Tam 30 yıl önceydi. Milano'da Antonio Di Pietro isimli bir savcı, bütün ülkeyi sarstı. Dünyanın dikkatinin İtalya üzerine yönelmesine yol açtı.

1992 Şubat ayında, şehrin ileri gelen politikacıları, yerel yöneticileri ve işadamları hakkında "rüşvet ve komisyonculuk" suçlamalarıyla geniş bir soruşturma açtı. Siyasi yolsuzlukların üzerine cesaretle gitti. Peş peşe bir dizi davanın açılmasını sağladı. İtalyan siyaseti alabildiğine sallandı.

Sonuç: Soruşturmalar ve davalar devam ederken intihar edenler oldu. Bazı siyasi partiler ortadan kalktı. İtalya'da bir dönem kapandı. Pek çok şey değişti. Aradan 30 sene geçti, ama efsane savcı Di Pietro'nun yaptıkları hâlâ konuşuluyor...

En önemlisi ise, İtalyan kamuoyu Di Pietro'ya sahip çıktı. Efsane Savcı için "yanlış yaptı" diyen olmadı.

Bugün de benzer bir süreç Türkiye'de yürüyor. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı düğmeye bastı. Önce CHP'li Esenyurt Belediye Başkanı Ahmet Özer gözaltına alıp tutuklandı. Ardından da CHP'li Beşiktaş Belediye Başkanı Rıza Akpolat aynı akıbetle karşılaştı. Tabii bu arada tutuklanan işadamları da oldu.

Çok ciddi iddialar var. Elbette bu aşamada söylenecek söz yok. Dosyalar incelenecek, neyin ne olduğuna bakılacak, nihai kararı yargı verecek. Sadece tutuklamalara bakılıp, adaletin elinde ciddi deliller olduğu değerlendirmesi yapılabilir.

Buna rağmen, 30 yıl önce İtalya'da yaşanandan farklı bir tablo ile karşı karşıyayız. Dün gibi hatırlıyorum, İtalya'da basın ve kamuoyu "Temiz Eller Operasyonuna" ciddi destek vermişti. Yetkili savcılar da rahatça işlerini yapmışlardı. Bizde ise belli bir grup bu operasyonların durdurulmasını istiyor. İstanbul Cumhuriyet Başsavcısı Akın Gürlek hedefe konuldu, yaylım ateşi yapılıyor. Hatta hakarete varan saldırılarla karşı karşıya kalıyor.

Bu işte bir gariplik yok mu?

Bakın kimseyi suçlamıyorum. Bu aşamada "suçlu" ya da "suçsuz bunlar" -değerlendirmelerine girmiyorum. Her ikisi de yanlış olur. Sadece "Bırakın yargı görevini yapsın" diyorum. Yapsın ki gerçekler ortaya çıksın. Neyin ne olduğunu millet görsün. Suçsuz iseler aklansınlar, suçluysalar da cezalarını çeksinler.

Zaten yargı bunun için var!

Ama çok garip, acayip ve anlaşılmaz bir tablo ile karşı karşıyayız. Bu ülkede kurumsal bir şekilde yargının görevini yapması engellenmeye çalışılıyor. Bunun için "yol haritaları" çiziliyor. Mitingler, toplantılar düzenleniyor. Siyasetçiler görevlerini bırakmış "sanık avukatı" gibi davranıyor...

Kimse kusura bakmasın, ama ilkellik, yargıya saygısızlık ve aynı zamanda da suç bu. Çünkü bizim hukuk sistemimizde devam etmekte olan bir soruşturma ve davayı etkilemeye çalışmak net olarak suçtur, Türk Ceza Kanunu'nda müeyyidesi var bunun.

Lafa geldi mi "hukukun üstünlüğü" nutukları atmak kolay. Önemli olan hukuku gerçek anlamda üstün tutmak!

İşine geldiğinde "hukuk da hukuk" diyenler, sözde adalet arayanlar, "demokratik hukuk devleti" sloganları atanlar, samimi olun. Bırakın engelleme çabalarını, çıkın artık girdiğiniz bu yanlış yoldan. Bırakın hukuk görevini yapsın, Türkiye de arınsın, temizlensin!

İtalya'dan ne eksiğimiz var bizim?