Ailesinin gözbebeğiydi. Soyadı gibi bir oğul. Nice umutlar biriktiriyordu analar. Çocuklar büyüyecek ve başlarında dolanan bu kara yazgıyı değiştireceklerdi. Doğduğu şehir bir yanda bölücü terörün baskısı altındaydı; Diğer yanda bugün mültecilere düşmanlık ederken gösterdikleri ırkçı dişleri hiç değişmeyen dünün eski Türkiye'sinin yöneticilerinin...

Cerrahpaşa'dan mezun olmuş ve Diyarbakır'ına hizmet için dönmüştü. Kulp yolunda PKK'lı teröristlerin yolu kestiğini görünce aracını ters yöne çevirip oradan uzaklaşmaya çalıştı. Biliyordu, teröristler için doktor, öğretmen, mühendis, halkı için hizmet eden kim varsa düşmandı. Öyleyse durmamalıydı. O da öyle yaptı. Fakat teröristlerin açtığı yaylım ateşinden kurtulamadı. Cansız bedeni aracının içine yığılıp, reyhan kokulu dağlarına veda ettiğinde henüz 26 yaşındaydı.

Dr. Abdullah Biroğul şehit olduğunda, üç gündür Türkiye'yi adeta yangın yerine çeviren Türk Tabipler Birliği ağzını açıp PKK'ya tek bir söz söylemedi. Konuştular. "Sağlık emekçilerini hedef alan, söylemleri ile mevcut çatışma ve şiddet ortamını tırmandıranları" suçladılar. Yani devleti. Çünkü devlet o günlerde, PKK'lı teröristleri yüzlerce şehit verme pahasına kazdıkları hendeklerde imha ediyor, işgal ettikleri beldeleri sokak sokak terörden temizliyor, kendi vatandaşını bu ateş çemberinden kurtarıyordu. Öyleyse TTB'ye göre PKK değil, devlet suçlanmalıydı.

Bunu ilk defa yapmıyorlardı üstelik. İstanbul'daki başkanları Selçuk Erez terörist başının serbest kalması için açlık grevi yapmakla yetinmemiş: "Halk bizi tebrik etmeli. Kürt halkının temsilcisi Apo'dur" diyebilmişti. Aynı TTB, Mehmetçiğin Afrin Harekatı'na karşı çıkarken, PKK'nın bu şehirdeki hastaneye düzenlediği ve doktorlar dâhil 13 sivilin hayatını kaybettiği saldırıyı görmezden gelmişti.

Bölücü teröre karşı bu kadar sevecenlik gösteren bir meslek örgütü, başörtülü meslektaşlarına karşı ise son derece acımasızdı. Dönemin TTB Başkanı Gençay Gürsoy, başörtüsü yasağının üniversitelerde kaldırılmasına karşı çıkarak: "Asistan olduklarında hizmet vermeye başlıyorlar. Başörtülü doktor olamaz. Öğrenci olsalar bile ameliyathaneye girmelerine izin vermeyiz" demişti. Aynı kişinin PKK'ya destek için hazırlanan "sözde barış akademisyenleri bildirisinin" ilk imzacısı olduğunu söylemeye gerek yok sanırım.

TTB başörtüsü yasağı kalktığında da durmadı. Kararın iptal edilmesi çağrısında bulundu. Bu defa dili giderek küstahlaşmıştı: "Türban özgürlük değil, toplumsal baskı aracıdır. Türban gençlerde suçluluk duygusunu geliştirir, özgür ve yaratıcı düşünmesini kısıtlar, ruhsal hastalık yapar" Bir yasağı savunmak için bu kadar hastalıklı argümanlar üretebilmek kolay olmasa gerek. Başörtüsü yasaklarının ateşli savunucusu İÜ rektörü Kemal Alemdaroğlu bir doktordu, yasağı başlatan önceki rektör Bülent Berkarda da. Başörtülü olduğu için Çapa Tıp'ta ölüme terk edilen 71 yaşındaki Medine Bircan'ı tedavi etmeyenler de sözde doktordu. İnsan hayatına değer vermeyenden doktor olur mu?

Halkımız hekimliği asırlardır kutsal bir meslek olarak gördü. İbni Sina, Sabuncuoğlu Şerafettin, Cabir bin Hayyan tıp dünyasındaki bizim yıldızlarımızdır. Bu yüzden Anadolu baştanbaşa tamamı hayır için inşa edilen şifahaneler, bimaristanlarla doludur. Hekimlik gibi bir mesleği böylesine ideolojik bir sefalet içindeki örgütler temsil edebilir mi? Doktorlarımızın önce bunlardan kurtulması gerek.

Konya'da herkesin saygıyla andığı Dr. Ekrem Karakaya'nın bir hasta yakını tarafından katledilmesi tüm ülkeyi üzüntüye boğdu. Annesinin vefatından sorumlu tuttuğu doktoru öldüren, bir başka hastanenin güvenlik görevlisiydi. Bu korkunç suçu işledikten sonra intihar etti.

TTB ise bu acı ölümü bahane edip, sağlıkçıları sokağa dökmenin peşinde. Söyler misiniz, teröristler incinmesin, bölücübaşı özgür kalsın diye çabalayan, bu milletin çocuklarına eğitimi, hekimliği yasaklamaya çalışan bir örgüt, doktorların hakkını savunuyor olabilir mi?

Gencecik fidanlarımızın katiline övgü düzenlerdeki bu pişkinlik de artık çok fazla.