1

Ölümleri meşrulaştıracak ya da kutsayacak değilim.
Bir insanın ölümünün, insanlığın ölümü olduğuna inananlardanım elhamdülillah.
Üstelik her ölümün insanlığın ölümü olması yanında, ateşin düştüğü yeri yakması bağlamında ölenlerin aileleri ve yakınları nezdinde ne büyük acıya ve travmaya yol açtığını da tahayyül edebilecek durumdayım.
Acıdan ve hüzünden titreyen bir ses bile gönlümü titretir gözümü yaşatırken; Şımarıklıktan kaynaklansa dahi bir çocuğun salya sümük ağlaması bendeki salya sümük merkezlerini harekete geçirirken;
Cinayet suçundan hapse düşmüş birinin hapishane güverciniyle dostluğu içimi ısıtmaya yeterken;
Bir annenin, bir babanın oyun oynarken düşüp dizini kanatan çocuğunu kucağına alıp göğsüne basışı karşısında bile izah edilemez duygular yaşarken;
Sivil ya da asker, sıradan vatandaş ya da polis, genç ya da yaşlı, Türk veya Kürt her ölüm karşısında kelimelerim tükenip, derin bir sessizliğe dalarken;
Ölümleri; ne meşrulaştırabilirim ne de kutsallaştırabilirim.
2
‘Ham’ım ben.
Ölümü ‘düğün gecesi’ olarak karşılayanlardan değilim.
Ölüm karşısında; kısıtlı ve sıkıntılı bir dünyadan, özgür ve geniş bir alana göçüş gerçekleşti diye gülümseyebilenlerden değilim.
Ölümle akan kan görünce, o kanın kutsallığı(!) karşısında tazimle eğilenlerden olamadığım gibi damarlarımda taşıdığım kanın başkalarının damarlarındaki kandan daha kutsal olduğu evreye de geçemedim bir türlü. ‘Ham’ım ben. Sunak taşına koyulmuş cansız bedenlerin etrafında icra edilen hiçbir şölene katılmadım\katılamadım/katılamam.
3
Ama çoğu zaman ideal olanla verili olan at başı gitmiyor, birbiriyle çelişiyor, birbirini reddediyor.
Daha fazla ölümleri önlemek için kaçınılmaz ölümlere rıza göstererek, sürekli ölümcül ortamları ortadan kaldırmak için anın gerekli ölümlerine razı olmak; Daha büyük acıları ortadan kaldırmak için daha küçük acılara katlanmak gerektiğine dair bir bilince sahip olmak;
Acı olmasına acı ama kaçınılmaz bir gerçek.
Ne yazık ki; ideal olana ulaşmak için yapılacak bir yolculuk verili olandan başlamak mecburiyetinde.
4
Bir proje imalatı olduğu için, her ne kadar meseleyi onun üzerinden izah etmeye çalışmak doğru bir yöntem özelliği taşımasa da;
Selahattin Demirtaş’ın hem Radikal Gazetesi’ne verdiği röportajı okudum, hem grup konuşmasını dinledim.
Bütün çabası PKK’nın gerçekleştirdiği ölümleri meşrulaştırmaktan ibaret.
Diğer HDP’lilere gelince, onların durumu, PKK içinde, Şanlıurfa’nın kadim geleneği sıra gecelerinde yer alan ‘lec’cilere benziyor. (‘lec’ yapmak: Söylemediği halde söylüyor gibi davranmak, ortalığı kızıştırmak)
5
İronik gelebilir.
Bu sütunda defalarca; Türkiye’nin dış politika bağlamında büyük laflar ettiğini, bu sözlerin muhataplarınca da büyük olarak kabul görmesi için altının ekonomiyle ve askeri güç ile doldurulması gerektiğini, ekonomik durumun ortada olduğunu ama askeri gücümüzün bir sınamadan geçmediğini yazdık.
Son bir haftadır gerçekleştirilen hava operasyonlarının Türkiye Silahlı Kuvvetleri’nin sınamadan geçtiğini göstermeye yetmeyeceği kanaatindeyim. Harekâtın karadan da desteklenmesi ve başarılı sonuçlar alınmasıyla ancak TSK sınanmış olacaktır ve bundan sonra dış politika bağlamında yapılan değerlendirmelere referans gösterilecektir.
NOT: Nevzat Çiçek’in 29 Temmuz Çarşamba günü Diriliş Postası’ndaki yazısı nedeniyle…
Mevcut siyasetçilerin dışında, bu zamana kadar yıpranmamış isimlerde müteşekkil başbakanlıkta, doğrudan Başbakan’a bağlı olarak çalışacak bir heyet oluşturulmalı. Bu heyet bundan sonra ‘bölge’de ve ‘Kürt sorunu’ bağlamında politikalar üretecek yetkinlikte ve gerektiğinde ürettiği politikaları başta bölge olmak üzere her yönden herkese anlatabilecek, savunabilecek cesarette olmalıdır. (Gerekirse bu konuya tekrar döneriz.)