Başbakan Erdoğan'ın takip ettiği siyasetin, açıkça milli bir siyaset olduğunu ve bu siyaseti savunduğu için de bütünüyle milli bir lider olduğunu söyleyince, bir kısım çevrelerden tepkilerin yükselmesine şaşmamak gerekir. Çünkü bunlar, her şeyden önce milli meselenin ne olduğuna dair bir fikre sahip olmak yerine, çoğu kere üç beş slogandan öteye gitmeyen bir anlayışa hapsolmuşlardır.
Milli mesele Türkiye'de çok iyi bilinen bir konu olmaktan uzaktır. Türkiye'nin "sedre yan gelmiş aydınları" konformist bir tutum içinde olduklarından, kavramları sadece içi boş bir kalıp olarak kullanma alışkanlığına sahip oldukları için, bu konuları derinlemesine anlamaktan uzaktırlar. Bunların "aydın" sıfatını nereden ve nasıl kazandıkları ise ayrı bir meseledir. Bununla beraber ortada dolaşan aydın takımının en belirgin vasfının okumadan - entelektüel bir ilgi alanına sahip olmadan, böyle bir sıfatı nasıl elde ettikleri ise elbette merak konusudur.
Bu sebeple, böyle bir zümreden milli meseleyi anlamasını, Başbakan'ın milliliğini kavramasını beklemek onlara da haksızlık yapmak olur.

Milli mesele
Kısaca milli mesele bir milletin milletleşme sürecini, onun dayandığı tarihsel birikimi, medeniyet kimliğini, çağın şartları içerisinde yeniden üreterek bir gelişme iddiasını ve projesini kapsar. Türkiye'deki bir grup sol-etnik ayrılıkçı unsurların milli mesele diyerek Stalinist zihniyet bakımından geri tezlerden başka bir yere varamadıklarını, bu sebeple de gide gide ancak meseleyi etnik kimlikler bağlamına indirdiklerini ve tarihin arkasında kaldıklarını bir tarafa koyalım. Yine mili vurgusunu sık yapan bir anlayışın, günümüzde "geçmişini" unutarak bu geri zihniyetin peşine takılıp "ulusalcılık" adı altında milletin değerlerine nasıl saldırdıklarını, milli irade düşmanlarıyla aynı noktada buluştuklarına şaşmamak gerekir.
Milli mesele üzerinde dururken, öncelikle sömürgecilik döneminden sonra ortaya çıkan milletler sisteminin çok farklı tarihsel temellere dayanan milletleşme süreçlerinin eseri olduğunu görmek lazımdır. Bu milletleşme süreçlerinden biri de, coğrafyamızda yaşanmıştır. Biz büyük bir medeniyet birikimi üzerinden bu süreci yaşadığımız için burada etnik kültürler, mezhepler ötekiler değil, "çokluk içinde birliği" temsil eden, beşeri değerler söz konusudur. Bu toprakların millet fikriyatı, ne etnik kimliğe, ne ırka, ne de farklı inançları yok sayma anlayışına dayanır.
Birçok sorun, bu tarihsel-kadim anlayışın yerine, klasik kültür sisteminin parametrelerine aykırı olarak, muhtelif ötekileştirme unsurlarını ikame etmekten doğmuştur. Türkiye'deki yabancılaşmanın, yani kendi uygarlık değerlerini reddederek başkalarına teslim olan, halkı da buna zorlamak için devleti kullanma yaklaşımı benimseyen zihniyet, problemlerin başında gelir.

Milli siyaset
Başbakan Erdoğan birincisi, bu halkın kimliksiz, tarihsiz bir halk olmadığını bir medeniyet birikimi içerisinde varlık kazandığını ve milletleştiğini açıkça savunarak yaklaşık iki yüz yıllık "Batılılaşma-yabancılaşma" eksenindeki kimliksizleştirme politikalarını açıkça reddetmiş, tarihin çöp sepetine atmıştır. Birbirinden ayrılmış tarih ve coğrafyaları, bir gelecek projesiyle yeniden kendi varlığını ve kimliğini inkâr etmeden, bir gelişme politikasına dönüştürmüştür.
İkincisi Başbakan'ın siyaseti bizim milletleşme sürecimize yabancı olan etnik, mezhepsel kriterlere dayanan, ayrıştırma- bölme projelerine karşı bütünleştirici bir siyaseti ortaya koymuştur. Terör örgütünü bitirme, terörü sonlandırma politikası 30 yıldır Türkiye'yi bu eksende vurmaya çalışanların ellerindeki silahı almıştır. Bugünkü hırçınlık ve saldırganlıkların temelinde yatan şey budur.

Üçüncüsü Başbakan Erdoğan "TEK DEVLET TEK BAYRAK TEK VATAN" dediği için değil bütün bunları ancak "millet iradesine" dayanarak yani demokrasiyi savunarak mümkün olacağını bilen bir anlayışı ortaya koyduğu için millidir. 21. yy'ın başındaki Türkiye'de Başbakan'a tahammülsüzlüğün sebeplerini anlamak için, daha önce Türkiye üzerinde kontrol kuranların neyi veya neleri kaybettiklerini düşünmek icap etmez mi?