Biz böyle değildik. Değerlerimiz vardı bizim. Ülkemiz söz konusu olduğunda sıkı sıkıya sarılırdık birbirimize; bırakmazdık. En ufak bir tehdit karşısında, hemen askerlik şubelerinin önüne koşardık.

Öyle gördük ve yetiştik biz…

Çanakkale’yi anlattılar bize. O büyük saldırı başladığında dedem Şerif Efendi küçükmüş. Ama ağabeyi Feyzullah Efendi cepheye koşmuş. Bulgaristan’da Kırcaali’nin İğridere İlçesi Alfatlı Köyü sakinleri toplanmışlar. “Anadolu da Bulgaristan gibi elden çıkmamalı” demişler. Kınalar yakıp, azıklar hazırlamışlar. Yavrularını “Ölürsen şehit, karılsan gazi olursun” diye cepheye, Çanakkale’ye göndermişler.

Yola çıkan 50 gençten sadece 4’ü geri dönebilmiş. Dedemin kardeşi Feyzullah Efendi de kanlarıyla Çanakkale topraklarını sulayan şehitler arasına katılmış.

20 Temmuz 1974’te İstanbul sokaklarındaydık biz…

“Ya taksim, ya ölüm” diye bağırıyorduk. Yaşım küçüktü, ama ben de istisnasız herkes gibi cepheye, Kıbrıs’a gitmek istiyordum.

Dedim ya, öyle gördük ve öyle yetiştik biz! Ülkesini ve milletini seven herkes gibi yıllar boyunca da hep aynı tavrı sergiledik…

O yüzden bugün bazılarının içine girdiği tutumu bir türlü anlayamıyorum. Anlamamı ve anlamaya çalışmamı da kimse beklemesin.

CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu kalkmış, Afrin Operasyonu için Cumhurbaşkanı Erdoğan’a sesleniyor:

-Seni kefenle karşılayan arkadaşlarını Afrin’e gönder.

İP Genel Başkanı Meral Akşener de O’ndan aşağı kalmıyor. Hatta bir adım daha öne çıkmaya çalışıyor:

-Madem operasyona bu kadar heveslisiniz, kendi çocuklarınızı gönderin. Özellikle ‘ölmeye geldik’ diyen kefenli tosunlar başrolde olsun.

Türkiye büyük bir tehlike ile karşı karşıya. Milli birlik ve bütünlüğümüz tehdit ediliyor. Sanırsınız bunlar Uganda’da ya da Tanzanya’da yaşıyor. İki isim de “bize ne” türünden bir tavır içinde!

Lafa geldi mi mangalda kül bırakmıyorlar. Kılıçdaroğlu, “CHP, Atatürk’ün partisidir” nutukları atıyor. Akşener de “Türkeş’in izinden gitmekten” söz ediyor. Kusura bakmasınlar, ama Mustafa Kemal Paşa da Alparslan Türkeş de yaşıyor olsaydı eğer, bu isimleri kapısından içeri sokmazdı!

Özellikle Meral Hanım, yaptığımız eleştirilere çok kızıyor, içerliyor. Ama, oğlunun Gezi Olayları’na katıldığını ballandıra ballandıra anlatırken, Afrin konusunda yaptığı bu açıklamalardan sonra ne bekliyor?

“Bravo, çok güzel, harika” dememizi mi?

***

Kılıçdaroğlu da Akşener de zaman zaman açıklamalar yapıp, kendilerine “gayri milli” ya da “küreselcilerle kol kola” denilmesinden rahatsızlık duyduklarını ortaya koyuyorlar. “Biz de milliyiz” türünden savunmalar içine giriyorlar.

İyi de Ziya Paşa’nın dediği gibi “Ayinesi iştir kişini, lafa bakılmaz” ki!

Milli bir meselede ülkeyi yönetenlerin yanında olmayacaksınız. Türkiye büyük bir saldırı ile karşı karşıyayken, “Biz bu işin içinde olmayız” türünden tavırlar içine gireceksiniz. Küresel güçlerden farlı bir tutum takınmayacaksınız.

Sonra da yapılan eleştirilere tepki göstereceksiniz. Milletin size itibar etmesini ve inanmasını bekleyeceksiniz.

Başkalarını bırakarak, biraz kendinizi sigaya çekip, aynaya baksanıza siz!

***

Afrin Operasyonu üzerine yapılan tartışmalar, son noktadır artık…

CHP ne diyorsa, İP de onu söylüyor. Kılıçdaroğlu hangi tavır içindeyse, Akşener de aynısını sergiliyor.

Eylem ve söylem birlikteliği içindeler. 2019 Seçimleri öncesi her geçen gün birbirlerine daha fazla yaklaşıyorlar.

Oturdukları zemin sağlam olmayınca, tek dayanak Erdoğan düşmanlığı olunca… Normaldir, yadırgamamak gerek. Göreceksiniz, önümüzdeki günlerde birbirlerine daha fazla yakınlaşacak ve birbirlerine daha çok benzeyecekler. CHP ile İP, el-ele, kol-kola yola devam edecek. Peki, millet onlarla beraber yürür mü? O biraz zor işte!