Ana Muhalefet Partisi CHP etrafında meydana gelen olayları, partiden ayrılmaları ve o çevreden çıkan yeni partileri farklı şekillerde değerlendirmek mümkündür. Bu durumu, ana muhalefetin on sekiz yıllık başarısızlığının, muhalefetteki yetersizliğinin neticesi olarak açıklamak mümkün olduğu kadar; CHP'nin yapısı ile yeni politik durum arasındaki çelişkilerin parti içinde farklılaşmaları artırması sonucu olarak görmek de yanlış bir yorum sayılamaz.

Hatta CHP içinde geleneksel Kemalist anlayışı veya sosyal demokrat bir siyaseti partiye hakim kılamayan kadroların pragmatik arayışlarının partide istikrarsızlık yaratması sonucu, parti yönetiminin bir başarı ihtiyacı arayışına girerek, en muhafazakar görünümlü siyasi partilerden etnik ayrışmacı/çatışmacı en hafif değimiyle terör örgütü sözcülüğü yapan partiyle işbirliği arayışlarına yönelmesinin meydana getirdiği sorunların da, bu olaylara yol açtığı söylenebilir.

NEGATİF SİYASALLAŞMA

Bu yorumların hepsi yapılabilir fakat şu gerçek görülmeden eksik kalacaktır. Ana Muhalefet Partisi işlevini yerine getiremeyen bir CHP vardır ve bu köklü parti, siyaset üretemediği, ortaya alternatif siyasi program koyamadığı, bunu yapmada yetersizlik sorunu yaşadığı için krizler yaşamaktadır. Partinin AK Parti karşısında duyduğu yetersizlik onu, Türkiye'nin bağımsızlığı, terörle mücadelesi, uluslararası sorunlar karşısında ülkenin haklarının yanında durmada dahi sorunlu bir hale getirmiş bulunmaktadır.

Türkiye siyasetinde,' iktidar ve muhalefet diyalektiğinin' işlememesinin birçok soruna yol açtığından bahsedebiliriz fakat en önemlisinin demokratikleşme sürecindeki kazanımları benimsemesini engelleyecek bir siyasal tepkisellik oluşturması olduğunu söylemek isterim. Bunun nedeni ise muhalefetin etkisizleşmesi, siyaset üretememesidir. Uzun vadede toplumun demokratikleşme yolunda mesafe kat edildikçe yapılan reformları, bu yolda atılan adımları benimsemesi, daha fazla taleplerde bulunmasını beklemek iyimserlik değil gerçekçi bir tahmindir. Bu durum, hem zaman kaybına hem toplumsal katılımın gecikmesine hem de muhalefetin yaratıcı alternatif siyasetler ortaya koymasının eksikliğine ya da 'negatif siyasallaşmaya' yol açmasından dolayı toplumun enerji kaybına sebep olacaktır.

ÇÖZÜM NEREDE?

Ana Muhalefet Partisi olarak CHP'nin durumunun kolay olmadığı ortadadır. Şurası bilinmelidir ki mevcut tutumuyla 'negatif siyasallık' üreterek, toplumda belli bir grubun Cumhurbaşkanı Erdoğan karşıtlığında küçük bir kitleye dönüştürülmesi de muhtemeldir fakat buradan bir netice almak mümkün olmadığı gibi, bunun CHP'nin siyasal etkinliğini artırmayacağından, parti etrafındaki sorunların büyümesini önlemesi de imkânsızdır.

Güçlü bir Ana Muhalefet Partisi'ne ülkenin ve elbette ki iktidar partisinin ihtiyacı vardır; bunu karşılamak için CHP'nin önce ideolojik/politik sorunlarını geniş bir zeminde, akademik/aydınlar ortamında ele alıp, tartışması, oradan parti içine taşıyıp bir 'politik /yön/program' belirlemesi zorunlu bir gerekliliktir. Bu tavır, 'kimlerle hangi söylem üzerinden ittifak yaparsak bizim durumumuzu kurtarır' arayışından daha değerli ve Türkiye için katkı yapacak tavırdır.