Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın sosyal medya hesapları yılbaşı gecesi sabaha kadar çalıştı. İcraat paylaşımları saatler sürdü. Her bir mesaj iktidarın 2022'de hayata geçirdiği projelerin sadece başlıklarından oluşuyordu.

Üstelik Erdoğan'a öykünen İmamoğlu'nun 150 proje adıyla duyurduğu öyle daha önce açılmış tesislerin yeniden açılması ya da kütüphanede bir odanın tefrişatı gibi komik şeyler de değil. Şanlıurfa'dan Zonguldak'a Türkiye'nin dört bir yanında milyarlarca liralık yatırımlar, toplu konutlar, insansız gemiler, insansız uçaklar, denizaltılar, füzeler, otobanlar, tüneller, köprüler, şehir hastaneleri, opera ve tiyatro binaları... Listeyi okurken yoruluyorsunuz.

Fakat memurların 3600 ek gösterge mağduriyeti ile emekçilerin EYT sorununun çözülmesi muhalefetin hiç beklemediği bir şeydi. Birisi 40 yıllık, diğeri çeyrek asırlık bu problemleri hiçbir iktidarın çözecek bütçeye ve iradeye sahip olamayacağını, böylece bunun kolay bir muhalefet etme aracı olduğunu düşünüyorlardı. Kendileri iktidara gelseler bile pek çok mazeret üretip yapmayacaklardı, tıpkı İmamoğlu'nun vaatleri gibi. CHP yerel yönetimlerde 4. yılına girmiş olmasına rağmen, nasıl vaat ettikleri şeyleri hayata geçirmemesine "25 yıllık enkaz devraldık" edebiyatıyla yanıt veriyorsa, Kılıçdaroğlu ve Akşener'in mazeretleri de şimdiden hazırdı.

Lakin olmadı. Erdoğan hepsini boşa düşürdü. Üstelik 10. defa toplanmalarına rağmen hâlâ adaylarını açıklayamadılar. "Şimdi ilan edersek seçimlere kadar yıpranır" diye diye kendilerini yıprattılar, yandaşlarını dahi çileden çıkarttılar.

Bu panik havası öyle güçlü esiyor ki, iktidarın doğalgaza yaptığı indirimden dahi rahatsız oldular. Bu indirimin keşfedilen doğalgaz rezerviyle ya da muhalefetin iddia ettiği gibi seçim ekonomisiyle ilgisi yok. Türkiye'nin Rusya ile kurduğu ilişkiyle doğrudan bağlantılı. Avrupa ülkeleri doğalgazda tedarik krizi yaşarken, Türkiye Silivri'de Avrupa'nın en büyük depolama tesisini açtı. Çünkü doğalgaz tedarikimizde sorun yok. Ayrıca kısa bir süre içinde üretici ülke haline geleceğiz. Rusya ile Ukrayna arasında savaş çığırtkanlığı yapmak yerine, yapıcı bir politika izlemenin sonucu bunlar.

Fakat CHP Genel Başkan Yardımcısı Bülent Kuşoğlu bu durumdan büyük rahatsızlık duyduklarını, Rusya'nın ülkemize ucuz doğalgaz vererek iç işlerimize karıştığını, seçimleri etkilemeye çalıştığını söylüyor. Bununla da yetinmiyor: Bu "indirimin emperyalizme hizmet" anlamına geldiğini ifade ediyor. Pişkinliğin bu kadarına da pes.

ABD'den baş danışman ithal edip, "IMF'yle yeniden ilişki kurulmalı" diyenler, Rusya'nın savaş halindeki Avrupa'ya doğalgazı kesip, kendisine yönelik boykota tüm baskılara rağmen katılmayan Türkiye'ye indirimli doğalgaz vermesini eleştiriyor.

Beşşar Esat'a "Aman meseleleri Erdoğan'la çözmeyin. Biz gelince hem askerlerimizi çekeceğiz hem de size tazminat ödeyeceğiz" diye mektup yazan bir zihniyetten başka ne beklenir ki?

"Telaş ve panik yarışında" liderliği yine de teröristlere vermek gerek. PKK terör örgütü lideri Duran Kalkan, iktidarın çok büyük saldırılar yaparak kendilerini ezdiğini, seçimleri kazanması halinde bunun kendileri için yok oluş anlamına geleceğini açıkladı. Kaçınılmaz sonları yaklaşıyor. Öyle olmasaydı, muhalefet partilerine "Ufak şeyleri büyütmeyin. Ayrılıkları önleyin. Erdoğan'ı yıkmak için daha fazla ittifak, daha güçlü ilişki kurmak gerek" diye seslenir miydi?