4

Teklifi ret ya da kabul ederek biz özgürlüğümüzü/aklımızı kullanmış oluruz.

Oysa salt tabiatçılık/pozitivizm kulvarından yürür isek insan özgürlüğüne yer açamayız.

İnsanı tamamen mekanik bir nedenselliğe mahkûm ederiz.

Böyle bir bakış son kertede insanın dünyadaki varlığını amaçsız ve anlamsız bir hale getirir.

Bu durumu büyük romancı Tolstoy şöyle açıklar;

"Çok kere kendi kendime sorardım: 'Yoksa bazı şeyleri atladım, bazı şeyleri anlamadım mı?' 'Bu çaresizliğin insanlara özgü olması imkânsız bir şey; ve sorularıma, insanların ulaştığı bütün bilgilerde cevap aradım. Boş bir merakla değil, rahat bir şekilde değil. Istırapla, inatla, gece gündüz aradım. Yok oluşa giden bir insanın kurtuluş araması gibi... ve hiçbir şey bulamadım.

Bütün bilimlerde aradım. Hiçbir şey bulamamakla kalmadım, kurtuluşu bilimlerde arayan bütün insanların benim gibi bir şey bulamadığı kanaatine vardım. Ayrıca beni ümitsizliğe görtüren şeyin, yani hayatın anlamsızlığının, insanlığın ulaşabildiği tek kesin bilgi olduğu sonucuna vardım."

İnsanı bu amaçsızlık ve anlamsızlıktan ancak ahiret inancı kurtarır.

Ahiret inancı insanı, insan eliyle bütün kâinatı anlamlı ve düzenli hale sokar.

Ahiret inancıyla hizaya giren insanlık kendi varlığını aşkın bir varlığa/Tanrı'ya bağlar, dolayısıyla özgürlüğün ancak Tanrısal bir bağımlılıkla mümkün olduğuna, aklın, hayatın ancak belirli bir kısmını izah etmeye yeterli olduğu kanaatine varır.

5

Her ne kadar modernite bireyselliği tanrısallaştırıp hayatın merkezine oturtsa da, insanlar arasında hala karizmatik liderliğin hiçte hafife alınamayacak yeri ve etkisi var.

Kimi hallerde toplumun önüne düşen bazı kimseler karizmanın büyüsünden yararlanarak dinin/hayatın akıl ötesi/akıl üstü/manevi/moral/uhrevi/aşkın/transandantal alanına işaret ederek, bu alandan neşet eden kimi öğretiler kurarlar.

Kuşkusuz bu kişiler sıradan yurdum insanları değildirler. Vasatın üstünde bir zekaya, üst seviyede bir belagata, etkileyici bir duruşa sahiptirler.

Hatta yer yer içlerinde dahi seviyesine ulaşmış olanları vardır.

Her şeyden önce cerbezeli kişilerdir.

Bu kişilerin niyetlerinin kötü olması, bireyselliklerinin narsizim alanına kayması ortaya hoş olmayan görüntüler çıkarır.

Öyle ki; sahte peygamberlerden, sapkın tarikatlardan; kurtarıcı cemaat (fırka-i naciye)lerden, vücudun çakralarına dokunduğunu iddia eden sağlıkçılara, kişisel gelişim guruları kadar...

Bu kişiler; insanları bir kez hayatın, aklın dışındaki alandan ele geçirip kendine inandırdıktan/kendine bağladıktan sonra onlarla istediği gibi oynamakta, hamur gibi şekil verebilmektedir.

Tarih boyunca ve bütün dünyada bunun çokça örnekleri görülmüştür/görülmektedir.

Bu veçheyle ortada şaşılacak bir durum yoktur.

6

Başlangıçtaki soruya dönersek;

Sahte peygamberler/şeyhler/abiler/üstatlar/efendiler vs. insan aklını satın almıyor.

Sadece, ikili münasebetlerde aklı devre dışı bırakıyor.

Öyle ki; iş görsün ve işe yarasın diye 'adamlarının' aklını kullanmasını istiyor aslında.

O 'adamların' işi de kolay değil; bir tarafınla yüzde yüz itaat edeceksin, başka bir tarafınla çalışıp çabalayacak, başarılı olmak için mücadele edeceksin...

Son söz olarak;

FETÖ, tarihte ilk olmadığı gibi son da olmayacaktır.

Önemine binaen, tekraren;

Tanrı/Allah olağanüstü bir müdahalede bulunmadığı taktirde;

Benzer sebepler doğurur.

Biline/Bilene...

NOT:

Bu yazı yazılırken Teklif Dergisi'nin 'özgürlük' temalı üçüncü sayısı masanın üzerindeydi.