Neredeyse son bir yıldır ittifakları konuştuk. Altılı ve daha sonra sekizli hale gelen masayla yattık, onunla kalktık. Seçim bitti, şimdi herkes birbirine giydiriyor...

İttifaklar dağılmış, artık olmazmış. HDP dahil, herkes atıp tutuyor. Tek başlarına yola devam edeceklermiş, vesaire, vesaire...

Acaba? İnanalım mı?

Ben pek inandırıcı bulmuyorum. Seçim öncesi bir araya geldiler. Toplandılar, birleştiler. Bütün güçlerini ortaya koydular. Çalıştılar, çırpındılar, çabaladılar. Sonuç ortada kaybettiler.

Demek ki, alayı bir araya gelince bile olmuyor. Tek başlarına ne anlam ifade edecekler ki? O yüzden, "İttifaklar bitti, artık aynı hatayı tekrarlamayız" türünden efelenmelere pek inanamıyorum. Bence mecburlar, hatta mahkûmlar, hele biraz bekleyin, yerel seçim öncesi yine deneyecekler.

Mesela, Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ, "Türkiye'nin her yerinde aday çıkarmak ve mücadele vermek için hazırlanıyoruz" demiş. Ama hemen ardından da eklemiş:

-Önümüzdeki 10 ay içinde değişik siyasi ortaklıklar olabilir.

Öyle olacak zaten.

İlk ifadeleri siyaseten sarf edilmiş sözler, diğerleri ise günün gerçeği!

Geçen seçimin ikinci turunda CHP'ye ve Kılıçdaroğu'na destek veren, Zafer Partisi, muhtemelen yine aynı safta yer alacak.

Savrulma ya da Makyavelizm adını verebiliriz buna. Alparslan Türkeş'in yol arkadaşı Muzaffer Özdağ'ın oğlu, vaktiyle MHP içinde kendine Genel Başkanlık arayan Ümit Özdağ, Kılıçdaroğlu ile kol kola girecek. Şartlar oluşursa PKK'nın hamisi HDP de onlarla birlikte olacak.

Yaşadığımız gerçek bu.

İyi Parti de yaptı bunu, olmadı. Fakat önceki seçimlerde belediyelerde mevzi zaferler kazanıldı. Ballı, kaymaklı fırsatlar ele geçirildi. Demem o ki, sonuç almaya değil, ayakta durmaya çalışıyorlar. İttifaklar ayakta tutuyor hepsini. O yüzden "Efelenmenin anlamı yok, mecburlar" diyorum!

Bana geçmiş siyasi hareketlerden örnekler verebilirsiniz. "Kendi yağlarıyla kavruldular, görüşlerinden taviz vermediler, ayakta kaldılar" diyebilirsiniz.

Doğrudur, ama geçti o günler...

Mesela, Erbakan, Türkeş ve diğerlerinin o inanç dolu, sıkıntıya katlanan, mücadeleci, yavaş fakat emin adımlarla ilerleyen siyaset anlayışı kalmadı artık. Oradan, buradan ayrılan siyasi hareketler, kısa yoldan sonuç almaya çalışıyorlar. O yüzden de jel misali bulundukları kabın şekline giriyorlar.

Üstelik bir anlayış ve tarz haline geldi bu!

Alıştılar, bırakamazlar, vazgeçemezler artık. Bence bu şekilde yola devam edecekler...

Bakın Cumhur İttifakı için aynı değerlendirmeleri yapamıyorum. Çünkü orada bir ülkü ve hedef birlikteliği var. Meral Akşener'in dediği gibi Cumhur İttifakı "etle tırnak" gibi. O yüzden güven verdi ve başarılı oldu. Yine Akşener'in dediği gibi Millet İttifakı ise bir proje idi. Orada hedefe varmak için her türlü manevra meşru görüldü. Onun için sonuç alınamadı.

Kendileri de görüyorlar bunu. Ama girdiler bir kere vazgeçilmez bir yola. Tek başına kalsalar, sudan çıkmış balığa dönecekler.

Diyorum ki, bakmayın bugün yüksekten atıp tutanlara. Aynen Ümit Özdağ'ın dediği gibi önümüzdeki on ay yeni gelişmelere gebe!