Bazıları çok seviniyor; adeta sevinçten uçuyorlar. Bir tarafa paralel yapıyı koyup, bir tarafta hükümeti, hatta doğrudan Başbakan Erdoğan'ı koyup meseleyi bu karşıtlıkta ele almak, onlar için oldukça umut verici bir durum. "Birbirlerini yiyorlar, birlikte kaybedecekler" diyerek ellerini ovuşturuyorlar. Sözüm ona analizleri yapıp, oradan "muhafazakâr siyasete" geçip, her ne hikmetse, netice olarak işi getirip Başbakan'a bağlıyorlar: "Erdoğan otoriterleşiyor, otoriterleştikçe kaybedecek" öngörüsünde bulunuyorlar. Aslında bu öngörü falan değil bütünüyle onların temennisidir. Bütün ümitlerini bu noktaya bağladıkları anlaşılıyor.
Bu tür yazıları yazanların, yorumları yapanların, ülkemiz için bir fikirleri var mıdır? Türkiye'nin istikrar içerisinde ortaya koyduğu performansa dair, krize rağmen büyüyen ekonomiyi hakkında, demokratikleşme yolunda kat edilen mesafe üzerine ve nihayet, bu ülkenin otuz yıllık kanlı terör belasından kurtulması için ortaya koyduğu "çözüm sürecine" dair herhangi bir hassasiyetleri var mıdır?

Neyin tartışması ?
Bugün yaşanılan olayların, esasında Türkiye'ye karşı büyük bir operasyon olduğunu görmeyip, bunu "hükümet - cemaat çatışması" olarak açıklayıp "ikisi de batacak" ümidiyle sevinenler, Türkiye'nin İstihbarat Servisi'nin, Suriye'de Baas rejimine karşı, El-Kaide'ye karşı yürüttüğü mücadeleyi engellemeye dönük operasyonu görmezden gelmeleri tesadüf değildir. Herhangi bir sivil topluluğun ülkenin istihbarat servisinin yaptığı faaliyetlere karşı herhangi bir operasyonun içinde bulunmasının bir mantığının olamayacağı, böyle bir şeyi ancak karşı servislerden beklemek gerektiğini bu yorumları yapanlar bilmez mi? Bu işlere alet olanların ne yaptığını anlayamazlar mı?
Seçilmiş meclislerin, hükümetlerin, aynı zamanda toplumun siyaset yapma hakkının bir parçası olduğunu, dolayısıyla siyasete yapılan bir operasyonun, doğrudan doğruya bu halka saldırı anlamına geldiğini bu gazeteci yazarlar anlayamazlar mı? Demokrasiye, ülkenin insanlarının siyasi varlık alanına sahip çıkmak, her demokratın göreviyken, sadece Başbakan Erdoğan'a düşmanlık duygusuyla veya muhalefet etme nedeniyle demokrasiye yönelen bu saldırı ve tehditleri "Erdoğan'a zarar verir" ümidiyle savunmak, sahiplenmek nasıl bir tutumdur?

Saldırı Türkiye'ye
NATO'nun gittiği her yerde görülen, bu ülkelerin halklarının, siyaset etme haklarını ellerinden almaya çalışan, yani demokrasiyi etkisizleştirerek ülkeleri "dünya sisteminin patronlarının iradesine" teslim etmeye çalışan cuntalarla, çetelerle, karanlık yapılarla aynı doğrultuda olmaları asla şaşırtıcı değildir. Bunların bazılarının, bu paralel duruşlarını saklamak için sarıldıkları solcu kimliğine, bu yetmeyince yüzlerine taktıkları iğreti demokrat maskesine rağmen, onları hepiniz biliyorsunuz. Onlar bazen gazeteci- yazar, bazen yorumcu, bazen akademisyen, bazen de saygın bir "akıl hocası" olarak kamuoyunu yönlendiren nüfuzlu kimselerdir.
Kısaca bugün yaşanan olayları " hükümet - cemaat çatışması" olarak tartışmak yanlıştır, en azından yetersizdir. Bugün Türkiye'nin karşılaştığı durum devletin demokratikleşmesine, halkın tercihlerine, yurttaş olmanın, siyaset etme hakkı başta olmak üzere bütün hak ve özgürlüklerine, sürdürülen toplumsal barış projesine karşı bir saldırıdır. Bunun için Türkiye'yi, demokrasisini kısaca milli iradeyi savunmak gerekir.