Bu 23 Nisan’ı bir erken seçim arifesinde kutluyoruz… Siyasette meşruiyetin kaynağının millet olduğunun ilan edildiği bu anlamlı günde, Türkiye doğrudan millet iradesinin devlete yansıyacağı bir ‘sistem değişimine’ hazırlanmaktadır.

“Bugün 23 Nisan’dır, ‘Egemenliğin kayıtsız şartsız millete aittir’ kararının verildiği gündür. Bu tarihi kararın birçok boyutu bulunmaktadır. Bunlardan en önemlisi, milletin egemenliğinin üstünde bir politik gücün olmadığının ilanıdır; bu karar millet iradesinin devlet yönetiminde temel ilke olduğunu gösterdiği kadar, her toplumda sorulabilecek esas sorunun yani ‘bizi kim yönetecek’ sorusunun da cevabını oluşturmaktadır. Bu soruya verilecek cevap, siyasal rejimlerin de karakterini belirleyecek mahiyettedir. Milletin kararının, milletin iradesinin yönetimin yegâne meşru kaynağı olması, demokratik yönetim biçimini diğer rejimlerden ayıran bir özelliktir.”

Bizim yakın tarihimizde 23 Nisan sadece bir siyasal meşruiyet kaynağı olarak, demokrasi fikrinin değer olarak yerleşmesi olayı değildir, aynı zaman da milletin düşman işgaline karşı yürüttüğü milli mücadelenin karargâhının da kuruluşudur. Bir başka ifadeyle Türkiye 1920’de Büyük Millet Meclisi’nin kuruluşuyla birlikte hem bağımsızlık mücadelesini milletin iradesine bağlamıştır hem de yönetim şeklini.

TARİHSEL BİR OLGU: MİLLET

Burada sorulması gereken, cevabı verilmesi gereken bir başka hususun şu olduğunun üzerinde yıllardır durmaya çalışıyorum: Milli mücadele askeri bir meseleyken, nasıl olmuştur da bu mücadelenin önder kadrosu savaşı organize etme yerine, kongreler toplamayı arkasından Büyük Millet Meclisi’ni Ankara’da açmayı öncelikli bir mesele yapmışlardır?

“Bu sorunun cevabını iki noktada arayabiliriz. Bunlardan biri, İmparatorluk içinde yaşanan milletleşme süreciyle ve fikir hareketleri içinde milliyetçilik fikrinin oluşumunda, bunun bir siyasal topluluk olarak İmparatorluk sonrası bir devlet örgütlenmesine dönüşmesi öngörüsünde bulmak mümkündür. Diğer husus ise, meşrutiyetten bu tarafa tartışılan ‘siyasal meşruiyet anlayışıyla’ ilişkilendirmek mümkündür. Kısaca vurgulamak gerekirse, başta Mustafa Kemal Paşa olmak üzere milli mücadelenin önder kadrosunda yer alanlar bir ‘siyasal meşruiyet fikrine’ sahiptirler ve bunun kaynağında da millet bulunmaktadır.”

İşin ilginç tarafı, milli mücadeleyi yöneten Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin ilk reisi Gazi Paşa millette dayanan bir meşruiyet anlayışına sahip olmasına rağmen, daha sonra demokrasiye karşı müdahale ve darbeleri yapanların kendilerini meşrulaştırmak için ‘Kemalist veya Atatürkçü’ sıfatını kullanıp kimliklerini böyle takdim etmeye çalışmış olmalarıdır. Tarihsel ironi denilen olay ancak böyle bir şey olsa gerektir.

24 HAZİRAN: KAYITSIZ VE ŞARTSIZ

Uzun yıllar bu ülkede 23 Nisan Bayramlarının anlamından kopuk bir şekilde kutlanması ‘çocukların eğlence gününe dönüştürülmesi’ tesadüf değildir. Millet egemenliği fikri 1950’den itibaren hep rahatsızlık duyulan, kapıları demokrasiye açan, onu çağrıştıran bir anlayışı diri tuttuğu için hep farklı bir bağlama taşınmak istenen bir bayram yapılmak istenmiştir.

“Bugün Türkiye, anti-demokratik tortulardan kurtulmak, siyasal yapının ideolojik ve devlet örgütlenme modeline sinmiş bulunan bu unsurları tasfiye etmek üzere yeniden millet iradesine başvurmak üzere erken seçim kararı almış bulunmaktadır. 24 Haziran’da yapılacak seçimle fiilen uygulamaya konacak olan, siyasal yapı değişimiyle inşa edilecek yeni sistemle bir anlamda millet iktidarının önündeki kayıt ve şartları ortadan kaldıracaktır.” Bu aynı zamanda o şartların arkasına sığınarak millete rağmen devlet iktidarını kendi halkına karşı kullanan kadroları da, anti-demokratik siyasal anlayışı da tarihe gömecektir. Bugün Türkiye’nin milliyetçileri ve muhafazakârları böyle bir büyük değişime hazırlamaktadırlar.a