Hamas-İsrail çatışması 49. gününe girerken taraflar arasında bir ateşkes anlaşması yapılması barış umutlarını güçlendirdi. İsrail'in başlangıçta savaşın sürdürülmesi konusunda gaddarca denilebilecek tutumu göz önüne alındığında 48 gün sonra birtakım pürüzler çıksa da esir takası, Gazze'ye yardımların ulaştırılması ve çatışmaların durdurulmasını kapsayan bir ateşkes antlaşmasına İsrail'in razı olması İsrail açısından aynı zamanda askeri ve politik kırılmayı da ifade etmektedir.

Olayın askeri yönüne bakacak olursak İsrail ordusunun Gazze'de yürüttüğü kara saldırılarının yoğun bombardımana rağmen neredeyse durma noktasına geldiğini söyleyebiliriz. İsrail'in mevcut şartlarda ABD ve Batının bütün desteğine rağmen durma noktasına gelen kara saldırılarını geliştirebilmesinin çok da mümkün olamayacağını anlıyoruz. İsrail neden kara saldırılarını kapsamlı bir harekata dönüştüremiyor veya neden saldırılarını daha ileri noktalara yani Gazze'nin şehir merkezine doğru genişletemiyor sorularının cevabı Hamas'ın direnişinde saklı. İsrail ordusu neticede konvansiyonel bir kuvvet ve simetrik güçlerden oluşuyor. İsrail'in savaştığı Hamas güçleri ise daha esnek gerilla tarzı yapılanmadan oluşan asimetrik özelliklere sahip. Dolayısıyla askerî açıdan Gazze'de simetrik ve asimetrik güçlerin savaşı cereyan ediyor. Hamas'ın 2014'ten bu yana başta tüneller olmak üzere kendi askeri kapasitesini çok yönlü olarak 8-10 kat artırabilmiş olması da İsrail saldırılarının genişleyememesinin ve çoğu yerde durmasının ana sebebidir. İsrail şu ana kadar yürütmüş olduğu asimetrik savaşı re-simetrik hale getirebilmek için pek çok yöntem ve manevra tarzı denemişse de sonucu değiştirmeye muvaffak olamamıştır. İsrail bugüne kadar Gazze'deki savaş için ayırdığı muharebe gücünde de önemli sayılabilecek kayıplar vermiş, beklenmedik, ani ve toplu zaiyatlara uğramıştır. Savaş esnasında bir kısım kayıplarını karşılamış ve cepheyi takviye etmişse de savaşın genel gidişatını değiştirememiştir. Geçici ateşkes sonrası dönem için şayet mevcut şartlar değişmezse askeri harekatın gidişatı bakımından fazla bir değişiklik olacağını düşünmek çok mümkün değildir. Dolayısıyla Gazze'deki çatışma sürecinin bundan sonra daha fazla politik bir eksene doğru kayacağını öngörmek mümkündür. İsrail geçici ateşkes antlaşmasıyla müteakip operasyonlar için zaman kazanmış olsa da bu kısa zaman dilimi içerisinde başlangıçtakinden daha etkin bir muharebe gücüne ulaşması çok zor görünüyor. Bu nedenle bir süre sonra, muhtemelen iki-üç hafta sonra yine İsrail ordusunun talebiyle yeni ateşkes anlaşmalarının yapılması ihtimal dahilindedir. Bu arada artan iç kamuoyu baskısı ve küresel sistemde İsrail üzerinde oluşan kolektif siyasal baskı önce ateşkes anlaşmaları daha sonrasında ise kalıcı ateşkese doğru giden süreci tetiklemektedir.

İşin politik yönüne bakacak olursak ateşkes anlaşmasından sonra İsrail açısından Gazze'deki askeri durumun geliştirilememesi Netanyahu hükümeti üzerinde kalıcı ama aynı zamanda yıpratıcı baskıları artırmaktadır. İsrail'de yapılan son kamuoyu anketleri İsrail halkının ancak % 26'sının Netanyahu hükümetine destek verdiğini göstermektedir. Dolayısıyla sahadaki askeri tıkanıklık savaşın sorumlusu olarak görülen Netanyahu hükümetinin düşmesine yol açabilecek potansiyel oluşturmaktadır. Bu arada şunu da belirtelim sahadaki askeri tıkanıklığın İsrail hükümetinden başka domino etkisiyle iki farklı dinamiği de etkileyebileceği düşünülmektedir. Bunlardan birincisi halen Filistin'in temsilcisi olarak görülen Batı Şeria'daki Mahmut Abbas yönetimi de son bulabilir ve Hamas merkezli yeni bir siyasi oluşum Filistin'in yeni siyasal temsilcisi olarak ortaya çıkabilir. İkincisi ise başta İbrahim anlaşmaları olmak üzere halen ABD ve İsrail eksenli politikalar yürüten Ortadoğu ve Afrika'daki birtakım ülkelerde halkların yönetimleri değiştirme amacıyla yapacakları daha güçlü toplumsal eylemleri ortaya çıkarabilir ve bu eylemler sonucunda bazı yönetimler değişebileceği gibi bazı yönetimler ise ABD ve İsrail merkezli politikalarından vazgeçmek zorunda kalabilirler. Bu durum daha büyük ölçekte siyasal dengelerin önümüzdeki süreçte yeniden şekilleneceğinin habercisi olabilir.