Tarih bize defalarca göstermiştir ki, kurucu önderler/fikirler üreten Alman aklı, derinliğinin yanında kaba ve yobazdır.

Bir noktaya parmak bastı ise, hem o parmak küt ve baskıcıdır, hem de o noktaya takılıp kalacak kadar ısrarcı ve yobazdır...

Buna karşılık İngiliz zekası için 'zamanın ruhu', bütün edinimleri belirleyen, hareket serbestisi ve çeşitliliğine imkan sağlayan, değişimci, pragmatist bir özellik taşır.

O İngiliz ki 1500'lü yıllardan 1800'lü yılların ortasına kadar tam 3.5 yüzyıl sınırlarından içeriye bir tek Yahudi'nin girmesine izin vermemişken; nedense birden bu konuda da bir aydınlanmaya uğrayarak Püritanizmin/Kalvinizmin yani Protestanlığın kurucusu olan Martin Luther'in sözlerini hatırlar;

Luther; kurulu düzene karşı çıkmak adına, Katoliklerin Eski Ahit'i alegorik okumasına karşılık literal/düz/metinsel okumayı önerir...

Eski Ahit, 'Siyon' diyorsa, o, öyle İsa'ya işaret falan değildir bildiğimiz Siyon, yani Kudüs'tür... Siyon'a dönüşten bahsediyorsa Eski Ahit, bu bir gün Yahudilerin yeniden Kudüs'e döneceği anlamındadır... Vaat edilmiş topraklar da keza öyle...

Bu tarihten ve keşiften sonra İngilizler kapılarını Yahudilere açarlar, hatta bir cemaat oluşmasını teşvik dahi ederler.

Çünkü vakti geldiğinde, ki binyılcı anlayış gereği vakit de yaklaşmaktadır... Kudüs'ün o günkü hamisi Osmanlı güç kaybetmektedir, bu böyle devam ederse Osmanlı, birçok coğrafya ile beraber Filistin'i de kaybedecektir...

İngiltere'deki Yahudiler Filistin'e gönderilerek İngiliz kontrolünde bir Yahudi devleti/kolonisi kurulabilir. Yalnız, burada halledilmesi gereken bir problem vardır; Yahudiler genel olarak yeniden Siyon'a/Kudüs'e dönüş için Mesih'in gelmesi gerektiğine inanır. Ortada bir Mesih olmadığına göre Yahudilerin Filistin'e gönderilmesi nasıl mümkün olacaktır?.. Tam bu noktada, böyle durumlarda çok işe yarayan İngiliz zekası bir ara çözüm bulur. 'Siyonizm'i' icat eder.

İngiliz tarafında bu gelişmeler olurken; aynı mezhebe mensup oldukları için Almanya'da da benzer gelişmeler yaşanır...

Zira; Martin Luther'in, Yahudilerin Siyon'a dönüş hakkını savunmasının, Yahudilere bir hakkı teslim etmekten çok, onlardan kurtulmak için vesile olacağını söylemesini dayanak yaparak Almanlar da Yahudilere hiç iyi niyetle bakmaz ve iyi davranmazlar. Hitler'e gelinceye kadar Almanya tarihinde onlarla ifade edilebilecek Yahudi sürgünü ve mezalimi söz konusudur...

Ne var ki, II. Dünya Savaşı'ndan sonra Yahudiler Almanya'dan büyük bir intikam alırlar. Galip devletlerin aklına sirayet ederek 'Holokost' anlatısını icat ederler ve neredeyse bütün dünyaya bunu kabul ettirirler. Almanlar artık iflah olmaz bir mücrimden başkası değildir. Lanetlenmiştir ve bundan sonra büyük bir utançla yaşamaya mahkumdur... Bu utancın borcu ise kayıtsız şartsız Yahudileri/İsrail'i desteklemekle ödenebilir ancak...

Gelelim bugüne...

Almanlar, aradan yetmiş yıl geçmesine rağmen savaş sonrası egemenlerin onları yerleştirdikleri/tıkıştırdıkları yerden kurtulabilmek adına herhangi bir harekette bulunamaz; kıvraklık gösterip bir çıkış yolu bulamayıp, hatta kayıtsız şartsız Siyonizm'in aparatı olmayı sürdürürken;

İngilizler her zamanki gibi zamanın şartlarına uyum sağlama konusundaki maharetlerini, biraz da mecburiyetten, devam ettirmekteler. Siyonizm'in, dolayısıyla İsrail'in kurucusu olmasına rağmen; 7 Ekim olaylarından sonra, başlangıçta tam destek verdiği İsrail'e, zamanla yapılanlar siyasi arenada bir yok oluşturmaya başlaması üzerine İsrail ile arasına mesafe koymakta, dahası, dünyadan İsrail zulmüne karşı en açık ve en net tavır koyan Türkiye ile stratejik işbirliği yapmaktan imtina etmemektedir...

Kuşkusuz, böyle davranmakta İngilizlerin bir hesabı vardır... Bu hiçbir zaman göz ardı edilmemelidir...

Kısmetse buradan devam ederiz inşallah...