Perşembeyi cumaya bağlayan gece hepimiz umutlandık.
O uzun gece, Türkiye’de ve hatta bütün dünyada “Çözüm Gecesi” olarak yorumlandı.
Olayların başından itibaren, çok farklı duruş sergileyen çevrelerde bile, ortaya çıkan uzlaşma ortamı sevinç uyandırdı. Önce yargı kararının bekleneceği, sonrasında ise olayın sandığa taşınacağı ve “plebisit” yöntemiyle çözüm bulunacağı açıklandı.
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ile 16 kişilik heyetinin katılımıyla yapılan 4 saatlik toplantı, böyle bir uzlaşma sonucunu ortaya çıkardı.
Halit Ergenç, Sertab Erener, Mahsun Kırmızıgül, Sunay Akın, Yavuz Bingöl, Ceyda Düvenci, Nebil Özgentürk ve Ali Sunal’ın yanı sıra Taksim Dayanışma Grubu’ndan TMMOB Başkanı Eyüp Muhçu, KESK Kadın Sekreteri Canan Çalağan, DİSK Genel Sekreteri Dr. Arzu Çerkezoğlu, İstanbul Tabip Odası Genel Sekreteri Dr. Ali Çerkezoğlu, Şehir Plancılar Odası İstanbul Şube Başkanı Tayfun Kahraman’ın da aralarında bulunduğu isimlerle yapılan toplantı, tam anlamıyla ‘umut verici’ bir sonuçla tamamlandı.
Aynı gece, İstanbul Valisi Hüseyin Avni Mutlu, öncelikle “twitter” üzerinden Gezi Parkı konusunda farklı bir dil kullanmaya başladı. İnce espriler, dokundurmalar içeren cevaplar da aldı ama neticede sağlıklı bir iletişim kuruldu. Ve kendisi de Gezi Parkı direnişçileri ile sabahladı.
Bu arada Taksim Meydanı çirkin halinden iyice temizlendi. Türkiye’ye asla yakışmayan o tablo artık yok. Amacıyla sınırlı kalınmak kaydıyla gösteriye, göstericilere saygı duyulduğu açık ve net biçimde ortaya konuldu.
Hemen herkes anladı ki, gösteri başkadır; istismar ve şiddet başkadır. Göstericiler ile istismarcı yasadışı unsurlar iyice ayrıştırıldı. Bütün bunlar olumlu gidişe önemli işaretler oldu.
İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı, açılan soruşturma için bizlerden elimizdeki görüntüleri resmen talep etti.
Gelelim olayın bir başka boyutuna... Teslim etmek gerekir ki, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, bugüne kadar gençleri dinlemede, anlamada ve onlara kendilerini ifade etmelerinde, zaten bir sürü fırsat sunmuştur. Belediye Başkanı iken, yetkisini zorlayarak gençlere burs vermek gibi adımları yerel yönetimlerde kendisi atmıştır. Son dönemde ise, seçme ve seçilme yaşının indirilmesi, yine onun gerçekleştirdiği bir başka yeniliktir.
Çevre konusu da farklı değil ki... İstanbul’a 780 bin ağaç dikilmesi kampanyası 1994 yılında Büyükşehir Belediyesi tarafından gerçekleştirilmedi mi?
Şunu da ekleyelim. Kuzey Afrika ziyareti sonrasında yapılan gösterilerde, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın sözleri arasına sıkışan küçücük bir anektod onun sahici tarafını, insani tarafını ortaya koyuyor. O yoğun, sıkıntılı ve yorucu saatlerde bile, 3 yaşındaki torunuyla oynama fırsatı bulduğu anlaşılan Başbakan Erdoğan, torununun bile “Dik dur eğilme, bu millet seninle” diye bağırdığını anlatıyor...
Sadece bu örnek bile, bu ülkenin gençlerine, çocuklarına nasıl yaklaşacağının işaretlerini zaten vermekteydi.
Nitekim, o gece de tahmin ve temenni edilen gerçekleşmişti.
Ve fakat dün hiç beklenilmeyen, iç kırılmayı açıkça ortaya koyan, eski Türkiye dilini taşıyan bir açıklama geldi Gezi Parkı’ndan.
Biz yanlış okumuyor isek, Direnişçiler, Park’tan, haklı talepler ve uzlaşı içinde galip ayrılma fırsatını ellerinin tersiyle itiyorlar.
Ortada sığ bir muhalefet, baskın bir kurumsallaşma eğilimi, tartışılır bir meşruiyet ve biraz da güç kirlenmesi kokan bir açıklama var.
Oysa, Gezi Parkı, ilk günden itibaren farklıydı. Zeka pırıltıları vardı. Samimi bir hak arayışı içindeydi. Gençti. Sivildi. Bu açıklama ve satır aralarıyla ilgisi yoktu.
Türkiye’de bazıları, İktidar’a “makarna-kömür” ile gelindiğini zannederek, İktidar’ın yine “tencere-tava” ile de gönderebileceğini sanıyor olabilirler. Ama, “Mustafa Keser’in askerleriyiz!” sloganıyla pırıltılı bir zeka şovu ortaya koyanlara; bu dil, bu düzey ve bu tavır yakışmadı.