Partilerin grup toplantıları için dün TBMM’deydim. İlginçtir, sözleşmiş gibi kiminle karşılaştıysam aynı soruyu sordu:
-MHP’de ne olur? Bu gidiş nasıl sonuçlanır?
Müneccim değilim, bilemem ki! Çünkü, bir kural yok ortada. Partinin tüzüğü bile herkes tarafından farklı yorumlanıyor. MHP’liler, o mahkeme benim, bu mahkeme senin geziyor. Taraflar, “Senin hakimin varsa, benim de hakimim var” havasında!
Kaos bu… Kaos ortamında da her türlü sonuç ortaya çıkabilir.

***

Ama bazı bildiklerim de var elbette…
MHP bu güne kadar kötü yönetildi. Partinin yetkili kurulları çalıştırılmadı. Tek karar verici Bahçeli ne dediyse o oldu.
1999 Seçiminin ardından 57. Hükümet kurulmadan önce, Bahçeli’ye yapılan Başbakanlık teklifi reddedildi. Tanıklarından biri benim, diğerleri de Hüseyin Kocabıyık ve Mümtazer Türköne.
“MHP’ye Cumhurbaşkanlığı yakışır” diyen ve aday olmak isteyen Sadi Somuncuoğlu, TBMM’de saldırıya uğradı. Bunu da bizzat MHP’li milletvekilleri yaptı. Oysa MHP, Sadi Somuncuoğlu’nu destekleseydi, Çankaya Köşkü çantada keklikti. Rahşan Ecevit, MHP’nin tabanı için “Gençleri silahlandırdılar, sayısız can aldılar, şimdi de çetelerle kol kolalar” mealinde sözler söyledi. Bu açıklamayı eşi Bülent Ecevit de destekledi. Bahçeli, buna rağmen RP ve DYP’yi elinin tersiyle itti. Bizzat bana “Erbakan ve Çiller biraz dinlensinler” açıklamasını yaptı. Ardından gidip Ecevit’in DSP’si ile koalisyon kurdu. Partinin İçel Milletvekili Ali Güngör, sırf TBMM’de Ecevit’i eleştirdiği için partiden ihraç edildi. Oysa, o Ali Güngör, 1980’li yıllarda Devlet Bahçeli’yi koruyup kollamak için Alparslan Türkeş’le bile ters düşmeyi göze alan bir isimdi.
Sadece Ali Güngör mü?..
MHP’de gelenekten gelen ve Bahçeli’nin uygulamalarını eleştiren kim varsa, etkisizleştirdi ve uzaklaştırıldı. Sadece tek bir isim vereyim, MHP tabanı için bir efsane olan Ozan Arif de bunların arasında. Peki onların yerine kimler baş tacı edildi ve MHP’nin etkili kadrolarına getirildi?
ANAP’tan ve DYP’den toplama isimler! Bugün MHP’de Genel Başkanlık iddiasında bulunan Meral Akşener de geçmişte MHP’liler ve ülkücülerle yolu hiç kesişmemiş bir isimdir.
Daha sayayım mı?..

***

Biraz da yakın geçmişe bakalım isterseniz…
Karşımızda Haziran’dan Kasım’a 5 ayda 2 milyon oy kaybeden bir siyasi parti var. Milletvekili sayısı da 80’den 40’a düştü. MHP, bugün sandalye sayısı olarak Meclis’te HDP’nin bile gerisinde.
Elbette bu tablo durup dururken gerçekleşmedi. Devlet Bahçeli’nin, Ak Parti ile koalisyon kurmamak için nasıl direndiğini, MHP’yi iktidar dışında tutmak için ne büyük çelişkiler içine girdiğini hatırlarsınız. Bakmayın bu gün “Pensilvanya” ve “Okyanus ötesi” gibi sözler söylediğine; daha düne kadar Paralel Çete ile birlikte hareket eden ve Cumhurbaşkanı’na “Ver Bilal’i al iktidarı” diyen Bahçeli değil miydi? 17-25 Aralık darbe teşebbüsüne sırtını dayamamış mıydı?
Bahçeli’nin MHP Genel Başkanlığı Koltuğu’na oturduğu günden bu yana sergilediği siyaset çelişkilerle dolu.
Hangi birini sayalım ki?..

***

Bahçeli direniyor, kendisine karşı çıkanlara son derece ağır ifadelerle yükleniyor, ne pahasına olursa olsun koltuğu bırakmayacak bir portre çiziyor. Türk siyasetinde yok böyle bir örnek!
Diğer adaylar da ipin ucunu bırakacak gibi görünmüyor. Demek ki, bu böyle devam edip gidecek… İster kabul edin, ister etmeyin; ama MHP intihar ediyor!
Bahçeli kalırsa, olacaklar belli. MHP baraj sınırında bir parti olmaya devam edecek. Parti içi muhalifler de tasfiye edilecek.
Diğer adaylar için söylemiyorum, ama Meral Akşener gelirse, MHP zaten MHP olmaktan çıkacak. Gezi Olayları’na bile güzelleme yapması, gelecekte neler yaşanacağını gösteriyor. Öyle görünüyor ki, Akşener MHP’yi merkez sağa doğru kaydırmaya çalışacak. Kadroları değiştirecek, eski ANAP ve DYP tabanı ile birlikte CHP seçmenine de sıcak gelecek politikalar uygulayacak. Doğal olarak Devlet Bahçeli ve ekibi de partiden uzaklaşacak. Yazı da gelse, tura da gelse, MHP uçuruma doğru ilerliyor!