Belki biraz güç oldu, ancak şifre çözüldü: Anlaşıldı ki, kendilerine gelmesi için sarsılması gerekiyor bunların. Sıkı bir Osmanlı tokadına ihtiyaç varmış demek ki…

Nasıl da yelkenleri suya indirdiler!.. Ne kadar hızlı çark ettiler!.. Baksanıza, amma çok seviyorlarmış bizi!.. Afrin Operasyonu başladı başlayalı, ağızlarından bal damlıyor Amerikalıların.

O çok kişinin gözünde büyüttüğü “süper güç” dansöz misali kıvırdıkça kıvırıyor. Hepimizin ve dünyanın karşısında muhteşem oynak bel hareketleri sergiliyor. Dedim ya, demek ki vurmak gerekiyor!

Vaktiyle Yahudi kökenli ABD Dışişleri Bakanı Henry Kissinger ne demişti:

-Gücünüzün gölgesi müzakere masasına düşmezse, konuştuklarınız lakırdıdan öteye gitmez.

Demek ki kendilerini çok iyi tarif etmiş. Kissinger’ın dediği gibi Amerika güçten anlıyor.

***

Bakın, biz yaklaşık 5 yıldır kendimizi paralıyoruz. Suriye sınırında bir “Güvenli Bölge” oluşturulması gerektiğini söylüyoruz. Esad zulmünden kaçan milyonların orada iskân edilebileceğini anlatmaya çalışıyoruz.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, 2013 Yılı’nda ABD’ye giderek bizzat anlattı bunu. Obama’ya planlarını sundu. Ancak, Amerikalıların bir kulaklarından girdi, diğerinden çıktı. Çünkü, yerlerinden yurtlarından edilen Suriyelilerin iskânı, umurlarında bile değil. Nasılsa Türkiye ilgileniyor onlarla. Adamların olaylara bakışları insani değil ki! Onlar, hep “Biz ne kazanacağız” derdindeler. Bölgedeki terör gruplarını silahlandırıp, emir eri yapmak ve oraya yerleşmek varken, niye insani meselelere kafa yorup, para harcasınlar!

Ama şimdi durum değişti…

Tam 5 yıl sonra kendilerine geldiler. ABD Dışişleri Bakanı Rex Tillerson, Türkiye’ye “Güvenli bölge konusunda birlikte çalışabiliriz” mesajını gönderdi.

Niye?

Çünkü, “Tırnağımız varsa başımızı kaşırız, kendi göbeğimizi kendimiz keseriz” dedik. Vurmaya başladık. Gücümüzü ortaya koyduk. Amerika da sarsılınca kendine geldi. “Siz haklıymışsınız” demeye başladı.

Peki, samimi mi?

Amerika bu, bilinmez! O konuda bir hüküm vermek çok zor!

***

Biliyorsunuz, biz bunları PKK’nın uzantısı olan PYD ve YPG konusunda da uyardık. “Yapmayın, etmeyin, bunlar teröristtir” dedik. Onlar da bu gerçeği biliyordu tabii, ancak işlerine öyle geldi, teröristlerle kol kola girdi.

Rakka Operasyonu gündeme geldiğinde, bunlara Erdoğan tarafından defalarca çağrı yapıldı. “Madem müttefikiz, gelin birlikte hareket edelim” denildi:

-Teröristle terör savuşturulmaz. Eğer Münbiç’e ve Rakka’ya ordu gönderilecekse, biz bir tugay da göndeririz, iki tugay da. Siz de bizimle birlikte hareket edin. Bakın, yanlış yapıyorsunuz.

Ne cevap verdiklerini biliyorsunuz:

-Ama bizim generallerimiz öyle demiyorlar.

YPG’lilere her türlü desteği verdiler. Eğittiler, silah yığdılar. Hem “müttefiklik” nutukları attılar, hem de Türkiye’nin milli menfaatlerini ayaklar altına aldılar. Kol kanat gerdiği zibidiler de onlara sırtını dayayıp, bize kafa tuttu. Amerikalılardan aldıkları silahlarla bizi taciz etmeye başladı.

Şimdi ise, Silahlı Kuvvetlerimizden dayak yiyorlar. Çil yavrusu gibi dağıldılar, kaçıyorlar. Amerikalıların bize karşı tercih ettiği bu çapulcuların kaç kilo oldukları ortaya çıktı.

***

Şimdi, “güvenli bölge için birlikte çalışalım” diyen Amerikalılara verilecek en iyi cevap belli aslında:

-Aman siz uzak durun. Biz, burnunun ucunu göremeyen ABD gibi bir ülke ile birlikte olmayız.

Ama diplomasi, dengeler ve ülke menfaatleri devreye girince söylenmiyor işte!

Baksanıza, yelkenleri iyice suya indirdiler. “Eyvah, biz ne ettik” dercesine peş peşe açıklamalar yapıyorlar. Kıvırtıp duruyorlar. Zeytin Dalı Harekatı’nın ardından sürekli olarak bize zeytin dalı uzatıyorlar. Yararlanmak lazım içine düştükleri bu durumdan.

Amerika kucakta şimdi!