Son yıllarda sosyal medya her türlü toplumsal meselenin tartışıldığı zemin haline geldi. Ve fakat son derece tekinsiz bir zemin. Düşünülmeden, doğruluğu araştırılmadan yazılan 140 karakter kısa sürede toplumsal gerçekliğe dönüşüyor. Sonra her şey bunun üzerinden tartışılıyor.
Dershane meselesindeki tartışmalar da bu kaypak zeminde şekilleniyor. Oysa toplumun tekinsiz, kaypak satıhlarını kültürel ve dini müktesebatları gereği, yetkinlikle onarabilecek insanlar yine bu meselenin muhatapları. Çünkü sözün ve niyetin sahihliğini, üslubun nezahetini korumak varlık nedenlerinin bir parçası. Ve her türlü fitneye karşı teyakkuzda olmak tüm tarafların sorumluluğu.
İslam tarihini okurken, her biri Müslümanların rol modeli olan İslam büyüklerinin nasıl olup da sonu savaşa kadar gidebilecek saflaşmalara girdiklerini anlamakta zorluk çekiyoruz. Hayretimiz biraz da yüzyıllar sonra olaylara kuşbakışı olarak bakan bizlerin ‘olaylar arasındaki bağları nasıl göremediler?’ sorgulamasından kaynaklanıyor. Oysa onlar bizim tümünü gördüğümüz bir zaman diliminin yalnızca tek bir kesitinde yaşadılar. Fitnenin bir ağ gibi çevrelerini sardığını içinde yaşarken görebilmeleri mümkün değildi.
Tarihin her döneminde olduğu gibi bugün de dindarların birbirleriyle olan ilişkisini zedeleyen fitne odakları var. Bundan yüzyıl sonra çok net olarak görülebilecek bu ağlar bugün ancak sağduyu ve iyi niyetle bertaraf edilebilir. Daha da önemlisi amaçları araçlara kurban etmeden, meselenin özüne odaklanarak tarihe daha iyi bir resim bırakılabilir. Gelecek nesiller bugüne baktıklarında eğitimin binbir formundan biri olan dershane gibi bir teferruatla değil, dindar insanların saflaşması ve bunun sonuçları gibi daha hayati meselelerle ilgilenecekler.
- - -
Yıllardır Türkiye’de 7’den 70’e herkesin şikâyetçi olduğu bir mesele var; eğitim sisteminin çocukları adeta ‘yarış atı’na çevirmesi... Türkiye’de Milli Eğitim hayli sorunlu bir alan. Sorunlu olmasa 93 yılda 76 bakan değişmezdi. AK Parti’nin 11 yıllık iktidarı boyunca bu rakam kısmen düştü. Mevcut Bakan Sayın Nabi Avcı, AK Parti hükümetinin 5. Milli Eğitim Bakanı.
Türkiye’de bu 11 yıllık süreçte pek çok alanda çok köklü değişiklikler yapıldı. Sürecin bir parçası olarak eğitim sistemine neşter atılmasından daha doğal bir şey olamaz. Dünyada başka bir örneği olmayacak biçimde dershanelerin öğrencilerin okul hayatına paralel hatta onu aşan bir boyuta ulaşmış olması hiç normal değil. Buna karşın hizmet hareketinin yıllardır onca fedakâr insanın emeğiyle inşa ettiği dershaneler konusunda hassas olması da kuşkusuz anlaşılır bir durum. Fakat toplumun tüm kesimlerinin sorun olduğu konusunda ittifak ettiği bir meseleye yalnızca hizmet odaklı bakılamaz. Hizmet hareketi eğitim konusundaki tecrübesini daha farklı formlar içinde sürdürebilir. Aksi halde sistem bu saflaşmaların gölgesinde yine sorunlarını çözemeyecek, değişen dünyanın yeni ihtiyaçlarına cevap veremeyecek. Söz gelimi ‘homeschooling’ gibi teknolojiyle desteklenen ve yeni dünyanın bireyleri için oldukça verimli olabilecek ‘ev okulu’ tarzında yeni eğitim modelleri tartışılabilecekken, tıkanmış bir sistemin aynen devamında ısrar etmek, sistemin kendini yeniden inşasına da izin vermez.
Eğitim sisteminin yeni ufuklara ihtiyacı var. Ama önce konunun ‘The Dershane’ meselesi olmaktan çıkıp, fitneye müsait zeminin ortadan kalkması lazım. Bu nedenle konu hakkında konuşan herkesin illa bir şey söylemesi gerekiyorsa bin düşünüp bir tweet atması gerek. Bu gemi su almaya başlarsa bundan herkes zarar görür.