1- Sen ki, put kırıcı İbrahim’in milletindendin; zaman zaman put yapıcı ve puta tapıcılar seni kavim kavim bölmek isteseler de…

Sen ki; yeryüzünü mamur kılıp mekân eylerken, “kün” emrinin sırrına erip, en şerefli yerde oturmuştun; gökyüzünü delen, yeryüzünü kirleten azgınlar yüzünden zaman zaman irtifa kaybetmiş olsan da…

Sen ki; yaşanabilir bir dünya için bütün âlemlerin ve eylemlerin temeline Allah’ın yeryüzüne düşen gölgesi anlamında adaleti yerleştirerek, esenlik içinde bir dünya kurdun; zaman zaman zalimler bozgunculuk yaparak nizamı bozuyor olsalar da…

Sen ki; evrendeki ilahi nizama denk biçimde ‘nizam-ı âlem’ diyerek insanın başıboş bırakılmadığı şuuruyla bütün dünyayı kucaklayan büyük barışı tesis ettin.

Sonra “din-ü devlet” dedin; “nizam intizam için devlet şarttır; devletin varlığı ve meşruiyeti de milletin dinine bağlıdır” inancıyla dünyanın kalbine kalbine sürekli seferler düzenledin, çeriler, çerçiler ayağına dolaşsa da...

Sonra, “mülk-ü millet” diyerek, mekâna evrilmiş toprakları vatana dönüştürmesini bildin; fitne ve fesada rağmen…

Millet ancak vatan üzerinde var olabilir dedin.

Sonra ortak bir dil kurdun; ortak vicdan, ortak idrak, ortak akıl yoluyla, çağlar boyu yaşattığın bir dava kurdun.

Gün geldi karanlıkta hayat bulan yarasalar misali üzerine çullanan fasıklar, zalimler ve kana susamış katiller karşısında tökezledin.

Sen tökezledin; güneş ışığını kıskandı. Sen tökezledin; ay ansızın karardı.

Sen tökezledin; dağlar çaresizce alçaldı. Sen tökezledin; vadiler susuz kaldı. Sen tökezledin; kadınlar doğurmadı.

Sen tökezledin; erkekler utancından ağladı. Sen tökezledin; Lut Kavmi’ne gün doğdu. Sen tökezledin; Nemrut’un ateşi harlandı. Sen tökezledin; Firavun daha bir küstahlaştı. Sen tökezledin; umut dağın ardına kaçtı.

Sen tökezledin; ihanet ayağa kalktı.

2- Ey Milletim…

Uzun zamandır gövdeni dayadığın dizlerini kırmak, seni yüzüstü toprağa düşürmek için uçaklar havalandı; ölüm kusan roketleriyle. Tanklar kışlalarından çıktı cinayete hevesli paletleriyle, mermileriyle. Hainler sokağa indi kasaturaları ve çelik yelekleriyle!

Yedi düvel, arkalarındaydı.

Arsız ve pervasızdılar!

Hayasızca,

Vatanın harim-i ismetine el uzattılar.

Bayrağımıza, liderimize, istiklal ve istikbalimize saldırdılar!

Kardeşlerimizi kopardılar bizden; Erol’a kıydılar, Abdullah’a, Halil’e, Ahmet’e, Sabri’ye, Süleyman ve Mustafa’ya kıydılar.

Ülkemizi topyekûn işgale kalkıştılar.

Ancak unuttukları bir şey vardı.

Bu millet, hiç tutsak olmamıştı.

Hiç vatansız kalmamıştı!

Ey Milletim!

15 Temmuz gecesi, semaya yükselen ezan ve selalarınla hayatın ve kâinatın yegâne sahibine sığındın! Biliyordun ki, bu son şansındı, kaçırmadın. “Allahüekber!” haykırışıyla şahlandın!

Bu son şansındı ey milletim.

Bu son ümit, son dönemeçti.

Bu son rehberdi; sancağı açıp, önüne düşen. Bu son komutan, son kahramandı. Kim bilir… Allahüalem!..

O, “Allah büyüktür” dedi; siz, "amenna!” dediniz.

O, “sokaklar sizindir!” dedi; siz, evlerinizi terk ettiniz.

O, “millet sizsiniz, söz de karar da sizindir!” dedi; siz, sesinizi yükseltip, zulmü paniklettiniz.

O, “ölüm haktır” dedi; siz, şehadet istediniz.

3- Ey Milletim.

O gece, sizin şahsı manevinizde

Bin dört yüz yıllık tarihin birikimi, nasıl da yetişmişti imdadımıza!

O ne yiğit bir milletti ya Rabbi

Dünyanın en güçlü silahıyla mücehhezdiler

Cesurdular

Çoktular

Yürekliydiler

Yüzlerce şehit verdiler

Lakin geri çekilmediler

Tanklarla, uçaklarla saldıran Pensilvanya askerlerini

Yalnızca elleri ve tekbirleri

Ve çıplak yürekleriyle yendiler

Ey Milletimin erkekleri!

O gece siz ölümü korkutan yiğitlerdiniz!

Tanklarla güreştiniz, sağanak gibi yağan mermilerle alay ettiniz, mevzileri terk etmediniz!

Bir anda her yerdeydiniz; vatan nöbetindeydiniz!

Siz var ya siz; o netameli gecede, yedi düveli birden yere serdiniz!

Ey Milletimin kadınları!

O gece siz, sessiz bir çığlık gibiydiniz!

Gösterdiğiniz metanetle bayrağı yükselttiniz, siperlerimizi tahkim ettiniz! Meydanlarda omuz omuza, yeni bir dünya inşa ettiniz!

Ey milletim

Ey milletimin erkekleri

Ey milletimin kadınları

Ey milletimin isim isim her bir neferi!

15 Temmuz 2016 gecesi,

BEKA-YI DEVLET sınavından geçip, yeni bir DEVLET-İ EBED MÜDDET inşa ettiniz.

Önünüzde saygıyla eğiliyorum!

’15 Temmuz’dan hemen sonra yazılıp 25 Ağustos 2016’da bu sütunda yayımlanan metni; 15 Temmuz’un yıldönümü ve ehemmiyetine binaen tekrar paylaşmak istedim.’