Rusya'dan ayrılan fakat hala Rusya'ya yakın olan ülkelerde devreye sokulan "renkli devrimler" önemli sonuçlar doğurdu. Batı etkisine giren bu ülkeler önce "özgürlük" ile tanıştı. Coşkulu zafer gösterileri, alkışlar vs. derken birden kendilerini Rusya'ya karşı ön cephede kanlı bir savaşın içinde buldular.

Bunun en kanlı örneği ise Ukrayna. Zelensky liderliğinde Rusya ile savaşa sürülen Ukrayna, topraklarının büyük bir bölümünü kaybetti. Avrupa, bu savaşa maddi destekle yetindi. ABD'de iktidarın değişmesiyle Ukrayna için durum bir anda kabusa döndü. Topraklarının büyük bir bölümünü Rusya'ya kaptıran Ukrayna, sırtını dayadığı ABD'yi bu kez karşısında buldu. Trump güvenlik garantisi karşılığında Zelensky'ye "sömürge anlaşması" teklif etti.

Avrupa ise bırakın ABD'nin bıraktığı boşluğu doldurmayı kendi güvenliğini bile sağlayacak durumda değil. ABD'deki küreselcilerin kışkırtmasıyla Rusya'yı karşılarına aldılar, Ukrayna'yı ateşe attılar fakat bugün Rusya-ABD aynı masayı paylaşırken Avrupa dışarıda kaldı. Avrupalı yöneticiler, ABD tarafından ihanete uğradıklarını düşünüyorlar. Ve bu durum Avrupa'nın şimdiden büyük bir korkuya, endişeye kapılmasını sağlamış durumda.

Avrupa'nın yanında Ukrayna'nın durumu daha vahim. Batı'ya güvenerek ülkesini ateşe atan Zelensky'nin bir çıkış yolu da bulunmuyor. ABD ve Rusya anlaştı, Zelensky teslim olmak zorunda. Avrupa'nın da bunu engelleyecek gücü yok. Rusya ya da ABD hiç fark etmiyor; Rusya savaşla ilerledi, Ukrayna topraklarını aldı; ABD ise 500 milyar dolarlık haraç talebiyle karşılarına dikildi. Teslim olmak kaçınılmaz. Teslim olmazsa Zelensky koltuğunu da kaybedecek. Trump, büyük şantajcı. "Ya anlaşma ya koltuğun" diyerek Zelensky'i ikna etmeye çalışıyor.

Zelensky örneği liderlik oldukça öğretici. Batı'nın müdahalesi ve desteğiyle iş başına getirilen bu tür isimler Ukrayna halkına her ne kadar "lider" olarak sunulsa da sonuçta Batı'nın bir kuklası olmaktan öteye geçemiyorlar. Rusya'yı yıpratma savaşında bir aparat olarak kullanılan Zelensky figürüyle büyük bir özgürlük savaşı hikayesi yazıldı. Ama gerçekte durum hiç de hikaye edildiği gibi değil. Ukrayna'nın hali aslında içler acısı. Yüzbinlerce Ukraynalı genç, Rusya'ya karşı verilen bir özgürlük savaşında hayatlarını yitirdi. Üstelik bir özgürlük savaşında değil, Batı'nın Rusya'ya karşı başlattığı yıpratma savaşı stratejisinde "kurşun asker" olarak cepheye sürülüp öldürüldüler. Zelensky'nin neden bir "dünya lideri" olarak sunulduğunu şimdi daha iyi anlıyoruz.

Batılılar asırlardır dünyaya rejim, yönetim tarzı ve liderler ihraç ederek kendi sistemlerini ayakta tutmayı başarıyorlar. İhraç ettikleri değerler sadece ve sadece kendi sistemlerinin ömrünü uzatabilmek için. Türkiye'de de Zelensky rolünü almak için can atan siyasiler vardı ve hala da var. İmamoğlu da bunlardan biri. Bu gibi isimlerin elinde Türkiye'nin başına neler geleceğini, getirileceğini bir düşünün. Erdoğan'ı Rusya ile savaşa sokamadılar, İran'la savaştıramadılar; Erdoğan'ın yerine bu yüzden bir Zelensky getirme arayışına giriştiler. 15 Temmuz darbe girişiminin arkasında bu küresel hesaplar bulunuyordu. Bu arayışlar hala bitmiş değil; Türkiye'nin başına hala bir Zelensky getirmenin arayışı içindeler. Adayları ise şimdilik Ekrem İmamoğlu. O da kendisini kanıtlamaya çalışıyor uzun süredir. Fakat, Türkiye'nin dinamikleri çoktan değişti; dışarıdan müdahalelerle "lider" bulma dönemi eski Türkiye'de kaldı. İmamoğlu ve CHP de bu gerçeği çok geçmeden anlayacak.