Seçimde yaşadığı ağır hezimet sonrası CHP'de bir muhasebe dönemi başlayacağı düşünülüyordu. Beklenti, yenilginin sebeplerinin gerçekçi bir analize tabi tutulacağı şeklindeydi. Pek çok partili hiç olmazsa girdiği her seçimden başarısızlıkla çıkan Kılıçdaroğlu ve ekibinin istifa ederek sürece katkı vereceklerini düşünmüştü.

Olmadı. Kılıçdaroğlu istifa etmediği gibi, başarısızlığında rol oynayan herkesi terfi ettirdi. Yenilginin muhasebesini yaptığını sanan isimler de hatalı analizler yapmayı sürdürüyor.

Kılıçdaroğlu'na en yakın isimlerden Bülent Kuşoğlu'nun BBC'ye verdiği röportaj hâlâ yanlışta ısrar ettiklerini gösteriyor. Kuşoğlu MYK'de yerini koruyan dört kişiden biri ve Genel Başkan Yardımcısı. Ona göre seçimleri kaybetmelerinin üç temel sebebi var: Eğitimsiz köylülerin desteğini alamamaları, sığınmacı sorunun tehlikesini anlatamamaları ve iktidarın kendilerini terörle işbirliği yaptıkları şeklinde ithamlarına yeterince cevap verememeleri. Kuşoğlu'na göre aday seçimlerinde ise hiçbir sorun yok. Kılıçdaroğlu dürüst, yalan söylemeyen, hoşgörülü bir imaja sahip imiş. Tek sorun bunu yeterince seçmene anlatamamalarıymış.

Cumhur İttifakı seçmenini eğitimsiz, cahil ve köylü diye aşağılama yanlışlığında devam etmeleri CHP'nin üstenci anlayışında hiçbir değişikliğin olmadığını gösteriyor. Anlaşılan o ki, Kılıçdaroğlu'nun ağzından kazara çıktığını sandığımız bu çirkin sözler partinin ruhuna işlemiş durumda. Topluma hakaret ettiklerinin farkında dahi değiller.

CHP'nin anlayamadığı bir başka şey sığınmacılara düşmanlık ederek oy toplayacağını sanmasıydı. Kuşoğlu ikici tur seçim öncesinde daha da faşist bir nefret dilini öne çıkarmalarını yetersiz görenlerden. Suriyeli düşmanlığı oy getirseydi, nüfuslarına oranla Suriyeli sığınmacıların en yoğun yaşadığı Kilis, Gaziantep, Hatay ve Şanlıurfa'da Ak Parti oylarını artırabilir miydi?

Sosyal medyadaki FETÖ'cülerin, mezhepçilerin ve şovenist rüzgara kapılan ergenlerin aksine halkın ezici çoğunluğu Suriyelilerin neden Türkiye'ye geldiğini çok iyi biliyor. Özellikle sınır bölgelerindeki insanlar, Suriye'de bir mezhep savaşı yaşandığını, Nusayri bir azınlık diktasının Sünni çoğunluğa eziyet ettiğini, üstelik bu savaşın temellerinin 1982'deki Hama katliamına kadar uzandığını çok iyi biliyor.

İşte bu yüzden Hatay'ın Reyhanlı, Yayladağı, Altınözü ve Kırıkhan gibi sınırın sıfır noktasında bulunan, doğal olarak sıkıntıyı en derinden yaşaması gereken ilçelerinde Erdoğan'a destek yüzde 80'lerde iken, nüfusunun büyük çoğunluğu Arap Alevisi olan Defne ve Samandağ'da Erdoğan'a destek yüzde 10'lara düşüyor.

Kılıçdaroğlu seçim öncesinde açıkça vurguladığı Alevi kimliğiyle, iç savaşın en başından itibaren mezhepçi Esad rejimine karşı tavır alsa, katliamlarına karşı çıksaydı hem insani bir duruş sergiler, hem de seçmenin oy tercihlerini mezhep temelli yapmasının önüne geçerdi. Fakat bunu da anlayamadı.

PKK terör elebaşlarının aylardır Kılıçdaroğlu'nda destek açıklaması yapmalarını örtük bir memnuniyetle karşılayıp, HDP'lilerle seçim ittifakı yapan kim? Buna rağmen iktidarın kendilerini "terör işbirlikçisi" diye itham etmesinin yalan olduğunu söylemeleri de bir başka idraksizlikleri.

Şimdi Abdüllatif Şener gibi, Ak Parti'yi böleceği inancıyla yatırım yaptıkları kişilerin ihanetine öfkeleniyorlar. Ya kendi elleriyle Meclis'e gönderdikleri 38 kişiden en şedit düşmanlığı gördüklerinde ne yapacaklar?