Memleket Hareketi, 4 Eylül’de Sivas’ta start aldı. (Şuna neden “başladı” diyemiyoruz? Muharrem daha gelmeden aklımızı karıştırmaya başladı.)

Sivas tamam da, bunun Samsun’u var, Erzurum’u var.

Hatta Havza’sı var...

İnce, Doğu Perinçek kadar olamadı mı?

Perinçek, partisinin en zor zamanında bir tekne kiralayıp İstanbul’dan Silifke’ye hareket etmişti... “Atatürk Kuzey’den Anadolu’ya çıktı, ben de Güney’den çıkarım” diyordu.

Hemen hatırlatalım:

Perinçek’in Türkiye’yi Güney’den kuşatıp ele geçirmeye çalıştığı yıllarda, ülkede meşru bir parlamento, meşru bir hükümet, “kokmaz-bulaşmaz” addedilse de meşru bir Cumhurbaşkanı vardı.

Muharrem İnce, otobüs boyayacağına, o parayla Samsun’a çıkacak bir tekne kiralayamaz mıydı?

Böylece daha “Atatürkçü bir başlangıç” yapmış olurdu.

Öyle ya, “Atatürkçülükten” başka satacak bir ürünü yok.

CHP’deki sorunun da “Kemalizm eksikliği”nden kaynaklandığını düşünüyor.

İyi de, elinde “hah, budur işte” diyebileceğimiz bir Atatürkçülük programı da yok.

Peki, bu programı hazırlatacak bir “ekip” var mı?

Doğan Avcıoğlu, Mümtaz Soysal, Mihri Belli kıratında adamlar?

Yok.

Böyle adamları, CHP’nin yanında yöresinde aramayı bırakın...

Türkiye’de de yok...

Doğan Avcıoğlu yok, İsmail Saymaz var.

Mümtaz Soysal yok, Eren Erdem var.

Behice Boran yok, Canan Kaftancıoğlu var.

Sencer Divitçioğlu yok, ağlak terör sevici Hasan Cemal var.

O halde Muharrem İnce bu raporu kime hazırlatacak?

Bir ara “gizemli Amerikalılar”dan söz ediyordu.

Bunu aramışlardı hani...

Niye aramışlardı, ne söylemişlerdi?

Bizimki de “büyüklük” gösterip “açıklamam etik olmaz” demiş ve arayanların kimliğini faş etmemişti.

Bana sorarsanız yalan söylüyordu.

Kimse bunu aramamıştı.

Maksadı, Amerikalılar tarafından aranan “önemli adam” ifadesini zihinlere kazımaktı.

Başardı mı?

Hayır.

Sadece kendine güldürdü.

Hatırlar mısınız, bilmem... Cumhurbaşkanlığı seçiminden önce “hat sanatı cahili” ve aynı zamanda Kandil muhibbi Özgür Özel’e “nasıl bir aday?” diye sormuşlardı.

Özel şöyle cevap vermişti: “Recep Tayyip Erdoğan’ı en çıldırtacak zamanda, en çıldırtacak şekilde, en çıldırtacak adayı çıkaracağız.”

O sıralarda şöyle bir tepki verdiğimi hatırlıyorum:

Özgür Özel’in açıklamasını bir yabancı duysa, “Bunlar hasta” der.

Evet, hasta...

Hem de kronik hasta...

Erdoğan’ı “en çıldırtacak” aday yerine, “en işe yarar, en çalışkan, en becerikli, en icracı, en dik duran” ve Türkiye’nin düşmanlarıyla iş tutmayacak “en doğru dürüst adamı” çıkarsanız olmaz mı?

Maksat seçim kazanmak mı, Erdoğan’ı çıldırtmak mı?

Biz, “en çıldırtacak” adayı beklerken, Erdoğan’ın karşısına, çıkara çıkara, en içi boş adamı çıkardılar.

İsmi Muharrem İnce’ydi...