Türkiye'nin siyasal tarihi darbelerle doludur. Hayata geçirilmiş darbelerden hevesi kursağında kalmış darbelere, darbemsi bildirilerden post ve dost modern darbelere kadar, literatürde darbe çerçevesinde değerlendirilebilecek ne tür meşru siyaseti alaşağı etme mekanizması varsa Türkiye'de hayata geçirildi.
Seneler sonra AK Parti hükümetinin ülkeyi normalleştirme çabalarının kilit hamlesi olarak ilk defa darbelerle yüzleşme çabası içerisine girildi. Darbeciler ve postal seviciler yargı önüne çıkarıldı. Ergenekon'dan Balyoz'a kadar birçok dava ile darbeci ve darbe heveslisi asker ve sivil yargılandı, yargılanıyor.
Bu süreç Türkiye'de geniş kesimlerin desteklediği bir süreçti. Hâlâ da asıl amacı darbecileri yargı önüne çıkarmak olan tüm girişimlere halktan muazzam bir destek var. Fakat bu haklı ve sonuna kadar götürülmesi gereken süreç ikinci bir darbeci grup tarafından rayından çıkarıldı, sulandırıldı ve kötü amaçlar için kullanıldı.
Paralel yapıdan bahsediyorum. Türkiye'deki tüm darbelerde askerin görüş ve emirlerine hazır olan paralel yapı, darbelerle ilişkilerini reddeder bir tonda bir zamanların son karakolu olan darbecilerle yüzleşiyor izlenimini verdi. İlginçtir, 1980 darbesinin mimarı son karakolcular ve 28 Şubat'ın mimarı ve darbe arkadaşlarını ya içeri artırmadılar veya içeride fazla tutmadılar. Yani darbe günlerinde yazdıkları darbe övücü sözlerinin arkasında durdular.
Ne yaptılar? Paralel yapıdan bahsedenleri darbeyle, terörle ilişkilendirerek içeri attılar. Hem de akla ziyan suçlamalarla. Meşru darbe davalarının içerisine tasfiye etmek istedikleri isimleri eklediler. Kanıt ürettiler, CD çoğalttılar, telefon rehberi aktardılar.

Darbecilere kıyak

Aslında ne mi yaptılar? Suçlu bir grubun yargılandığı sonuna kadar meşru bir süreci, kendi çıkarları uğruna şüpheye açtılar, meşru delillerin bile güvenirliliğini sorgulattılar, süreci sulandırdılar ve suçluları mağdur resmine soktular. Yani darbecilere son kıyaklarını yaptılar. Türkiye şimdi de son darbecileri yargılamanın arifesinde. Ülkenin meşru hükümetini ele geçirdikleri yargı ve emniyet birimleri eliyle alaşağı etme planları yapanları adalet önüne çıkarmanın arifesinde. Dinledikleri binlerce kişiyi, hayali örgüt mensubiyetinden içeri atmaya çalışanları hakim karşısına çıkarmanın arifesinde.
Bu kritik eşikte sulandırılan Ergenekon ve Balyoz davaları gerçekten adalet isteyenlerin kulaklarına küpe olmalı. Ergenekon'u vs. kötü niyetle sulandıranların metotları incelenmeli ve bunlardan uzak durulmalıdır.
Mesela ne yapılmamalı? Nereden baksanız orasından illegalite akan bir yapıya dair ortalıkta tonlarca kanıt, şahit, kayıt varken eski bantları karıştırıp sadece söyleyenin akıl ve ruh sağlığını sorgulatacak ses/görüntü parçalarıyla meşgul olunmamalı.

Ciddiyet şart

Boş çıkan kehanetler ve yüzleşilmek zorunda kalınan yasal süreçler sebebiyle dengesi bozulan yapının kullanacağı tek kart olan mağdur edebiyatına fırsat verecek kraldan çok kralcılık yapılmamalı. Ergenekon vs. ile mücadeleyi grupsal çıkarlar uğruna feda eden paraleller gibi, paralel yapıyla mücadele başka odakların ve beklenti içerisindeki şahısların insiyatifine ve provokasyonuna terk edilmemeli. Paralel yapıyla mücadele, ülkemizin karşı karşıya olduğu en büyük meydan okumalardan birisidir. Bu sebepten mücadeleye gereken ciddiyetle yaklaşılmalı, paralel seviyesizliğe inat seviyesizliğin dayanılmaz cazibesinden uzak durulmalı ve sürecin önemine halel getirecek "şok şok şok"lardan imtina edilmeli.
Paralel yapının dibe batarken yanında aşağı çekmek istediği paralel olmayanlar kesimler, şahıslar var. Bunun da yaygın metodu alakasız isimlere paralel yaftası yapıştırmak. Bu konuya azami dikkat gösterilmeli ve paralellerin süreci mağdurlar yaratarak baltalama operasyonlarına izin verilmemelidir.