Aylardır feryat figan bağırıyorlar. "Bize kumpas kuruldu" diyorlar. Asıl meselenin Ekrem İmamoğlu'nun Cumhurbaşkanlığını engellemek olduğunu iddia ediyorlar. "Nerede delil?" diye ortalığı ayağa kaldırıyorlar.

Onlar bağırıp çağırırken yeni operasyonlar yapılıyor. Rüşvet ve vurgun iddiasıyla yeni isimler gözaltına alınıyor. Tutuklanan belediye başkanlarının yerine kayyumlar atanıyor.

Susmuyorlar, "Hele bir bakalım, neymiş" demiyorlar. Kapıya polisin dayandığı andan itibaren feryadı koparıyorlar:

-Suçsuz bunlar...

Bu arada operasyon için düğmeye basan savcılara saldırıyorlar. Onlar için demediklerini bırakmıyorlar.

İyi güzel de tutuklamaları savcılar yapmıyor ki! Dosya hâkimlerin önüne gidiyor, onlar da delillere bakıp karar veriyor. Yetmiyor, belli periyotlarla tutukluluğu itiraz ediliyor. Bu konuda da savcılar değil, hâkimler karar veriyor.

Olsun, ne önemi var!

Yine bağırmaya, savcıları, Adalet Bakanı'nı ve iktidarı suçlamaya devam ediyorlar...

Bir siyasi parti gibi değil, ücreti mukabilinde hizmet veren hukuk bürosu gibi hareket ediyorlar. Israrla, bıkmadan ve usanmadan "Sirke baldan tatlıdır, bizimkiler her zaman ve her şart altında haklıdır" tavrı sergiliyorlar.

Buna karşılık, pehlivan tefrikası gibi sürekli yeni suçlamalar ortaya çıkıyor. Yeni belgeler yayınlanıyor.

Ayrıca şaka gibi, ama meydanlara toplanıp "Hak, hukuk, adalet" sloganları atıyorlar. Bu sloganın arkasına saklanarak, adalet mekanizmasını baskılayıp yönlendirmek için uğraşıyorlar.

Türkiye'nin bir hukuk sistemi var zaten. Türk Ceza Kanunu'nda nelerin suç olduğu açık ve net olarak ortaya konulmuş durumda. İlaveten izlenecek yol da belli.

Bugün yapılan da bu.

Yine de bağırıp çağırmaktan vazgeçmiyorlar. Adeta kendilerine özel, ayrı bir hukuk ve adalet sitemi arayışı içindeler!

Son derece garip ve anlaşılmaz bir tavır sergiliyorlar...

İddianameler oluşturulurken "Nerede iddianame?" diye bağırıyorlardı. İddianameler ortaya çıkmaya başladı, daha mahkemeye sunulduğu anda "İçinde delil yok" yaygarası başlattılar.

Nasıl olsa taraftarları sorgulamıyor. Kimse "Hele bir durun, deliller iddianamenin eklerinde olur, oraya baktınız mı?" demiyor. Ayrıca, girmişler bir yola çıkamıyorlar.

Ne yapsınlar? Maksat ne pahasına olursa olsun, adamlarını aklamaya çalışmak olunca, böyle bir tablo ortaya çıkıyor.

Girdikleri yanlış yolu terk edemiyorlar.

Belli ki başlangıçta, nasıl olsa bir yol bulup, amiyane tabiri ile "Biz bu işten yırtarız" diye düşündüler. Ama evdeki hesap çarşıya uymadı. Hiç beklemedikleri gelişmeler ortaya çıktı. Hiç ummadıkları isimler "itirafçı" olup sıraya girdiler. Gizliyi, saklıyı ifşa etmeye başladılar. Yeni belgeler ve deliller ortaya çıktı.

Bırakın "yırtmayı" her geçen gün daha fazla sıkıştılar, daha çok battılar.

Girdikleri yanlış yol, başlangıçta yaptıkları planlar, siyasi hesaplar, belki de bizim bilmediğimiz daha farklı sebeplerden dolayı manevra da yapamıyorlar. Aslında ve gerçekte sıkışıp kaldılar.

Çırpınıyorlar, debeleniyorlar, karartma yapmaya çalışıyorlar...

İyi de nereye kadar?

Çıkmaz bir sokak bu. Mahkemeler bağırıp çağıranlara ve hukuku baskılamaya çalışanlara değil, önlerindeki dosyalara bakıp karar verir!