Biz övünüp gururlanırken, birleri de dövünüp duruyor. Biz "işte bu" derken, onlar "rezalet, vurgun, soygun" diye bağırıyor. Yeni bir hastalık değil tabii; müzmin, yıllanmış bir meşrep meselesi bu! 1960'lardan beri sürekli izliyoruz aynı filmi.

Çarpıtmak, kirletmek, karalamak bunların işi! Tutturmuş giriyorlar...

"Benim vergilerimle yaptın" diye başlıyorlar. Sonra "geçiş garantileri" diye bağırıyorlar. Konuyu da hep getirip "müteahhit ve vurgun" ilişkisine dayıyorlar.

Birincisi, yap, işlet, devret modeli ile yapılıyor bunlar. Kimsenin vergisi kullanılmıyor. İkincisi, doktorlar, gazeteciler, memurlar yapacak değil, müteahhitlerin işi bu elbet. Üçüncüsü, bedava yapacak halleri yok, bir bedeli olacak tabii ki. En önemlisi ise, belli sürenin sonunda hepsi devletin-milletin malı haline gelecek.

Ayrıca, onların ödediği vergi ile yapılsa ne olur? Devlet, vergileri bu hizmetleri yapmak için alıyor çünkü!

Ama yırtınırcasına bağırıp duruyorlar...

Kirletmekte, çamur atmakta üzerlerine yok. Uydurup, uydurup birtakım rakamlar veriyorlar. Yalanlanıyor, sonra başa sarıp yeni fitneler üretiyorlar. Bazıları günlerdir Çanakkale Köprüsü ile yatıp, onunla kalkıyor.

İstanbul Boğazı'na ilk gerdanlık takılırken de yapmışlardı aynısını. 3 Eylül 1968'de, Cumhuriyet Gazetesi Başyazarı İlhan Selçuk, "Boğaz Köprüsü" başlıklı zehir-zemberek bir yazı yazmıştı. Milletin paralarının "çarçur edildiğini" iddia etmişti. Bu kadarla da kalmamış, milleti tepki göstermeye davet etmişti. Bugün 1915 Çanakkale Köprüsü için ne deniyorsa, benzer ifadeler kullanmıştı. Yazısının sonunda da "Bizim gibi yoksul bir ülke için Boğaz Köprüsü kel başa şimşir taraktır" demişti.

Bu kafalar hiç değişmedi ama kalkınma hamlesi devam etti. Birinci Köprü yetmedi, boğazlara başka gerdanlıklar takıldı. Yine yeterli olmadı, denizin altı oyuldu.

Her defasında "takoz işlevi" gördü bu gerici yobaz kafalar. Hep birtakım hayali bahaneler üreterek engel olmaya çalıştılar.

Bazı alanlarda başarılı da oldular. Mesela yerli otomobilin önünü kesenler de bunlardır. "Büyük Üstat" adını verdikleri Burhan Felek, Devrim Otomobili için adım atıldığında "Heveskârlığı, hüner satarlığı bir kenara bırakalım da, harcı âlem ucuz hizmet aletleri gibi geçer akçe mamuller yapmaya bakalım" diye yazdı.

Çetin Altan alay etti. "El arabası ile at arabasını kusursuz bir şekilde yapıyoruz. Otomobil bunun bir adım ötesi" türünden ifadeler kullandı. Bu ülkenin kapasitesi ile dalga geçti.

Çetin Emeç daha da ileri gitti. "Türkiye'de otomobil yapılamaz. Yapılsa da o nesneye otomobil denmez" dedi.

Aziz Nesin, Fethi Giray, Habib Edip Törehan, Hayri Alpay gibi daha pek çok isim Türk mühendisi, Türk işçisi ve bu ülkenin kabiliyetlerini küçümseyip yerden yere vurdu.

O günden bu yana aynı kafalarla uğraşıyoruz biz. Yobazlarla savaşıyoruz. Eziklik psikolojisi, kin, nefret ve düşmanlıkla birleşince, daha da saldırgan bir görüntü çıkarıyor ortaya! Ülkeleri ve ülke menfaatleri ile kavga eder hale getiriyor insanlar ve bazı güruhları.

Çok şükür ki, engel olamıyorlar eskisi gibi; kervan yürüyor...