Kozmik Oda davası olarak anılan Arınç’a suikast iddiasının boş çıkması ve el konulan gizli belgelerin iadesine karar verilmesi bize bir dönemi yeniden anımsattı. Taraf ve Zaman gazetelerinin etkisindeki bir kısım aydın, ‘kontrgerillanın’ nihayet deşifre edileceği ‘güzel günlerin’ müjdesiyle sevinç içindeydi. Onlarda bu algıyı yaratan Ergenekon ve Balyoz davalarında tutuklanmış bulunan bir kısım görevlinin 90’lı yıllarda edindikleri kötü şöhretti. Örneğin bir yerde bir ‘Jitem’ sözcüğü geçmesi ya da bir subayın ‘özel kuvvetler’ uzmanı olması bu çevreler açısından herhangi bir kişinin suçlu sayılması ve yargısız infazı için yeterliydi. Gerekli özen ve titizlik onlardan çok uzaktı, insanlar hakkında kolaylıkla kesin hükümlere varabiliyorlardı.

Hiç anlamadıkları ve bilgi sahibi olmadıkları hukuksal konularda fikir bildirme hakkını kendilerinde bulan gazeteci ve aydınları hoş görebilirdik. Bu hatalarını ülkemizin içinde bulunduğu zor koşullara ve onların iyi niyetli heyecanlarına yorabilirdik, ne var ki aynı türden hassasiyeti ve bazı mesleklere karşı olan ön kabullerini nedense sadece Türkiye’nin kurumlarına yöneltmişlerdi. Öyle olmasaydı, örneğin Taraf Gazetesi kurucularından Yasemin Çongar’ın sayın eşinin Amerikalı bir kontrgerilla (counterinsurgency) eğitmeni olmasından da rahatsızlık duyarlardı. Chris Mason adlı beyefendi tam da Taraf Gazetesi ‘Türkiye kontrgerillası’ hakkında haber kampanyaları yürütürken, Afganistan’ın Tora Bora dağlarında Taliban kovalamaktaydı. (Bakınız: ABD Bahriyesinin CCS adlı sitesinde yayımlanan makaleleri) Ne tesadüf değil mi?Tıpkı Zaman çevresinin manevi liderinin Amerika’daki ikametine kefil olan şahısların ABD güvenlik bürokrasisinde yüksek makamlarda olmaları gibi.
Guantanamo’da yıllarca tamamen hukuksuz olarak tutulan ve işkence görenler serbest bırakıldıktan sonra sorgularında Türkçe konuşan uzmanların da bulunduğunu beyan etmişlerdir. Taraf ve Zaman gazeteleri, değerli kişisel ilişkileri sayesinde örneğin bu konuyu rahatlıkla araştırabilecek olanaklara sahipken nedense Guantanamo ile hiç ilgilenmemişlerdir. Anlamakta zorluk çektiğimiz nedenlerden dolayı ‘araştırmacı gazeteciliği’ sadece ülkemizde yapmışlardır! Demek ki onları rahatsız eden Türkiye’deki kontrgerillaymış, Amerika’daki değil.
Hakkında takipsizlik kararı verilen dava kapsamında Kozmik Oda’nın aranması sırasında ele geçen belgelerde Türkiye’de bir savaş sırasında görev alabilecek sivil kuvvetlerin listesi olduğu iddia ediliyor. Bu listenin orijinali TSK’ya iade edilmiş olsa bile kopyaları son dönemlerde sık sık görüldüğü gibi, sokakta ellerinde valizle dolaşan insanlara kadar ulaşmış olabilir. Bu isimler, Taraf ve Zaman gazetelerinin istihbarat muhabirlerini de haliyle yakından ilgilendirir. Listedeki insanların Bülent Arınç’a yapılacağı iddia edilen ancak sonradan temelsiz olduğu anlaşılan suikastla ne gibi ilgisi olabileceği konusuna tabii ki vakıf değiliz. Bunun nedenini bu listeleri kozmik odadan dışarı çıkaran yargı bürokratları ve polisler mutlaka bilirler. Ancak bu konuda Yasemin Çongar’ın eşi kontrgerilla uzmanı Bay Mason’un ‘patriotik’ makalelerinde altını çizdiği bir nokta vardır ki önemlidir: ‘İşgal edilen bir ülkede direnişi kırmak için sadece başkenti, önemli kentleri, bölgesel merkezleri ele geçirmek yetmez. Geniş ve sivil bir ağ kurarak kentseliyle kırsalıyla ülkenin tümü kontrol edilmelidir. Bu kontrolü ele geçiren ülkeyi nihai olarak kontrol eder, geçiremeyen yıllar boyu savaşsa da başarıya ulaşamaz. Örneğin Afganistan’da İngilizler de, Sovyet Ruslar da, Amerikalılar da aynı sorunla karşılaşmışlardır.’
Mason’un bu teorisi Kozmik Oda sırrını bir bakıma açıklıyor, eğer gerçekten Türkiye’de savaş halinde harekete geçecek sivil kuvvetlerin listesi çalındıysa ya da kopyası alındıysa bunun amacı bu ‘network’ sayesinde ülkeyi kontrol etmektir. Ülkeyi kontrol edebilmek için neler yapılmadı, nerelere sızılmadı ki? ‘Kozmik Oda ve Paralel Sır’ başlıklı 16Aralık 2014 tarihli yazıma bakınız.