Çıkıyor da çıkıyor, ortalığa döküldükçe de dökülüyor. Karıştırdıkça bir başka pislik karşımızda beliriyor. Hangi kutsalın ticaretini yapmışlarsa, onu ayaklar altına aldıkları artık çok daha iyi görülüyor.

Hiçbir değerleri yokmuş meğer…
Toplum içinde maskelerle geziyorlarmış.
Dün gazetelerde bir haber çarptı gözüme. Diğerleri gibi sıkışıp yurt dışına kaçan Akın İpek’in lüks otomobil koleksiyonu satışa çıkarılmış. Üzerine kayıtlı da görünse, aslında onlar Akın İpek’in değil. Sizin, benim, hepimizin.
Kendisini iyi kötü tanırım. Bu lüks araçları nasıl edindiğini bilirim. Henüz ipliği pazara çıkmadan, bizzat yaşayarak durumu fark etmiştim. Yani, durduk yere söylemiyorum bütün bunları.
Bugün Gazetesi’ni Turgay Ciner’den satın alıp, “gazete patronu” olmuştu. Bir de sözleşme imzalamıştı. Çalışanların aylıkları, tazminatları, kısacası bütün özlük haklarını koruyacağına dair imza atmıştı. Hoş, o imzayı atmasa da zaten çalışanların bu hakları kanunen koruma altındaydı.
Aradan kısa bir süre geçti, bize hiçbir haber verilmeden aylıklarımız yarı yarıya düşürüldü. Hakları gasp edilenler içinde benim dışımda Rauf Tamer ve Can Aksın gibi başka yazarlar da vardı.
Hiç unutmuyorum, telefon edip, Akın İpek’e “Bu ne?” diye bizzat sordum. Verdiği cevap da dün gibi hatırımda: “Biliyorsun” diye başladı, mali olarak nasıl sıkıntı içinde olduğunu uzun uzun anlattı…
İkna edemedi tabii, mahkemeye gittim, hakkımı kuruşuna kadar aldım. Diğer çalışanlar için aynı değerlendirmeyi yapmak mümkün değil tabii ki. Kimi mahkemeye gitmedi, kimi de gitse bile sonuç alamadı.
Bir o günlerde Akın İpek’in, “Biliyorsun mali olarak iyi durumda değiliz” sözlerini düşünüyorum. Bir de bugün ortaya çıkan devasa servete bakıyorum. Aslında söylenecek çok söz var ama bir şey demiyor, yorumu size bırakıyorum.
* * *
Akın İpek, içinde bulunduğu yapıyı tanımamız için sadece bir örnek. Dedim ya döküldükçe dökülüyor. Lime lime, nereden tutarsanız elinizde kalıyor. “Himmet”, “yardım”, “hayır” derken, milletin nasıl sövüşlendiği, bu paraların nerelere gittiği, her geçen gün daha net ortaya çıkıyor.
Dert değil, “paradır” der, geçeriz. “Nasılsa geri alınıyor” diyerek kendimizi teselli bile edebiliriz.
Ama sadece bu kadar değil ki…
Verdikleri zararların haddi, hesabı yok. Maddi, manevi, milleti her yerinden hançerlemiş bunlar. Üstelik zarar vermeye de devam ediyorlar. Cumhurbaşkanı Erdoğan, hepimizin tüylerini ürperten bir açıklama yaptı. Şehit sayısının yüksek olmasının altında Paralel Yapı’nın ihanetlerinin bulunduğunu ortaya koydu. Geçmişte malımıza göz diken bu yapı, bugün de canımıza kastediyor. Ekmeğini yediği, suyunu içtiği ülkenin dibine dinamit yerleştiriyor.
Laf değil, gerçek!..
Yaşıyor ve görüyoruz. Şırnak’ta bu yapı ile ilişkili olan bir hâkim, güvenlik güçlerinin hayatlarını ortaya koyarak yakaladığı azılı bir PKK’lıyı serbest bıraktı. Yapılan itiraz üzerine tekrar tutuklama kararı alındı; ama atı alan Üsküdar’ı çoktan geçti. Serbest bırakılan ve HDP’li bir vekil tarafından Silopi’ye kaçırılan o PKK’lı, güvenlik güçleriyle çatışmada ortaya çıktı.
Şimdi düşünüyorum da!..
Verilmiş sadakamız varmış. Uçurumun kenarından dönmüşüz. Bunlara tam zamanında müdahale edilmiş. Biraz daha geç kalınsaymış, millet olarak halimiz harapmış vesselam!
* * *
Artık takke düştü, kel göründü…
Buna rağmen direniyorlar. Halen mücadeleyi sürdürüyorlar. Hem de her türlü ihanet ve ahlak dışı yolları deneyerek.
Bu ülkeye ve millete kasteden ne kadar virüs varsa el ele ve kol kola. Utanmadan ve gözümüzün içine bakarak “birlik” çağrıları yapıyorlar. Türkiye’ye şaşı bakan kim varsa işbirliği yapıyorlar.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, önceki gün “Milletine ihanet içinde olan kimseyi sırtımızda taşımak zorunda değiliz” dedi.
Evet, aynen öyle! O müsamaha sınırı aşıldı artık. Bitti, bıçak geldi, kemiğe kadar dayandı. İhanet tavan yaptı. Kendimizi demiyorum ama ülkemizi ve çocuklarımızı düşünüyorsak eğer, en ufak taviz veremeyiz artık.
Millet de bunu istiyor ve bekliyor.