Macron adım adım NATO’nun altını oyma planlarını sahneye koyuyor. Suriye’de NATO müttefikine karşı terör örgütünü destekleyen, Libya’da darbeci Hafter’e verdiği destekle NATO sınırlarına Rusları yerleştiren, şimdi de Doğu Akdeniz’de Yunanistan ile Türkiye’yi çatışmaya sokma gayretine giren Macron, NATO’nun beyin ölümünü gerçekleştirme peşinde. Bunun Macron’un boyunu aşması bir yana, bizi yakından ilgilendiren tarafı bu gündemi için Türkiye’yi araçsallaştırması.

Macron başarısız bir siyasetçi ve iktidara geldiğinden beri birçok açıdan muktedir olamamasının travmasıyla hareket etmekte. Çok önemli bir lider olduğunu ispatlamaya çalışsa da; kazın ayağının böyle olmadığı ve Fransa’nın Sahel’den Suriye’ye Lübnan’dan Doğu Akdeniz’e gerileyen nüfuzunun gerçeğiyle yüzleşiyor. Ülke patlamaya hazır sosyolojik bir bomba gibi, sömürgeci günahların kefaretini ödüyor. İslamofobi, antisemitizm ve ırkçılık tırmanışta. Avrupa’da radikalizmin merkezlerinden. Arka kapısı olarak gördüğü Sahel bölgesinde ve Kuzey Afrika’da itibarı gün geçtikçe aşınıyor. Sömürgeci sıfatını açıkça kullanmadan sömürgeciliğe devam etme lüksünün sarsılmaya başlamasının verdiği rahatsızlık söz konusu. Sadece siyasi açıdan değil; askeri açıdan da bu bölgelerde zor günler yaşıyor. Suriye’de PKK saflarında savaşan askerleri, Türk askeri duvarına tosladığından beri Suriye gündemini kaybettiler. Libya’daki uluslararası hukuk ihlallerine, darbeci güçlere verdikleri ağır silahlar ve istihbarat desteğine rağmen kayıpları oynuyorlar.

Kısacası neredeyse tüm refahını ve yatırım kapasitesini uzun yıllar devam ettirdikleri sömürgecilik, kaynak hırsızlığı, insan tüccarlığı üzerine kuran Fransa, 2020 dünyasına adapte olmakta zorluk çekiyor. BM sisteminden kendilerine çıkan piyangoyu tüketmenin verdiği ruh haliyle, aslında uluslararası sistemdeki konumlarını sorguluyorlar. İstikballerinin önündeki perde-i zulmeti şu an içerisine girdikleri atraksiyonlarla bertaraf etme gayretindeler. Libya’da, Suriye’de, Lübnan’da, Sahel’de ve hatta güçsüz ve fakir Avrupa’da 21. Yüzyıl yeni sömürgeciliği inşası ile güdümlerindeki bir Avrupa ordusu ile küresel sistemde manalarını korumaya çalışıyorlar.

Fransa’nın bu projesinin önündeki en büyük engel, bu projenin Macron’un siyasi ve mental kapasitesinin birkaç gömlek üstünde olması. Dünyanın, NATO’nun, Avrupa’nın, Macron’un yeniden sömürmeye çalıştığı bölgelerin sorunu Fransız halkıyla değil, Macron yönetimiyle…