Bir defa daha ucuz atlattık. MİT ile Türk ve Yunan polisinin ortak çalışması sonucu 4 DHKP-C’li, lav silahları, bomba ve tabancalarla yakalandı. Türkiye’ye girebilselerdi, hedeflerinde Başbakanlık vardı. 
Peki kim bu DHKP-C’liler? 
Elazığlı bir Kürt olan Dursun Karataş’ın 1978 yılında Dev-Yol’dan ayrılarak kurduğu Dev-Sol’un devamı olan kanlı bir örgütün militanları. 
Neler mi yaptılar? Başbakan öldürdüler. Eski Başbakanlardan Nihat Erim’in katilleri onlar. Ayrıca, MHP’nin efsanevi Gümrük ve Tekel Bakanı Gün Sazak’ı da onlar katlettiler. Muhtemelen bu cinayeti büyük kaçakçılık şebekelerinin taşeronu olarak işlediler. 
Emekli generaller Kemal Kayacan ve Adnan Ersöz cinayetlerinde Dev-Sol (DHKP-C) imzası var. Emekli MİT Müsteşar Yardımcısı Hiram Abas suikastını onlar gerçekleştirdiler. 
Liste uzayıp gidiyor… 
Eski DGM Savcısı Yaşar Günaydın, MİT görevlisi Ergin Kaya ve İstanbul Emniyet Müdür Yardımcısı Mahmut Dikler cinayetleri de onların eseri. Yakın geçmişimizde Sabancı Center’da Özdemir Sabancı’yı katlettiler. 
1980 öncesi öldürülen pek çok MHP’li-ülkücünün katilleri de onlar. 
12 Eylül 1980 Darbesi’nin ardından bu kanlı örgüt hakkında dava açıldı. 1283 sanıklı dava 15 Mart 1982’de başladı. Sanıklar binin üzerinde cinayetle suçlandı. 
Duruşmalar duruşmaları izledi. Yıllar yılları kovaladı. Dava zamanaşımından düştü. Bini aşkın insanı katletmekle suçlanan Dev Sol (DHKP-C) militanlarının tamamı serbest kaldı. 
Kimse sesini çıkartmadı. Hatta basın organları serbest bırakılan bu insanları “ilahlaştırıp” toplumun önüne birer “kahraman” olarak sundu. 
İlginçtir, bundan bir süre önce Sivas Davası’nda “kaçak” birkaç sanık hakkındaki dava düştüğü için hükümeti suçlayıp Türkiye’yi ayağa kaldıranlar sırra kadem bastı. 
***
Yıllar sonra bunların bir kısmı yine cezaevlerine girdiler. Polis, canını dişine takıp hayatı pahasına bazılarını yakaladı. Çeşitli suçlardan yargılanmaya başladılar. 
Ardından bir “tahliye furyası” esti... 
10. Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer, bu teröristlerden 260’ının cezasını kaldırdı, dışarı çıkmasını sağladı. Ayrıca, küçümsenmeyecek bir bölümü de Adli Tıp Kurumu’nun verdiği raporlar üzerine tahliye edildi. 
Gerekçe sağlık durumlarıydı. Verilen raporlara bakılırsa tek başına hayatlarını idame ettiremeyecek, yemek bile yiyemeyecek haldeydiler ve bu kalıcıydı! 
Bunlardan Ecevit Şanlı, yurtdışına kaçtı. Yakın bir geçmişte Türkiye’ye tekrar girip ABD Elçiliği önünde bir polisimizin şehit olmasına yol açan o bombayı patlattı. 
Örgütün Ankara sorumlusu Mustafa G. de aynı gerekçeyle Ahmet Necdet Sezer tarafından affedilmişti. Dışarı çıkar çıkmaz bomba eğitimi vermeye başladı. Şengül A. ile İhsan C.’yi eğitti. Şengül A, Ankara’da üzerinde bomba patlaması sonucu parçalandı. İhsan C. ise yakalandı. İlginç olan İhsan C.’nin de Sezer tarafından affedilenler listesinde yer almasıydı. 
Liste uzayıp gidiyor... 
Sezer’in affettiği Mürşit Aslan, Mardin’de PKK adına para toplarken yakalandı. Emniyet raporlarına bakılırsa, Tunceli’deki bir çatışmada ölü ele geçirilen Okan Ünsal, Berna Ünsal, Ökkeş Karaoğlu ve Cemal Keser gibi DKKP-C militanlarını da Sezer affetmişti. Yine Sezer’in affettiği Cengizhan Pilav, Tunceli’de DHKP-C’nin askeri kanat sorumlusu olarak ortaya çıktı. 
Listeye başka isimleri de eklemek mümkün. Sezer tarafından affedilen ya da o dönemde Adli Tıp raporlarıyla serbest bırakılanların büyük bölümü turp gibi ve elde silahla ortaya çıktılar. Yine kan döktüler, yine can yaktılar. 
Bu sözde “ağır hastalardan” sadece bir kadın PKK’lı hariç hayatını kaybeden olmadı. 
 İlginçtir, yüzlerce teröristin serbest kalmasına yol açan Adli Tıp Raporları hiç tartışılmadı. Kimse sorgulamadı; ne gazeteciler ne de savcılar olayın üzerine gitti. En ufak bir olayda ortalığı ayağa kaldıran belli çevreler sessizliğini korudu. 
DHKP-C’liler de bıraktıkları yerden devam ediyorlar. Dünün Başbakan katilleri, bugün de Başbakan’ı hedef alıyorlar. 
Sizce şaşırtıcı mı? Bence hiç değil!