İsrail, Lübnan’a saldırsın. Hizbullah, İsrail’in saldırılarına karşılık verirken, Türkiye “İsrail’in kendini savunma hakkına saygı duyuyoruz” açıklaması yapsın. Statüko memnun olsun, Lübnan halkı ise Türkiye’yi “İsrail işbirlikçiliğiyle” suçlasın. 
Filistin’de seçimler olsun ve seçimleri Hamas kazansın. Türkiye, “demokrasi sandık değildir” açıklaması yaparak, Hamas’ın seçimi kazanmasının kabul edilemez olduğunu ilan edip, Fetih’e Hamas’la mücadelesinde açık çek versin. Türkiye’ye gelmek isteyen Halid Meşal’e “burda istenmiyorsun” mesajı gönderilsin. Statüko memnun olsun, Filistin halkı ise “peki demokrasi nedir?” diye sorsun. 

Türkiye, Suriye ile İsrail arasında barış görüşmelerini yürütürken İsrail, Gazze’ye saldırıp Filistin halkının üzerine “kurşun döksün”. Türkiye, çatışmalar İsrail’in ateşkes ihlaliyle başlasa da İsrail’in “teröristlerle mücadele hakkına saygı duyuyoruz, İsrail halkıyla dayanışmamız sürecektir” açıklaması yapsın. Statüko memnun olsun, Filistin halkı ise bir taraftan ölürken diğer taraftan Türkiye’nin ne yapmak istediğini anlamaya çalışsın. 

İran nükleer görüşmeleri başlasın. İran’ın İsrail’e karşı kullanmak amacıyla nükleer silah yaptığına inandığından dolayı İran halkına karşı BM nezdinde uygulanacak olan ek yaptırımları desteklesin. Statüko memnun olsun, İran halkı ise Türkiye’yi “Batı taşeronluğu” yapmakla suçlasın. 

***
İsrail’in Gazze ablukası devam ederken, İsrail uluslararası sularda 9 Türk sivili öldürsün. Türkiye, “kendileri kaşındılar” açıklamasını yaptıktan sonra İsrail’in kendini füzelerden koruma hakkını desteklediğini ilan etsin. Statüko memnun olsun, Türk halkı ise “adaletin bu mu dünya?” diye sorsun. 
Tunus’u duyan Mısırlı sokağa insin. Göstericiler Tahrir’i dolduruken Türkiye, İsrail’le birlikte Mübarek’e açık çek versin: “Mübarek demek İsrail’in güvenliği demek, dokunulmasın!”. Statüko memnun olsun, Mısır halkı “ya bizim güvenliğimiz?” diye sorsun. 
Ardından Beşşar Esed, toplu kıyıma başlasın. Dera, Hums, Hama, Şam, İdlib, Halep, Rakka, Deyri Zor derken devrim ülkenin geneline yayılsın. Suriyeliler Baas diktatörlüğüne karşı koyarken, Türkiye Suriyelilerin sınırı geçmesine izin vermesin, sınırlarını insani yardıma kapatsın, muhalifleri Türkiye’ye sokmasın, İran ve Rusya’dan gelen yardımları dostu Esed’e ulaştırsın, Baas rejiminin toplu katliamlarına “kesin muhalifler kendi kendilerini öldürmüştür” desin ve Suriye’deki krizin İsrail’in sınır güvenliğini tehlike altına atmasına ve yanı başında İslami hareketlerin iktidara gelmesine müsaade edemeyeceğini ilan etsin. Statüko memnun olsun, Suriye halkı “nerde komşuluk” diye sorsun. 

***
Irak’ta Maliki, muhaliflerini birbir tasfiye edip “ikinci Saddam” olmaya doğru ilerlerken, Türkiye “bana dokunmayan otoriter bin yaşasın” desin. Statüko memnun olsun, Irak halkı “bunun için mi öldük?” diye sorsun. 
Mısır’da seçilmiş cumhurbaşkanı Mursi bir darbeyle indirilsin. Türkiye, ABD, İsral ve Körfez ile birlikte uzun süre Mursi aleyhine yürüttüğü kampanyadan sonra gerçekleşen darbeye “bu, demokrasinin yeniden inşaasıdır” desin. Mısır ordusunun “terörizme karşı” verdiği mücadeleyi desteklerken, darbe hükümetine mali yardım sözünde bulunsun. Statüko memnun olsun, Mısır halkı “kendisi için istediğini kardeşi için....” deyip dursun. 
Ortadoğu’da “dost” edinmenin yolu statükoyu memnun etmekten geçiyor. Bunları yapsın, Türkiye kendisini dost havuzu (!) içerisinde bulsun. Biz de rahat edelim, statüko ağzıyla Türk dış politikası eleştirisi yapanlar da...