Geçtiğimiz çarşamba günü söz verdiğim üzere bugünkü yazımı darbeciler ile müzakere edilmez, mücadele edilir üzerinden devam ettireceğim. Bu konuya neden temas etme ihtiyacı hissettiğim konusu ise bir önceki yazım olan 'Tehdit kokan telmihler' isimli yazım üzerinden anlaşılabilir.

Kısaca bahsetmek gerekirse Hürriyet Gazetesi yazarı Sedat Ergin, Güney Amerika ülkesi Bolivya'daki darbe dahi bastırılırken telmih dolu bir yazı kaleme aldı. Ali Fuat Başgil merhumun hatırlarına dayandırılan yazının özeti 'Şayet Celal Bayar bir DP-CHP koalisyon hükümetine tamam demiş olsaydı 1960 darbesinin de önüne geçmek mümkün olabilirdi.'

Tabii bu yazdıkları işin kızım sana söylüyorum kısmı, gelinim sen anla kısmı hükümet edenlerin anlaması gereken kısım.

Neyse uzatmayalım, Sedat Ergin gibi zamanın ruhunun dışında kalmış bir yazar böyle dedi diye ah vah keşke Bayar söz dinleseymiş diyecek halimiz yok.

DARBELER İLE MÜZAKERE EDİLMEZ, MÜCADELE EDİLİR

Eğer ülkede darbe olmasın diye milletten yetki alamayan siyasi partilerle işbirliği yapılacaksa ve darbeciler böylelikle teskin edilecekse zaten o ülke demokrasi ile yönetilen bir ülke olmuyor.

Bu demek ki 15 Temmuz gecesi darbeci hainler başarılı olsa, 'bilmem kimin anılarına dayanarak Cumhurbaşkanı Erdoğan şu hataları yapmasa darbe de olmazdı' yazıları yazılacaktı.

Darbeler ile mücadelede birincil öncelikli yapılması gereken, silahlı kuvvetlerin demokratik gözetim ve denetiminin oluşturulmasıdır. Bu kapsamda askeri okullarda demokratik sivil-asker ilişiklilerine dair okutulan müfredat son derece önemli bir konudur.

Harp akademileri dahil olmak üzere her kademede askerin anayasal olarak seçilmiş iradenin emrinde bir kurum olduğu örnek senaryolar ile mutlaka pekiştirilmelidir. Milli Savunma Üniversitesi'nin kurulmuş olması bu alanda atılmış çok değerli bir adımdır.

Savunma Bakanlığı'nın Batı demokrasilerinde olduğu gibi Genelkurmay Başkanlığı'nı da kendi bünyesine katması keza olmazsa olmaz idi ve ceketin 1960 senesinden bu yana yanlış iliklenmiş düğmeleri tekrardan düzeltilerek olması gereken yere bağlandı.

Terfilerinde yetkiyi oy hesabı üzerinden YAŞ toplantılarında askere vermiş olan YAŞ yapısının düzeltilmesi yine kritik önemde bir karardır. Bu sivil iktidarın sorumluluğu üstlenmesi anlamına da gelir.

1960 darbesinden bu yana Ankara'da Meclis'i ve Cumhurbaşkanlığı'nı istisnasız hedef haline getirmiş askeri yapıların şehir dışına çıkarılmaları keza bu alanda atılmış büyük adımlardan birisidir.

Basının silahlı kuvvetler ile alakalı darbe ve darbe teşebbüslerine dair objektif ve ispat edilebilinir yazılar kaleme alması yine uluslararası norm kabul edilen bir denetim mekanizmasının parçasıdır.

Bugüne kadar Sedat Ergin yukarıda sıralanmış parametreler perspektifinde darbelerin tekrar etmemesi için kaç tane yazı yazmış acaba?

Ya da bu parametrelerde gördüğü eksiklikleri Batı demokrasilerindeki örnekleri ile ele alan ve darbeci zihniyeti rahatsız edecek kaç yazısı olmuştur?

Varsa yoksa memnuniyetsiz bazı tekaütleri mutlu edebilme adına birtakım YAŞ yazıları, Başgil'in hatıratı üzerinden telmih yazıları ya da merhum Erbakan'a yönelik eleştiri getirirken galiz küfürler eden isimleri gazetesinde manşete çekip 'Bundan daha da ağır sözler gelecek' diyerek darbeci zihniyetin manşete çekilmesi.

Yanılıyor muyum?