Başbakan Erdoğan, tencere-tava eylemlerinden dolayı rahatsız olan vatandaşlara çağrı yaptı; “Suç duyurusunda bulunun” dedi. Yeni bir tartışma ve suçlamalar başladı... 
Aslında Başbakan olayı en basit noktasından ele aldı. Şimdilik kimse dillendirmiyor, üzerine gidilmek istenmiyor; ama Türk Ceza Kanunu’nda eylemciler açısından çok daha ağır müeyyideler gerektiren maddeler var. Tencere tava eylemleri, içlerinde en basit olanı! 
Başbakan onlara hiç değinmedi. Ama vatandaş savcılıklara gidip o konularda suç duyurusunda bulunursa, bugün “Bunlar masum gösterilerdir” diyenler, çok ciddi sıkıntılarla karşı karşıya kalabilir. Tek tek sıralayalım... 
Türk Ceza Kanunu’nun 117. Maddesi “İş ve Çalışma Hürriyetinin Engellenmesi” ile ilgili. Madde, bu suçu işleyenlere 2 yıla kadar hapis cezası verilmesini öngörüyor. 119. Madde’de de suçun birden fazla kişi tarafından işlenmesi halinde verilecek cezanın bir kat artırılması hükme bağlanıyor. 
Eğer, “yeter artık” diyen esnaf savcılıklara giderse... “İş ve çalışma hürriyetinin engellendiği” yönünde şikâyette bulunursa... “Ben evime ekmek götüremiyorum” derse... 
Eylemciler hakkında peş peşe davalar açılır. 
Bugün göstericiler hakkında bu konuda bir işlem yapılmıyorsa, kimsenin şikâyet hakkını kullanmamasındandır. Çünkü, bunlar hukuki tabirle “takibi şikâyete bağlı” suçlar. 
Yine Ceza Kanunumuzun 151. Maddesi “ızrar” suçunu düzenliyor. Madde aynen şöyle: 
“Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hale getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikâyeti üzerine dört aydan üç yıla kadar hapis veya adli para cezasıyla cezalandırılır.” 
Bu madde uyarınca, dükkânları tahrip edilen Taksim esnafının tamamı, eylemciler hakkında suç duyurusunda bulunabilir. Üstelik, ayrıca hukuk mahkemelerine davalar açıp uğradıkları zararı tahsil de edebilir. 
Devam edelim. TCK’nın 123. Maddesi, “Kişilerin Huzur ve Sükûnunu Bozma” suçunu düzenliyor. Onun da takibi şikâyete bağlı. Cezası ise üç aydan 1 yıla kadar hapis. 
Bitmedi, dahası var. Anayasa, kişilerin “seyahat özgürlüğünü” güvence altına almış. Buna karşılık, belli bölgelerde sürekli ve sistemli olarak sergilenen yol kesme eylemleri yüzünden evlerine kapanan insanlar var. TCK’nın ilgili maddeleri gereğince onların da hak aramaları mümkün. 
İlaveten, bir kişinin evine ya da iş yerine kanuna aykırı şekilde girmek, “konut dokunulmazlığının” ihlali. Özellikle Taksim esnafı bu konuda hayli rahatsız. TCK uyarınca savcılıklara gidip suç duyurusunda bulunma hakları var. 
Bu maddeleri daha da artırmak mümkün... 
Başbakan, bunların hiçbirinden bahsetmedi. Sadece tencere-tava eylemlerini gündeme getirdi. Hukuk açısından baktığımızda oldukça vicdanlı davrandığı bile söylenebilir! 

***
Şimdi gelelim TCK’nın asıl sıkıntılı maddelerine... 
TCK’nın 216. Maddesi “Halkı Kin ve Düşmanlığa Teşvik” suçunu düzenliyor. Eski 312. Madde’nin karşılığı. Başbakan Tayyip Erdoğan, Hasan Celal Güzel ve Şükrü Karatepe geçmişte bu suçu işledikleri iddiasıyla cezalandırıldılar. Üstelik, hiçbir eylemleri yoktu, sadece konuşmuşlardı! 
TCK’nın 309’la başlayan ve devam eden maddeleri ise, son derece ağır düzenlemeler içeriyor. Bugünkü 312. Madde, cebir ve şiddet kullanarak “Hükümeti ortadan kaldırma veya görevini yapmayı engellemeyi” suç olarak görüyor. Cezası da ağırlaştırılmış müebbet hapis. 
Şimdi, “Ne ilgisi var?” demeyin. Eylemler ilk başladığında sosyal medyada “Ha gayret hükümet gidiyor” denilmedi mi? Bu yönde tiwitler atılmadı mı? Bu eylemlerin hedefi hükümet değil miydi? Olaylarda şiddet kullanılmadı mı? Yollara barikatlar kurulup, molotofkokteylleri atılmadı mı? Silahla polise ateş açılmadı mı? Eylemcilerin üzerinde silahlar yakalanmadı mı? Başbakanlık Binası işgal edilmek istenmedi mi? Halen belli kesimler Gezi Parkı’nın bir “Devrim Ateşi olduğundan” söz etmiyor mu? 
Bütün bunlar göz önüne alındığında, 312. Madde’nin gündeme gelmesi sadece bir Cumhuriyet Savcısı’nın adım atmasına bağlı. Ben de ileride “eyvah” denilmesin diye uyarmak istedim.