Bir film düşünün; çekildiği ülkede turizm patlaması yapsın.

Dokuz Oscar ödüllü İngiliz Hasta (The English Patient) filminin Tunus'ta geçen çöl sahneleri böyle bir etki yapmış, çöl gecelerinde kocaman elmaslar gibi parıldayan sayısız yıldızın yer aldığı sahnelerin göz kamaştırıcı güzelliği milyonları Sahra Çölüne çekmişti.

(Türk Hava Yolları'nın 'blog' sayfasına bakanlar, -her ne kadar yıldızlar anılmamış olsa da- 'çöl, deniz ve daha fazlası için Tunus' çağrısını göreceklerdir.)

Ben de zaten bu kadar çok yıldızlı geceyi en son İngiliz Hasta filminde görmüştüm; ta ki yolum Kars ve Ardahan'a düşene kadar.

Şehir ışıklarından uzakta gecenin bir yarısı Kars'tan Ardahan'a giderken tertemiz gökyüzü irili ufaklı silme yıldızlarla kaplı...

Göz kamaştırıcı bir güzellik, mis gibi hava, (Dünya Sağlık Örgütü verilerine göre, 1900 rakımlı Ardahan'ın (2018 yılında) Türkiye'de havası en temiz il seçildiğini de hatırlatırım.) göz alabildiğine uçsuz bucaksız yemyeşil ovalar...

Ankara merkezli Kültür Sanat Muhabirleri Derneği, memleketin dört bir yanında illerimizin, ilçelerimizin tarihi ve kültürel zenginliklerini yerinde görmek ve medyada duyurmak maksadıyla beş yıldır yurt gezileri düzenliyor.

Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın destekleri, il valilikleri ve belediyelerin katkılarıyla gerçekleşen bu gezilere kimi zaman yerel üniversiteler de omuz veriyor.

Böylelikle tanıtım faaliyetleri yerel unsurlarla birlikte çok yönlü olarak derinlik kazanıyor.

Bu gezilerden bazılarına katıldım.

Açık yüreklilikle söylemeliyim; ülkemin pek çok kültürel ve tarihi hazinesini, turizm potansiyellerini bu gezilerle yakından tanıma fırsatı buldum.

Bu sayededir ki UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alan Ani ören yerinin (düşündüğümden çok daha öte) katmanlı bir tarih ve kültür mirası olduğunu anlamış oldum.

İlk kez, Kanuni sultan Süleyman'ın hatırası olan Ardahan Kalesi'ni ve bir tabyada kurulu bulunan Kafkas Cephesi Harp Tarihi Müzesi'ni (Kars) gördüm.

Yine Kars'ta Türkiye'nin tek peynir müzesini gezdim.

Kars ile Ardahan arasında bal ve kaşar peyniri üretiminde tatlı bir rekabet olduğunu fark ettim.

Hayvancılık şehir için stratejik önemde olmasına rağmen Ardahan Üniversitesinde veterinerlik veya besi hayvancılığı üzerine bir bölümün olmadığını üzülerek öğrendim.

(Neyse ki komşu il Kars'ta bulunan Kafkas Üniversitesi'nde her iki bölüm de mevcut.)

Öte yandan bölge halkını en çok üzen şey beni de üzdü; her iki ilimiz de aşırı göç veriyor...

Gençler büyükşehirlere kaçıyor.

Kızlar inek sağmak yerine, mutsuz olma pahasına, büyük şehirde kasiyer olmayı tercih ediyor.

Eyvah ki evlenecekleri erkeğe 'büyük şehirde ev tutma' şartı öne sürenler varmış.

Anadolu'ya giriş kapımız olan Kars, evet soğuk, ama hayalleri süsleyen bir Norveç, İsveç, İsviçre kadar değil ya hu!

Kars uç şehri evet, ama uzak değil, İstanbul'dan iki, Ankara'dan bir buçuk saatlik mesafede uçakla...

Ülkemizin sınır boylarında, serhat illerimizde nüfusun azalmaması, tam tersine tahkim edilmesi gerek.

Şayet ülke nüfusu giderek yaşlanıyorsak, Kars'taki, Ardahan'daki gençlerin memleketlerinde kalmasını sağlayacak sosyal faydayı sağlamalıyız.

Bu bir devlet planlaması olmalı.

Aksi halde 'memleketinde' üç-beş çocuk yapması muhtemel bir ailenin büyük şehirde bir çocukla yetindiğini görmeye devam ederiz ki bu da Türkiye'nin yaşlanması anlamına gelir.

Bir sonraki yazımızda Ani'nin kültürel mirası, Katerina Av Köşkü, müzeler, tabyalar ve restorasyon çalışmaları ile devam edelim mi?