Klasik uluslararası sistem, egemenlik, jeopolitik gibi kavramlar üzerinden okunup yorumlanıyor. Oysa artık hiyerarşinin dahi yok sayıldığı bir başka mecra var diplomasinin yürütüldüğü; dijital diplomasi… Üstelik büroların, görevlilerin olmadığı, kırtasiyenin sıfırlandığı, 24 saat işleyen bir güç.

Parasal karşılığı olmayan ama aslında parayla satın alınmayacak bir kapital. Sosyal medya takipçi sayısının borsada yeri olmasa da, kendi mecrasında değeri paha biçilmez.

Uluslararası politikada artık ülkelerin dijital varlık reytingleri ölçülüyor. İsrail gibi kimi ülkeler bu alanda sanal diplomatlar yetiştiriyor. ABD, devlet kurumlarında bine yakın kişiyi bu alanda istihdam ediyor. Japonya, anime kültür diplomatları tayin ediyor. Kimi ülkelerin yaratıcı ekonomi bakanlıkları, dijital alanda kendine yeni güçler tesis ediyor.

Siber alanda muktedir ülkeler, dijital mecrayı bir soft power aracı olarak görerek, konvansiyonel reklam mecralarından daha etkin tanıtım alanları olarak kullanıyorlar.

Sosyal medya, karşılıklı etkileşimin olduğu, bireyin kendisini aktör olarak hissettiği dinamik bir alan. Televizyon gibi konvansiyonel araçlardan farklı olarak, sahibine bir misyon duygusu veriyor.

Genç insan sermayemizi bu alanda bilinçle donatabilir, yazılım konusuna da gereken önemi verirsek siber alanda bir güç ortaya koyabiliriz. Dijital ortamı, ülkemiz için bir diplomasi aracına çevirebiliriz. Artık devletlerin devletlerle ilişkisinden ziyade sivil ve siber alanda vatandaşların vatandaşlarla ilişkisi önemli bir değer olarak görülüyor.

Dijital diplomatlığı, gastronomi, arkeoloji, sanat, musiki gibi kültürün pek çok alanında aktif şekilde devreye sokmalı, yumuşak güç diplomatları yetiştirmeliyiz.

Bu tür girişimler, şu anda vatandaşların bireysel olarak yaptığı şeyler olabilir. Ama asıl önemli olan, devletin bu alanda bir vizyon ortaya koyması ve dijital alanı bir takım teşviklerle, daha programlı, nitelikli ve steril hale getirmesidir.

Örneğin ülkemizdeki müze birikimi, tarihsel mirasın dijital ortama aktarımıyla uluslararası alana açılabilir. Londra metrosunda bir reklam panosunda Türkiye tanıtımı yapmaktan çok daha etkin olabilir tarihî saraylarımızın, müzelerimizin, doğru yönetilen sosyal medya mecralarına taşınması.

Özellikle devlet kurumlarına bağlı müzelerimizin web sayfalarına, sosyal medya hesaplarına baktığımızda son derece atıl, albenisi olmayan, demode kurumsal kimlik ilan alanları olduğu görünür. Oysa dijital imkanlar, nitelikli kültür turizmi için de etkili şekilde kullanılabilir.