Aşağıdaki satırlar finansçı olmaya çalışan veya finans eğitimi alanlar için gelecekte çok faydalı olabilecek ve önemli fikirler içeren satırlar ve dikkatle okunmalı!
Bugün artık kriz kafaları da değiştirir diye ümit ediliyor. Global krizde en farklı düşünmeye başlayanlar, G.Tett adlı Financial Times yazarına göre Merkez Bankacılar olmuş. Bir Merkez Bankacı, medya mensubu Bayan Tett’e, aşağıdaki finans ve banka konusundaki kafa değişikliklerini, Merkez Bankacı gözüyle inceleyerek vardığı sonuçlara dayanarak listelemiş. Biz de vurgulanan sekiz noktayı sütuna taşıdık.
Birincisi, artık “büyük daha iyidir” fikri taraftar bulamıyormuş. Bu özellikle büyük bankalar açısından acı bir gerçek. Büyük ölçek bazen boş bir illüzyon olabiliyor kanısı yerleşmiş.
İkincisi, artık Merkez Bankacılar, finans sektörü kendi kendini stabilize eder diye düşünmüyormuş. Hatta bugünün Merkez Bankacıları finansın kendi kendisini tahrip etme huyu var diye karar vermişler. Greenspan bile inancını değiştirmiş.

Balon sadece banyoda değil!

Üçüncüsü, finans kesiminin başı boş bırakıldığı zaman vergi ödeyen vatandaşlar zokayı yerler inancı tüm Merkez Bankacıların inanamaya başladığı bir gerçek olmuş. Rating şirketlerinin notları veya CDS fiyatları 2008 sonrasında gerçekle uzaktan yakından pek alakalı görülmüyormuş artık.
Dördüncüsü, “ leverage” denen net borç veya açık pozisyon 2008 öncesinde pek önem verilen bir durum değilken, şimdi en önemli faktörler listesinde başa yazılır olmuş.
Beşincisi, 2008 öncesinde her taraf başka bir tarafın cebine elini sokup likidite temin ederken, pek dikkat edilmeyen bir kavram olan “likit olmak” bugün en çok dikkat edilen olgu haline gelmiş. Finansal inovasyonun her tür varlığı likit hale getirebileceği düşüncesi artık taraftar bulamıyormuş.
Altıncısı köpük ve balon sadece banyoda bulunan ve sabunla imal edilen bir şeydir sözü de artık geçerli değilmiş. 2008 öncesi Merkez Bankacılar aşırılıkları frenleyebileceklerini düşünürken şimdi tam tersi görüşe angaje olmuşlar.
Yedincisi, yapısal çözüm tavsiyeleri göz ardı edilen olgularken şimdi sorunların, ancak yapısal değişiklikler ve reformlar ile kenara itilebileceği kanısı yerleşmiş. En piyasacı ve muhafazakârlar bile finans sektörünün ebat ve davranışının kontrol edilmesi gerektiği inancına abone olmuşlar.
Sekizincisi, eskiden “shadow banking” denen ve bizdeki banker olayları sırasındaki gibi, resmi yapı dışındaki finansal kurumlar, pek mercek altına alınmazken şimdi tam tersine projektörlerin önce onların üzerine döndürülmesi arzu edilir hale gelmiş .
Yukarıdakilerin çok önemli noktalar olduğunu düşünüyorum!