“Olurdu, olmazdı” tartışmaları bitti. MHP’yi kongreye götürmesi için mahkeme tarafından kayyum atandı. Bir yılan hikayesi şimdilik böyle sonuçlandı.

Ama bitmedi. MHP’deki asıl savaş yeni başladı. Bundan sonra daha da alevlenerek devam edecek. Öyle görünüyor ki, ortalık giderek iyice gerginleşecek.
Nereden mi biliyorum? Çünkü, geçmiş tecrübeler bunu gösteriyor!
Alparslan Türkeş sonrası MHP’de ilk yaşanan Genel Başkanlık mücadelesinde koltuklar havada uçuştu. Tuğrul Türkeş’i destekleyen Azmi Karamahmutoğlu, eline mikrofonu alıp, “illegaliteyi başlattığını” ilan etti. Sonuçta kongre iptal edildi.
Ardından Ramiz Ongun’un aday olduğu kongre yine gergin bir atmosfer içinde geçti.
2002 seçimlerinde MHP’nin baraj altı kalması, tansiyonu alabildiğine yükseltti. Bahçeli, ancak istifa edip, 2003’te yeni bir yönetim vaat ederek durumu kurtarabildi. Daha sonra sular durulup, sinirler gevşeyince vaadini yerine getirmeyerek, yeniden genel başkanlık koltuğuna oturdu.
Koray Aydın’ın, Bahçeli’ye karşı bayrak açtığı kongre süreçlerinde de benzer fotoğraflarla karşılaştık. Aydın’ın, salona girerken tekmelenmesine, salon içinde ise konuşturulmamaya çalışılmasına şahit olduk.
Dün yaşananlar, bugünün aynası. Üstelik, bugün MHP’deki ayrışmalar o dönemdekilerden çok daha derin!
* * *
Mahkemenin aldığı karar ortada. Parti içindeki muhalif kanat ilk raundu kazandı. Bu sonucu alırken de Genel Merkez’i ciddi hırpaladı.
Biliyorsunuz, MHP’de daha önce de Koray Aydın böyle bir atak yapmıştı. Mahkemeye giderek olağanüstü kongre istemişti. O dönemde kendisine güvenen Genel Merkez, mahkemeye “yetkisizlik” itirazında bulunmadı. Kongre için imza veren bazı isimlerin “delege olmadığını” iddia etti ve kazandı. Olağanüstü kongre yapılmadı.
Bu defa MHP yönetimindeki o eski özgüven kalmamış olacak ki, “Bu isimlerin bazıları delege değil” itirazının yanına bir de “mahkeme yetkili değil” iddiası eklendi. Ama geçmişteki sonucu alamadı.
Genel Merkez, şimdi üst mahkemeye gitmeye hazırlanıyor. Ancak, karar idari bir konu ile ilgili olduğu için sonuç değişmez. İdari konulardaki kararlar, anında uygulamaya konulur. Daha açık bir ifade ile bu mahkeme kararının ardından kongre süreci başlar. Yargıtay tersine bir karar verirse de o kongre iptal edilir. Tabi, Yargıtay’ın kayyum kararını onaylama ihtimali de yüksek.
Bahçeli, ne kadar “Kimse bizden olağanüstü kongre beklemesin” derse desin, MHP olağanüstü kongreye doğru yol alıyor…
* * *
Artık MHP’de köprüler atılmış durumda. Muhalefet kanadı kararlı, işin peşini bırakmayacak. Bahçeli kararlı, koltuğu kolay kolay teslim etmeyecek.
Bu, bir iç savaş demek!
Ne dedi Bahçeli, “MHP’yi kolay kolay teslim etmeyiz” ifadesini kullandı. Çünkü, bütün bu süreci demokratik bir mücadele olarak görmüyor. Kendisinin dışında gelişen bütün hareketleri “ihanet” olarak değerlendiriyor! Böyle bir psikolojiye sahip! Nitekim, Koray Aydın’a karşı zafer kazandığı kongrede de aynen şu sözleri söylemişti:
“Partimizi içten oyma ve etkisiz kılma girişimleri sonuçsuz kalmıştır. Bugün başını kaldıran fitne amacına ulaşamamıştır.”
Bu bakış ve psikoloji, geçmişte Ülkü Ocakları Genel Başkanlığı yapmış Ramiz Ongun gibi bir ismin “bozguncu” olarak suçlanmasına yol açtı. Daha önce Bahçeli’nin karşısına çıkan Ümit Özdağ’ı “ABD ve İsrail Ajanı” ilan etti. Koray Aydın’ın üzerine, parti gazetesinde yazılar yazan Bahçeli yanlısı kalemleri “hırsız” diye saldırttı. Bugün de “Cemaatçiler geliyor, partiyi ele geçirmeye çalışıyorlar” söylemine dönüştü.
Böylesine ağır söylemler bu kadar rahatlıkla dillendirilince;
1)Ciddiyeti kalmadı. 2)Parti içindeki kırgınlıkları, düşmanlık boyutuna taşıdı.
İşte MHP böylesine gergin bir atmosfer içinde kongreye gidiyor…
* * *
Bana “Sonuç ne olur?” diye sorarsanız, müneccim değilim, bilemem de, söyleyemem de… Çünkü, MHP’de yaşanan adil ve demokratik bir yarış değil. Öyle olsa sonucu tahmin etmek çok kolay. Bugün MHP’de karalama ve yok etme silahlarının da devreye sokulduğu kıyasıya bir savaş yaşanıyor. Belden aşağı her türlü vuruş da serbest!
Bu savaşın galibi şu veya bu isim olabilir…
Ancak, şimdiden MHP’nin çok ciddi yara alarak çıkacağını söyleyebiliriz. Özellikle Devlet Bahçeli’nin ortaya koyduğu tavır ve üslup bunu gösteriyor. Geleceği görmek ve bunları söylemek için ise, müneccim olmaya gerek yok.