İsrail'in Gazze'ye yönelik barbarca saldırıları bütün hızıyla devam ederken, akan kanın durdurulması için barış sağlama çabaları da devam etmekte. Ancak henüz ateşkes sağlanabilmesi için tarafların üzerinde ulaşabilecekleri bir formül de bulunabilmiş değil. Savaşın 34. gününde İsrail'in özellikle sahadaki kara unsurlarından beklediği başarıyı elde edememesi ABD ve İsrail üzerinde baskı yaratmakta. İsrail'in ve İsrail'i destekleyen güçlerin yoğun medya operasyonlarına rağmen bu başarısızlık artık gizlenemez bir noktaya doğru ulaştı. İsrail'in yapmış olduğu kara saldırılarının düşük yoğunlukta kalması, kapsamlı bir harekata dönüşememesi İsrail ordusu açısından kalıcı bir zafiyetin de İşaretleri olarak yorumlanmaktadır. Bu arada başarısızlığı aşabilmek için İsrail'in çatışma sahalarına daha fazla zırhlı araç ve tank sevk etmesi, meskun mahaller içerisinde daha toplu halde bulunmalarını ve böylece daha açık hedef haline gelmelerini kolaylaştırmakta. Bu da gerilla tarzı yöntemler kullanan Kassam Tugayları için avantaj sağlamakta.

İsrail sahadaki bu sıkışıklığı mevcut kapasitesi ile aşamayacak gibi görünüyor. Sahadaki sıkışıklığı aşabilmek için daha fazla sivil insanları öldürmek ve medya operasyonlarıyla daha fazla propaganda yapmak İsrail'in stratejisi haline dönüşmüş durumda. Ancak savaşın 34. gününde artık bu stratejinin de sürdürülebilir olması çok mümkün görünmüyor. Ayrıca İsrail'in yaklaşık 600 civarında personel ve yüzden fazla tank ve zırhlı araç kaybı olduğu düşünülürse sürecin bu şekilde götürülebilmesi artık çok zor. Hatta İsrail'in mevcut düşük yoğunluklu saldırılarını kapsamlı bir harekata dönüştürebilmesi de oldukça zor görünüyor. Yaklaşan kış şartları tabiatı itibari ile daha çok Hamas güçlerine avantaj, İsrail ordusuna ise özellikle kara çatışmalarında dezavantaj sağlar.

Ayrıca bu işin bir de ekonomik tarafı var. Savaşın ilk birinci ayında İsrail'in toplam olarak harcadığı paranın yaklaşık 40 milyar dolar olduğu tahmin ediliyor. Elbette İsrail'in para açısından kaynakları çok olabilir ancak saldırıların kesin sonuç alacak kapsamlı bir kara harekâtına dönüşememesi halinde uzun süreli yıpratma harbinin İsrail'e olan maliyeti ABD ve İsrail için beklenenden çok daha fazla olabilir. Şu an için bu çok dikkate alınmasa da savaşın bir yıldan fazla sürmesi halinde maliyet karşılanamayacak bir noktaya da ulaşabilir. Ayrıca Gazze'deki çatışmalar nedeniyle Ukrayna'ya olan desteği azaltabilir ki böyle bir durumda kuzeyde Ruslar zayıf kalan Ukrayna ordusuna taarruz edebilir ve Ukrayna'nın büyük bir bölümünü ele geçirebilir. Bu nedenle paradoksal bir durum söz konusu.

Bu kadar büyük yardıma ve desteğe rağmen İsrail'in beklediği sonuçlara ulaşamaması ve başarısız olması halinde bu durum ABD için de büyük bir probleme dönüşebilir. Bütün bunlar ateşkesin sağlanması konusunda cinnet halindeki İsrail yönetimi ve arkasındaki emperyal güçler üzerinde ciddi baskılar oluşturmakta. Bu nedenle Türkiye'nin ortaya koymuş olduğu barış formülü her geçen gün daha fazla güç kazanıyor. Öncelikle acilen ateşkesin sağlanması, esir değişimi, 1967 sınırları esas alınarak iki devletli çözümün gerçekleştirilmesi Türkiye'nin önerdiği ana hususları ifade etmektedir. Tabii Türkiye'nin taraflar arasında görüşme yapabilen bir konumda olması da barışın sağlanmasında çok önemli bir faktör olmakta, Türkiye'nin arabuluculuğuna olan ihtiyaç her geçen gün daha da artmaktadır. Çok yakında ABD ve Avrupa'dan yeni yeni diplomatlar, Gazze'deki çatışmaların durulabilmesi için Türkiye'nin kapısını çalarlarsa hiç şaşırmayacağım.