1

Tabidir ki ülkenin genel gündemini terör belirlemektedir.
Ancak bu demek değildir ki, her bölge her şehir diğer bütün devinimlerini bırakmış terörle yatıp kalkıyor.
Ne yazık ki ateş düştüğü yeri yakıyor, çatışmanın olduğu yerlerin haricinde, ölümlerin ulaşmadığı evlerde hayat normal akışında devam ediyor.
2
Çocukluğumuzda ki fındık toplamayla bugünkü fındık toplamanın neredeyse sadece isim benzerliği kalmış.
Son yıllarda Türkiye’yi derinden etkileyen ve dönüştüren değişim rüzgarı üç devrimle birlikte fındık toplama işini de tamamen kolaylaştırmış durumda.
Benim çocukluğumda uzak yakın, az çok bütün fındıklar insanların sırtından geçerdi.
Doğrusu o günün insanları sanki genetik olarak yük taşıma konusunda daha ehil, daha becerikliydi.
Şimdilerde her bahçenin sağında veya solunda, altında veya üstünde yol bulunmakta.
İkinci devrim ‘patoz’ makinesiyle yaşandı. Binbir zahmet gerektiren fındığın dış kabuğundan (gabsul) ayrılma işlemi şimdi dakikalarla ölçülen bir sürede halledilmiş oluyor.
Üçüncü devrim ise ‘ot biçme makinesi’.
Fındık bahçesinde, fındık dallarının haricinde ki her bitkiyi –odunsu veya otsu- temizlemek için bir ‘kerentu’ darbesi gerekirken; şimdi bir kafanın etrafında dönen iki misina değdiği her şeyi koparıp atıyor.
3
Karadeniz’de fındık toplama mevsimi yaşanıyor.
Köylerde yılın büyük bir bölümünde boş kalan her ev bugünlerde kıpır kıpır hayata dahil olmuş durumda. İlçelerin, şehirlerin nüfusu, kayıtlı nüfusunun dört-beş katına çıkmış durumda.
Ekonomik bir faaliyet olan fındık toplama ameliyesi, aynı zamanda sosyolojik bir işleve de sahip. Değişik şehirlerde, büyük şehirlerin farklı ilçelerinde, hatta uzak ülkelerde yaşayan köylüler bu mevsimde bir araya geliyor; eski tanışıklıklarını tazeleyip hasret giderirken, gençler(le) de ilk kez tanış(ıl)mış olu(nu)yor.
4
Çağımızın temel özelliği olan hızlı değişim hiç istisnasız her bölgeye, her insana ulaşıyor kuşkusuz.
Ama, ne yazık ki her değişimin insanlık adına hayırlar getirdiğini söylemek mümkün değil.
Daha doğrusu hayat karmaşık bir ağ gibi iç içe girmiş durumda.
Ne demek mi istedim?
İsterseniz kemençeci İbrahim’e kulak verelim cevap yerine.
“Hasan Dayı’nın kapısından bakır kazanı çaldık.
Çarşıya gidip sattık, plastik leğen aldık.”
Umalım ki; her değişim plastik leğen almak uğruna, elimizde ki, hanelerimizde ki bakır kazanları satmak mecburiyetinde bırakmaz bizi.