1

20 Ekim 2000 tarihinde 20 cezaevinde birden başlatılan açlık grevine karşı, 19 Aralık 2000 tarihinde silahlı kuvvetlerin başlattığı 'Hayata Dönüş Operasyonu'nda Ümraniye Cezaevi'nde yaşanan bir enstantane eminim hâlâ o günleri yaşayanların belleğindedir.

O enstantanede bir asker isyancı mahkûmlara karşı bağırıyordu; 'teslim olun...' diye.

Demek ki, cezaevinde olmak her anlamıyla teslim olmak anlamına gelmeyebiliyordu...

Buna mukabil yeryüzünde serbestçe dolaştığı halde belli bir ideolojinin/devletin/örgütün/anlayışın/cemaatin/vs. bağlısı ve bağımlısı zihnen mahkûm olan hatırı sayılır bir güruh vardır.

Yanlış anlaşılmasın; beşerî olgulara/değerlere teslim olup köleleşmekle, Tanrı'ya/Din'e itaat ederek özgürleşmesi arasında ciddi bir fark vardır.

Mutlak'a inanmak, mutlaka özgürleştirir.

2

Gazze/Filistin ve İdlib/Suriye'nin birer açık hava hapishanesi olduğu dünyanın ender ortaklaştığı hususlardan biri haline gelmişti malumunuz.

Ancak hapishaneye tıkıştırılmış Gazzeliler, İdlibliler hiçbir zaman teslim olmamış dünyanın en cesur ve en özgür insanları olarak yaşamaya çalışmışlardır...

Tam burada, bir parantez açarsak; ne gariptir ki; mahkûmları hapishanelere koyup başına gardiyan kesilenler de mahkûmlarla aynı havayı soluyup aynı mekanı paylaşmaktadırlar. Mahkûmların aksine akşamları evlerine gidiyor olsalar da hiçbir zaman mahkûmlar kadar özgür ve güvenli olmamışlardır. Mahkûmlardan farklı olarak onlar hep, sahip olduklarını kaybetmekten korkarak yaşamak zorundadırlar.

Örneklerimizde olduğu gibi üzere Gazze hapishanesinin gardiyanlığını yapan İsrailliler Gazzelilerden daha özgür ve daha güvenli değillerdir. Sürekli yok edilme duygusunun cenderesi altında yaşamaya mahkûmdurlar. Keza İdlib hapishanesinin gardiyanbaşısı Beşar Esed de hiçbir zaman kendini güvende hissetmediği gibi sonunda kaçmak mecburiyetinde kalıp, mülteci olmuştur.

3

7 Ekim 2023'te Gazzeli mahkûmlar isyan ettiler, lakin henüz hapishane duvarlarını yıkıp arzın üzerinde serbestçe dolaşabilme imkanına kavuşabilmiş değiller. Mücadele bütün şiddetiyle, acımasızlığıyla devam etmekte.

İdlib mahkûmları ise 27 Kasım 2024'te başlattıkları huruç hareketiyle hapishane duvarlarını yıktılar, 12-13 gün gibi kası bir sürede Suriye'nin büyük bir çoğunluğunu özgürleştirdiler.

Öyle ki; Suriyeli özgürlük savaşçıları/mücahitler, Suriye'nin ve Suriye halkının özgürleştirilmesi uğruna kendi özgürlüklerini kutlamayı bile ertelemiş görünüyorlar.

Şimdi bütün mesele 'devlet'in çarklarını çevirip, halka hizmet ve refah üretecek bir mahiyet kazandırmaktır.

Eminim ki bunun da, Türkiye'nin yol göstericiliği ve yöntemi sayesinde çok kısa zamanda başaracaklardır.

Amerika ve İsrail'e rağmen başaracaklardır.

Rusya ve İran'a rağmen başaracaklardır.

4

Türkiye demişken; cuma günkü yazımızda da belirttiğimiz gibi; yeni Suriye yönetimi ile beraber Türkiye de artık İsrail ile sınırdaş olmuştur...

Suriyelilerin zaferinden sonra darısı Gazzelilerin başına diyebilmek/diyebilmemiz için; Suriye ile birlikte Türkiye'nin İsrail'e sınırdaş olmanın gereğini (!) yerine getirmeleri çok önemli.

Yanlış anlaşılmasın; Türkiye'nin İsrail'le sınırdaş olması illa sıcak çatışmaya girmesi anlamında değildir. (Gerekirse o da yapılmalı ya, ayrı bir bahis) Bunun başka türlü gerçekleşmesi için çeşitli alternatifler her zaman vardır/bulunur.

Burada da Hakan Fidan'ın İsrail'i kastederek; "kendilerine haber yolladık, 'artık bu noktaları (Suriye'yi) bombalamaktan vazgeçsin' dedik" ifadesini not etmesek olmaz...

Allah Suriyeli mücahitlerin emeğini zayi etmesin...

duasıyla...