Önce, 2004 yılında alınan bir MGK kararı, “Hükümetin Gülen Cemaati’ni bitirme planı” başlığıyla yayımlandı.
Sonra “İşte bak gördünüz mü?” denilerek yaylım ateşi başladı…
Aynı Hükümet’in 2007’de askerden muhtıra yediği, 2008’de AK Parti hakkında kapatma operasyonu yapıldığı unutuldu. AK Parti’nin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı’nca cemaate destek vermekle suçlandığı gerçeği bir kenara atıldı. Hatta, Hükümet’in yurtdışındaki cemaat okullarının kapatılmasını önlemek için çırpınmaları bile yok sayıldı.
Operasyon devam etti…
Hükümet’in ve AK Parti yetkililerinin açıklamalarına rağmen, “plan uygulandı” iddiaları sürdürüldü. Cemaatin hiçbir zarar görmediği, tersine o dönemde daha da güçlendiği gerçeği bir kenara atıldı; Başbakanlık tarafından çeşitli kurumlara gönderilen yazılar yayımlanmaya başladı.
Nihayet, Fethullah Gülen Hocaefendi de tartışmalara katıldı. 2004 MGK kararı için “Duyunca kolum kanadım kırıldı” açıklamasını yaptı.
İyi güzel de o kararı duymayan ve bilmeyen mi vardı?
Bizim gibi, cemaatin ileri gelenlerinin tamamı biliyordu. Daha önceki gün cemaatin televizyonlarında konuşan isimler, “Çok önceden duymuştuk” açıklamasını yaptılar.
Zaten, Sağır Sultan’ın bile bildiğini, cemaatin bilmemesi beklenemezdi.
Ama kağıt üzerinde kaldığı ve herhangi bir yaptırımı olmadığı için hiç kimse ses çıkartmadı. Cemaat dahil, kimse önemsemedi.
Şimdi de olay alabildiğine büyütülüp yeniden gündeme getirildi.
Cemaatin en tepedeki ismi de kervana katıldı. Bugün yapılan dershane tartışmalarının arkasında bu kararın bulunduğunu savundu. Daha da ileri gidip “Dilime bir kilit vuruldu” açıklamasını yaptı. Böylece, kendisine “itidal” çağrıları yapanlara “hayır” cevabını vermiş oldu.
Neden acaba?
Niçin düne kadar önemsenmeyen ve ciddiye alınmayan bir olay ısıtılıp çok ciddi bir meseleymiş gibi kamuoyunun önüne konuldu? Hangi amaçla böyle bir operasyona girişilme ihtiyacı duyuldu?
Üzerinde düşünmek lazım!
***
Cemaat, 2004 sonrası altın yıllarını yaşıyordu. O dönemde Turgut Altınok da Keçiören Belediye Başkanı’ydı. Zaman zaman sohbetler ederdik...
Kendisinden defalarca Başbakan evinden çıkarken cemaat mensupları tarafından önünün kesildiğini ve bazı taleplerde bulunduğunu dinledim. Altınok, her seferinde de Erdoğan’dan büyük itibar gördüklerini anlattı.
Benzer görüntülere ben de defalarca tanık oldum.
O yıllarda, zaten cemaatte de kamuoyunda da farklı bir algı yoktu. Siyasi rakipleri tarafından Başbakan’a en ağır suçlamalar cemaat üzerinden yapıldı.
Cemaat ise, şimdi bunların tamamını unutmuş görünüyor!
***
Tersini söyleyebilecek bir tek vicdan sahibi yoktur. Sokakta kimi çevirip “AK Parti mi, CHP mi, yoksa MHP mi cemaate daha yakındır?” sorusunu sorun. Doğal olarak hepsi “Tabii ki AK Parti” cevabını verecektir.
Gerçek bu olmasına rağmen, bugün ortada garip bir görüntü var…
CHP ile cemaat kol kola. MHP bile İktidar’a karşı Cemaatin yanında. Hep birlikte el ele verdiler, Hükümet’e yükleniyorlar.
CHP ve MHP’nin yaptıklarında yadırganacak hiçbir şey yok. Muhalefetteler ve rakiplerini yıpratmak için ellerine geçen fırsatı kullanıyorlar.
Peki cemaat ne yapmaya çalışıyor?
İşte bunu anlayabilmiş değilim. MHP için aynı tespiti yapamam; ama CHP’nin tarihi cemaat düşmanlığı ile dolu. CHP, yıllar boyunca “Cemaat ve cemaatleri bitirme planları” yapan bir parti.
Zaten, 2004 yılında cemaatle ilgili o kararlar alınırken de CHP zihniyetine yakın Ahmet Necdet Sezer, MGK’nın başkanıydı! Bir başka ifade ile o kararlar MGK’daki CHP zihniyetine yakın çoğunluk tarafından alındı. AK Parti’li Bakanlar Kurulu da uygulamadı.
İşte bu yüzden, bugün cemaatin CHP ile kol kola girip, Başbakan’a yaylım ateşi açmasını bir türlü anlayamıyorum! Sizce de bu işte bir gariplik yok mu?