Son yazımda Ebu Bekir El-Bağdadi’nin El-Nusra Cephesi’ni kendi hakimiyeti altına alma çabasının başarısızlığa uğradığından bahsetmiştim. Bunun üzerine El-Bağdadi istemeyerek de olsa Suriye’ye gitmek zorunda kaldı. IİD’nin IŞİD’e dönüşüm sürecinin en büyük kırılma noktalarından olan bu gelişme ile kendisini Irak sınırları içerisinde tanımlamış ve daha öncesinde Iraklı savaşçıların Suriye’ye gitmesini engellemiş olan El-Bağdadi, Suriye topraklarına geçiş yapar ve sadece birkaç kişinin yerini bildiği ve Türkiye sınırına yakın güvenli bir evde oturmaya başlar.
Öncelikli amacı El-Golani’nin de içinde bulunduğu El-Nusra liderleriyle yüz yüze görüşüp biatlarını almaktır. Bazı El-Nusra liderleriyle toplantılar yapılır, fakat El-Golani birkaç defa çağırılması rağmen El-Bağdadi ile görüşmeye gelmez. Bunun en önemli sebebi El-Bağdadi’nin kendisine kızgın olduğunu bilmesi ve suikasta uğramaktan korkmasıdır. Bunun üzerine El-Bağdadi, El-Golani’ye bir mesaj göndererek El-Nusra’nın yakında lağvedileceğini söyler ve bunu El-Golani’nin kendisinin açıklamasını ister. Bu istek de bilindiği üzere reddedilir, sebep olarak da Suriye halkının IİD’yi benimsemeyeceği gösterilir. Artık El-Bağdadi ile El-Golani arasındaki bağ kopmuştur. El-Golani çekinerek de olsa isyan bayrağını açmıştır.

Ve IŞİD kurulur...

El-Bağdadi’nin Baasçı sağ kolu Hacı Bekir, El-Bağdadi’ye Suriye’de yeni bir grup kurma ve ardından El-Nusra’yı lağvetme fikrini verir. IŞİD’i kurma fikri ilk defa o zaman ve Hacı Bekir tarafından atılmıştır. Bunun üzerine El-Nusra’dan kopradıkları lider ve savaşçıları da içerisine alarak 9 Nisan 2013’te Irak ve Şam İslam Devleti ismini alacak olan örgüt kurulur.
IŞİD’ın ilan edilmesiyle birlikte Suriye’deki El-Kaide bağlantılı savaşçılar, El-Bağdadi’ye biat edenler, El-Golani’ye biatını devam ettirenler ve ortada olanlar şeklinde 3’e bölünür. El-Bağdadi kendisine biat etmeyenlerin öldürüleceğini açıklarken El-Nusra’ya karşı iki boyutlu bir operasyona girişir. İlk olarak El-Nusra’nın kontrol ettiği lojistik noktalar ele geçirilecek ve mühimmata el koyulacak; buna paralel olarak da El-Nusra’da kalan liderlere yönelik bombalı saldırılar düzenlenecek.
Saldırıların ana hedefinin kendisi olduğunu bilen El-Golani, vakit kaybetmeden El-Kaide Lideri Eymen El-Zevahiri’ye bir çözüm bulması için başvurur. Bu başvuru aslında El-Bağdadi - El-Golani çatışmasını da yeni bir boyuta sürükleyecektir. El-Kaide’nin tepe yönetiminin de dahil olması ve ileriki zamanlarda El-Nusra lehine bir karara varması üzerine IŞİD, kendisini El-Kaide’den de ayrı tutmaya başlayacak ve kendisini “etinden ve sütünden” faydalandığı “baba ocağı” El-Kaide’nin de üstünde konumlandıracaktır.

El-Kaide’nin sonuçsuz arabuluculuğu

El-Zevahiri bir çözüm bulma görevini Arap Yarımadası El-Kaidesi Lideri Nasır El-Vuheyşi’ye verir. El-Bağdadi, El-Vuheyşi’yi umursamazken, El-Golani ise pozisyonunu tekrar anlatır ve El-Nusra-IŞİD birleşmesinin büyük bir hata olacağını yineler. El-Vuheyşi bir çözüm bulamadan ayrılır; fakat ileriki aylarda ibre El-Nusra’ya doğru dönecek ve El-Zevahiri, IŞİD’e Irak’a dönmeleri çağrısında bulunacaktır.
El-Kaide’nin El-Nusra’ya hak verdiği bu ortamda El-Bağdadi dört temel strateji izler. Birinci olarak, kurduğu özel keskin nişancı ekibiyle El-Nusra liderliğini hedef alır. İkinci olarak, Suudi Arabistanlı Bender El-Şalan ve Ömer El-Kahtani aracılığıyla cihadi çevrelerde etkin Suud ulemasından şeri destek arayışına girer. Üçüncü olarak, El-Kahtani önderliğinde bir medya ekibi kurar ve El-Nusra aleyhine kara propaganda yapar. Son olarak ise yine El-Kahtani ve El-Şalan aracılığıyla Körfez’den savaşçı ve finansör arayışına başlar.
El-Bağdadi, isteksiz olarak girdiği ve El-Nusra’yı kendisine bağlama amacına ulaşamadığı Suriye’yi sevmeye başlayacaktır. Artan savaşçı sayısı, El-Nusra’nın zenginliğinin üzerine kurulması, Irak’a kıyasla çok rahat hareket etmesi ve yanındakilerin de yönlendirmesiyle El-Bağdadi Suriye’de kalacaktır. El-Bağdadi’nin Suriye macerası, medya savaşlarını ve ardından diğer gruplarla sıcak çatışmayı da beraberinde getirecektir.