyoruz.

Bence Türkiye’yi başarılı kılacak olan, bunların önünde yerli/milli ‘değerler ve ilkeler’dir.

Çünkü değerler ve ilkeler ‘düşüncenizi’ belirler. Düşünceniz de ‘sisteminizi’…