Birileri “Ah, vah, eyvah” diyor, ama bence ağızlarından bal damlıyor. Çok güzel, gurur verici ve mutlu edici sözler bunlar…
ABD’de Başkan’ın eski Ulusal Güvenlik Danışmanı Hannah, “Erdoğan tehlikeli şahıs” demiş.
Niye ki? Ne yapmış Erdoğan? ABD gibi Hiroşima ya da Nagazaki’ye atom bombası mı atmış?
Times da “Türkiye, ürkek bir Avrupa’nın rahatsız edici derecede gaddar bir ortağı oldu” yorumunu yapmış.
“Ürkek Avrupa, gaddar Türkiye” de ne demek? Bu işte bir yanlışlık var. Çünkü, “gaddar” nitelendirmesini hak eden Türkiye değil, Avrupa. Denemesi bedava, çıkın Asya ve Afrika’yı şöyle bir dolaşın. Dünyanın dört bir yanı Avrupa’nın gaddarlık ve barbarlık izleri ile dolu. Bazı bölgelerde zulüm halen devam ediyor.
Şimdi bir de Avrupa’dan örnek verelim. O tarafta da ciddi karın ağrısı var. AP’de Hıristiyan Demokratların Türkiye Raportörü Renate Sommer de “Türkiye güvenilir bir ülke olmaktan çıktı” diyor.
İşte bu çok güzel; demek ki Türkiye doğru yolda! Eskiden Avrupa ayar verir, Türkiye uymaya çalışırdı. Ne zaman seslerini yükseltseler, Türkiye susup otururdu. Ama Recep Tayyip Erdoğan isminde biri çıktı, bunlara artık “hop, bir dakika” diyebiliyor:
-Siz kimi kandırıyorsunuz? AP önüne terörist paçavraları asıp, terörle mücadele ettiğinizi söylüyorsunuz.
Rahatsız olacaklar elbette…
Erdoğan için “tehlikeli” ve “güvenilmez” demeleri çok doğal. Evet, güvenilmez, aynı zamanda da bunlar açısından oldukça tehlikeli. Çünkü, ne Tansu Çiller’e ne Mesut Yılmaz’a ne de Ahmet Necdet Sezer’e benziyor. Yeri geldiğinde “one minute” diyebiliyor. Ayıplarını yüzlerine vurabiliyor. Hakkın ve haklının yanında durabiliyor. Ülkesinin hak ve menfaatlerini her platformda savunabiliyor.
“Tehlikeli” görürler elbet…
Yerlerinde ben de olsam, Erdoğan’a aynı gözle bakardım!

***

Ne dedi, geçtiğimiz günlerde Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov? Mealen Türkiye’nin Suriye’de “pervasızca” ve “elini kolunu sallayarak” hareket ettiğini söyledi.
Bunu söyleyen, herhangi biri değil; uçakları ile Suriye’de gökten ölüm yağdıran, askeri üsler kuran, bölgeye silah yığınağı yapan bir ülkenin Dışişleri Bakanı! Binlerce kilometre öteden gelip, bölgede yaptıklarını kendisine hak görüyor. Ancak, Türkiye’nin burnunun dibindeki tehlikelerle ilgili tedbirler almasını bir türlü hazmedemiyor.
Öyle alışmış, öyle görmüş; yıllar boyu pısırık, eline vursan ekmeğini düşürecek bir ülke imajı oluşmuş beyninde. Bugün ise, bütün kabulleri yıkılıyor, kafasında oluşturduğu imaj zedeleniyor.
Rahatsız olur ve olacaktır elbette!..
Ne yapmamız lazım bunlar açısından “güvenilir” ve “tehlikesiz” olabilmek için? Onlara teslim olup, biat etmemiz lazım.
Erdoğan da bunu yapmıyor…
Bu tablo, onlar için huzursuzluk, rahatsızlık ve telaş, bizim için de mutluluk demek! Bugün eğer el ele verip Erdoğan’a saldırıyorlarsa, altında bu gerçekler yatıyor.
hhh
Onları çok iyi anlıyorum. Yaptıkları açıklamaları, yönelttikleri saldırıları inanın anlayışla karşılıyorum.
Benim takıldığım, içteki riyakar, kişiliksiz ve omurgasızlar takımı. Özellikle de gençlik dönemlerinde sokaklara dökülüp, avazı çıktığı kadar “Bağımsız Türkiye” diye bağıran eski Marksist-Leninist güruh. Çünkü; bugün Türkiye’nin izlediği milli dış politika en çok onları rahatsız ediyor. Örnek mi istiyorsunuz, Can Dündar ve saz arkadaşları.
Dünün “Bağımsız Türkiye” yanlıları, bugün geçmişte “emperyalist” diye sövdükleri batı ile yan yana ve kol kolalar. En çok yaptıkları da en ufak bir meselede onların yanına koşup, Türkiye’yi gammazlamak.
Erdoğan, “Dünya beşten büyüktür” diyor. Bunlar ise, o beşlinin peşinde koşmayı marifet sayıyor. Hepsi birer batı aşığı, güç çevresinde dönen pervane ve sömürgeci şakşakçısı olmuş durumda.
Görüyor, biliyor ve izliyoruz bunları. Üstelik, sadece biz değil, mazlumların yer aldığı dünyanın çeşitli coğrafyalarındaki insanlar da durumun farkında. O mazlum coğrafyalarda yaşayanlar, batıdaki bazı çevrelerin “gaddar” ve “tehlikeli” olarak etiketlemeye çalıştığı Erdoğan’a bir “idol” olarak bakıyorlar. Bilmem anlatabildim mi?