İslam âlemi Kurban Bayramı'nı idrak ederken, Gazze'de ara vermeden devam eden soykırım yüzünden hepimiz hüzünlüyüz. Harabeler içinde kılınan bayram namazı görüntüleri yüreğimizi dağlıyor. İnsanlar birbirlerine bayram tebriği göndermek yerine, Gazze'de kanlı elbiseleriyle namaza duran kardeşlerinin videolarını gönderiyorlar. Kalbimiz yaralı.

Bu vahşetin hiç bitmeyeceği duygusuna kapılıyor, umudumuzu kaybediyoruz. Oysa bitecek. Çünkü yaşadıkları katliama, şehirlerinin yok olmasına rağmen topraklarını terk etmeyen ve boyun eğmeyen Gazzeliler aslında galipler. Yakında Siyonist canavarının zillet içerisinde yok olduğuna da şahit olacağız.

Bosna Savaşı başladığında lisede öğrenciydim. Avrupa'nın ortasındaki bu küçük İslam beldesinden gelen haberler o kadar korkunç ve katliam o kadar büyüktü ki, bu karanlığın hiç bitmeyeceğini sanmıştım.

Oysa 3 yıl 8 ay ve 1 hafta sonunda savaş bitti. Geride büyük bir enkaz ve yeri doldurulamayacak insanlarımızın vedası kaldı. Lakin tüm yokluklara rağmen Sırplara ve destekçisi Rusya'ya, başta Hırvatları destekleyen Almanya olmak üzere Batı'nın Haçlı ruhuna karşı direnen Bosnalı Müslümanlar teslim olmadı.

Eğer 11. yüzyılın sonunda yaşayan bir Müslüman olsaydık karanlığın hiç bitmeyeceğini düşünebilirdik. Çünkü 1099'da Anadolu'yu yıkıp Kudüs'e ulaşan Haçlı istilacıları tarihin en dehşetli sahnelerine imza atıyorlardı.

Savaşa katılan tarihçi Papaz Raymond bu görüntüyü şöyle anlatıyordu: "Kudüs'e girdiğimizde harika şeyler yaşadık. En merhametli askerlerimiz Müslümanların sadece başlarını kestiler. Diğerleri ise onları canlı canlı yakıyorlardı. Sokaklar kesilmiş kafalar, eller ve ayaklarla doluydu. Öyle ki yolda bunlara takılıp düşmeden yürümek zor hale gelmişti. Mabette (Mescid-i Aksa) öldürdüğümüz Müslümanların kanları adamlarımızın ayak bileklerini aşmıştı". Sadece mescitte öldürülenlerin sayısının 70 bini geçtiği rivayet ediliyor. Fakat bu kanlı istila 88 yıl sonra Selahaddin Eyyubi tarafından bitirildi ve Haçlılar kovuldular.

Kudüs özgürlüğüne kavuştuktan 71 yıl sonra bu defa doğudan barbar sürüleri geldiler. Moğollar 1258'de Bağdat'a girdiğinde Haçlıları aratmadılar. Hilafetin merkezini yıktıklarında geride 1 milyon ceset ve yok olan bir medeniyet vardı. Önlerine çıkanı ezip geçtiler. Devletler dağılıp gitti.

Muhtemelen bu dehşete şahit olsaydık geleceğe dair umudumuz kalmazdı. Fakat umudunu yitirmeyenler de vardı ve tam iki yıl sonra Baybars bu hayasız akına ilk darbeyi indirdi ve Moğolların yıkılışı başladı. 39 yıl sonra ise Anadolu'dan doğan güneş tam 600 yıl yaşayacak ve üç kıtaya adalet götürecekti.

Bugün Gazze için çaresiz gibiyiz. Umudumuz tükeniyor. Karanlık hiç dağılmayacak gibi geliyor. Oysa 14 yıl boyunca asrın tüm cellatlarının yorulup ara verip yeniden saldırdığı Suriye halkı direnerek zafere ulaştılar. Her şey gözlerimizin önünde gerçekleşti. Artık ülkemizin güneyinde terörden endişe ettiğimiz değil, sırtımızı yaslayacağımız bir dağ var.

Unutmayın. Siyonist çete, tarihte mağlup ettiğimiz düşmanlarımızın yanında bir sinek bile değil. O güzel günleri hep birlikte yaşayarak göreceğiz. Bu zifiri karanlık sandığımız dönemin, aslında barbarların sonuna en yakın zaman olduğuna şahit olacağız.

Kurban Bayramınız mübarek olsun.