MİT bir devlet organı ama hükümetin denetiminde ve Oslo dahil tüm inisiyatifi hükümet sağlıyor. İsmini ne koyarsak koyalım PKK'nın silah bırakması ve bunun karşılındaki yasal düzenlemelere dair görüşmeler hükümet ya da devlet düzeyinde yapılıyor. Bunda bir beis yok. Dünyanın her yerinde müzakereleri hükümetler ya da hükümetlerin organları yapar. Karşılıklı olarak oturulur en azından ilk aşamada silahların nasıl susacağı, barışın nasıl sağlanacağı üzerine tartışılır. İmralı'da Öcalan-MİT arasında durum artık diyaloğun ötesindedir.  Burada önemli olan tarafların birbirlerini rencide etmeden, 'teslim olma' havası yaratmadan süreci yürütmesidir.

ÇEKİLME SORUNSUZ OLMALI
Artık diyaloğun ötesinde bir yol haritasının mevcut olduğunu biliyoruz. Bunu devlet de sürecin sacayağını oluşturan BDP-PKK-Avrupa genel hatlarıyla biliyor. Büyük bir sürpriz olmazsa önümüzdeki hafta Öcalan yol haritasını ya da bu haritanın ilk ayaklarını açıklayacak. Daha önce bu satırlarda yazdığım, artık herkesin dillendirdiği, PKK'nın Irak'a çekilmesiyle başlayan süreç 1999'dakine benzemeyecek. Hatırlarsak, 1999'daki çekilmede PKK ciddi kayıplar vermişti. Başbakan Erdoğan'ın sözlerinden bu kez PKK'nın çekilmesi sorunsuz olacağa benziyor. İşin ilk ayağı olan, çekilme sürecinin sorunsuz gerçekleşmesi, Kürtler arasındaki şüpheleri azaltması açısından önemli. Çünkü bugün BDP tabanı 'müzakerenin karşılığı ne olacak?', 'somut bir adım ne zaman atılacak?','operasyonlar ne zaman duracak?' sorularını sormaktalar. Çekilmenin 'kazasız' gerçekleşmesi müzakerenin selametini de belirleyecek. Bu, silah bırakma aşaması değil tabii ki. Zaten silah bırakmanın en son aşama olduğunu biliyoruz. PKK 'önce silah bıraksın' argümanı artık geçerli değil. Böyle diyenler arabayı atın önüne koşmaya çalışanlar ki müzakerenin böyle yürümeyeceğini biliyorlar.
PKK Irak'a çekildikten sonra asıl görüşmeler başlayacak. Erbil'de masanın bir yanında MİT diğerinde PKK temsilcisi olacak. Zaten şimdi de belli bir temas söz konusu. Bu arada 4. yargı paketi devreye girecek. (Bu paketle birlikte KCK tutukluları serbest bırakılacak. Tabii ki bu paket çerçevesinde Ergenekon benzeri davalardaki tutukluların da serbest kalması söz konusu.) Erbil'de belki uzun sürecek bir görüşme maratonuyla PKK'lıların Türkiye ya da Irak'a dönmeleri konuşulacak ama bu aşamaya daha vakit var. Söyleyeceğim şu: Yol haritası hazır. 
Peki yol haritasını hayata geçirmek için siyaseten neden ağır davranılıyor, neden hala kamuoyu önünde farklı mesajlar veriliyor? Bu süreçte kimse kendisini 'teslim olmuş' gibi görünmesini istemiyor. Yanlış olansa bu bakış açısı. Çünkü bu süreçlerin teslim olma-teslim alma anlayışı üzerinden yürütülmesi doğru değil. Bu yaklaşım yerine Türkiye kamuoyuna 'barışın zorunluluk' olduğunu anlatmak gerekir. Çünkü barışı kimse tek başına kazanamaz.