Salonda buz gibi hava esiyor. Şehit aileleri şaşkınlık ve öfke içinde. Fakat onun tavrında en küçük bir tedirginlik ya da pişmanlık yok.

Tam bir soğukkanlılıkla kusuyor içindekini: "15 Temmuz şehitlerini anmayacağım".

Yetinmedi bununla, Bahçelievler Belediyesi'nin CHP'li Meclis Başkan Vekili Nazife Aktaş.

Kanla yıkanmış caddelerden, gözünü kırpmadan beden elbisesini çıkarıp vatan toprağına savuranlardan tiksinti duyarak partisinin iftirasını sürdürdü: "Tiyatro" dedi.

Tüm bunları sadece iktidar karşıtlığı mı sandınız? Erdoğan düşmanlığının gözlerini kör ettiğini mi düşünüyorsunuz? Ne kadar da temiz yüreklisiniz.

O karanlık gecede mağlup olsaydık eğer, kime vereceklerdi Cumhurbaşkanlığının mührünü?

FETÖ'yü, Pensilvanya'da acılar içinde can veren bir ihtiyar ve yanındaki müflis şebekeden ibaret sananlar bu sorunun cevabını veremezler.

Oysa her şey çok açık.

O gece milletin demir yumruğu altında ezilenlerin ikinci hamlesiydi "15 Temmuz tiyatrodur" sözleri. Devlete "paralel kurdukları" yapılanma o gece duvara tosladığında, vazgeçmediler kirli niyetlerinden.

Darbeyle iktidarı ele geçirdikten sonra mührü teslim edecekleri siyasiler eliyle sürdürdüler emellerini.

Devlet kurumlarını itibarsızlaştırmak için var güçleriyle çalıştılar. Türk Ordusu'na alternatif kurdukları "terör ordusu" bozguna uğramıştı.

Ancak devlete paralel yönetim belediyeler aracılığıyla sürdürülebilirdi.

Ülkeyi kantonlara ayırmayı hedefleyen bölücülerle kol kola girip yerel yönetimleri ele geçirdiler. Sonra soydular. Talan ettiler.

Devletin istatistik kurumundan, bakanlıklarına kadar her birimine adeta savaş açıp itibarsızlaştırdılar. Alternatif paralel yapılar ihdas edip kendi besledikleri medya aracılığıyla propagandasını yaptılar.

Milletin devletine olan güvenini sarsmaya çalıştılar.

Şehirleri yerle bir eden deprem felaketini dahi kullanmaktan çekinmediler. "Devlet çöktü" dediler. İzmir Marşı'yla kitlelerini efsunlayan bir kumarbazın devletten daha itibarlı olduğunu söylediler.

Böylece devlete paralel bir "yardım kuruluşu" kurdular. Sonra onu da soydular.

FETÖ, aslına rücu ettiği için güçlenebilen Türk Devleti'ne savaş açan yapıların ortak adıdır.

Bu yüzden Kafkasya'dan Afrika'ya kadar devlet nerede varlık gösterdiyse FETÖ orada farklı maskelerle karşısına çıkmıştır.

Türk Devleti Karabağ'ın özgürleşmesi için çırpınırken, "Azerbaycan'a cihatçı taşıyorlar" yalanıyla Batılı efendilerine işmar edenler aynı örgütün başka yüzüdür.

İsrail'e "Ortadoğu'nun en demokratik ülkesi" diyerek güzelleme yapanlar ile "Hamas'a terörist damgası vuranlar" aynı şer yuvasının bekçileridirler.

Mülteci düşmanlığı yaparak ülkede iç savaş çıkarmaya çalışanlar ve böylece Suriye'deki katil Baas rejimin devam etmesi için gayret edenler maskesini her gün değiştiren, ancak şer dolu yüzünü gizleyemeyen aynı örgüttür.

Binlerce militanı derdest edilse ve binlercesi kaçak hayatı yaşamak zorunda kalsa da FETÖ zihniyet olarak "pek çok yapı içinde" yaşamaya devam ediyor.

Onları kimi zaman "KHK'lılar mağdur" masalını dillendiren siyasetçi, kimi zaman "şehitleri anmayı reddeden" Meclis üyesi sıfatıyla görebilirsiniz.

Mücadele etmenin tek bir yolu var: Maskelerini indirmek.