1

Biz, içeride seçime malzeme yapmak için makama tahsis edilmiş arabayı tartışırken;
Diyanet İşleri Başkanı Mehmet Görmez tarihi bir ziyareti gerçekleştirmekle meşguldü.
Cumhuriyet Türkiye’sinde bir Diyanet İşleri Başkanı’nın Kudüs’ü ziyaret etmesi ilk olduğu gibi,
Türkiye’de pek gündem konusu olmasa da ilgili mahfillerde tartışılan bir konuya son noktayı koyma açısından da önemliydi bu ziyaret.
O tartışma şu: Bazı İslam âlimleri “işgal altındaki Kudüs’ün ziyareti haramdır” diyor, Türkiye Diyanet İşleri’nin içinde bulunduğu çoğunluk ise “asıl bu durumda Kudüs’ü yalnız bırakmamak anlamlıdır” görüşünü savunmakta.
Bu cümleden olarak Diyanet İşleri Başkanlığı bu yıl, isteyen umre ziyaretçilerinin, ziyaretlerine Kudüs’ün de eklenebileceğine karar veriyor ve uygulamaya koyuyor.
Bu arada Başkan da başka davetleri de vesile ederek Kudüs’ü ziyaret ediyor.
2
Bu arada belirtmek gerekiyor;
Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra galip devletler, yeni devletler ihdas edip, onlara yeni plastik sınırlar çizerken, onlara bir nebze olsun meşruiyet kazandıracak görevler yüklüyor.
Mekke ve Medine’nin yönetimi Suudilere bırakılırken, Kudüs’te bulunan Müslüman ve Hıristiyanlara ait mabetlerin yönetim ve muhafızlığı da Ürdün’e veriliyor.
Dolayısıyla, diğer bütün çalışanlarıyla birlikte Mescid-i Aksa imamı da Ürdün Hükümetince atanıyor.
3
15 Mayıs 2015’te, Türkiye Diyanet İşleri Başkanı Mehmet Görmez, diğer görevliler ve Mescid-i Aksa İmam’ı ile birlikte cuma namazını kılmak için Mescid’e girdiklerinde;
İmam, Görmez’e: “Türkiye Diyanet İşleri Başkanı buradayken ben o minbere çıkamam, dizlerim titrer, buyurun hutbeyi siz irat edin ve namazı siz kıldırın” der.
Görmez Hoca da üzerine atılan ağır yükün altından usulca doğrulup minbere yöneldiğindeyse imam bu kez arkasından “o Selahaddin Eyyubi’nin minberidir” diye fısıldar adeta.
Hutbe esnasında da, namazdan sonra da cemaat Başkan’a büyük bir ilgi ve saygı gösterir.
Hoca, aynı ilgi ve saygı çerçevesinde Gazze, Beytüllahim, Ramallah ziyaretlerinde de bulunarak Türkiye’ye döner.
4
Türkiye açısından olay bitmiş gibidir.
Ama başkaları içinse o günden bugüne yankıları hâlâ devam etmekte…
Hani Mescid-i Aksa’nın yönetimi ve muhafızlığı Ürdün’e aitti ya.
Nasıl olurda Ürdün’den izinsiz başka bir ülkenin Diyanet İşleri Başkanı gelip hutbe irat edip, namaz kıldırabilirdi.
Bununla beraber asıl kendilerini şaşırtan ve ilgilendiren, Türkiye Cumhuriyeti Diyanet İşleri Başkanı’na gösterilen ilgi ve saygıdır.
Ürdün Kralı asıl bunu kıskanır.
Ve Vakıflar Bakanı ile Dini Mahkemeler Başkanı’nı bir sonraki hafta Kudüs’e gönderir.
Bakan namazdan önce kürsüden vaaz edecek, Mahkeme Başkanı ise Haşimoğullarına ait övgülü cümleler bulunan bir hutbe okuyacak ve namazı kıldıracak.
Gel gör ki bunların hiçbirisi gerçekleşmez.
Cemaat “ümmeti temsil etmeyenler bu kürsülere çıkamaz” diye büyük tepki göstererek her iki Ürdünlüyü neredeyse kovalar.
İşte o günden beri kimi Arap televizyonlarında ve basında bu konu halen tartışılamaya devam ediyor.
Ama Türkiye kamuoyunun bütün bu tartışmalardan haberi bile yok, varsa yoksa iç siyaset.
Allah’ın izniyle şu koalisyon hükümeti bir kurulsa da normalleşsek biraz.
5
Diyanet İşleri Başkanı’nın yaşadıklarından ve anlattıklarından çıkan önemli çok önemli bir şey var.
ÖZELLİKLE ORTADOĞU’DA, FİLİSTİN’DE, GAZZE’DE VE ZOR ALTINDA BULUNAN BÜTÜN GÖNÜL COĞRFYASINDA İNSANLARIN TÜRKİYE’DEN BEKLENTİLERİ O KADAR YÜKSEK Kİ, “TÜRKİYE’NİN GÖRÜNÜR VE GÖRÜNMEZ KAYNAKLARI VE GÜÇLERİ BUNLARI KARŞILAMAYA YETERLİ Mİ?” SORUSU BÜYÜK ÖNEM KAZANIYOR.
AKSİ HALDE, BU YÜKSEK BEKLENTİLERİN KARŞILANMAYA KARŞILANMAYA ZAMANLA ÖFKEYE DÖNÜŞMESİ MUKADDERDİR.
BU GÜNLERDE TARTIŞILAN ASKER SURİYE’YE MÜDAHALE ETSİN Mİ ETMESİN Mİ SORUSUNA BİR DE BURADAN BAKALIM İSTERSENİZ.