1998 yılından bu yana hafızanızı yoklayın, eğitimde ne değişti bir hatırlamaya çalışın. Teker teker hatırlayamayız ama isterseniz ben size yardımcı olmaya çalışayım. Okul sayısı arttı, öğrenci sayısı arttı, öğretmen sayısı arttı, sınavlar ÖSS ve lise giriş sınavlan birkaç kez değişti. 1998'den bu yana üniversite sınavlarına giren öğrenci sayısı iki katına çıktı. İyi bir üniversite de okumak daha da zorlaştı. 1998 yılında öğrenciler yine liselere gidiyorlardı, 2009'da yine gidiyorlar. 1998'de biz okullann eğitimini tartışıyorduk, 2009'da yine tartışıyoruz. Aslında on yıl önceki okul yapımızla öğretmen yapımız hiç değişmedi. MEB'in 1998deki yapısı değişmedi. Bizim eğitime bakışımızda pek değişmedi. Ama nedense 1998 yılının ÖSYM istatistikleri üe 2009 yılının ÖSYM istatistiklerinde değişen çok şey var. Bu istatistikleri kabaca bakmaya çalıştım. İllerin basan oranlan çok dikkatimi çekti ve sizlerle paylaşmaya karar verdim.
BAŞARI ORANLARI ARTTI Bakın illerin başansı 10 yılda neredeyse yüzde yüz artmış. Birkaç örnek verelim isterseniz: Urfa 1998'de %64 2009'da %92, Kırklareli 1998'de %69 2009'da %92, Karabük 1998'de %76 2009'da %93, birkaç örnek daha verelim. Erzincan 1998'de %67, 2009'da %92, Batman 1998'de %57 2009'da %93, Bartın 1998'de %63 2009'da %91, Ağn 1998'de %57 2009'da %91 bu rakamlar sizce ilginç değil mi? Ne oldu da bu illerin başansı sadece 10 yılda iki katına yükseldi. Okullar aynı, öğretmenler aynı, müfredat aynı peki değişen nedir? 1998 yılında bu saydığım illerin çoğunda eğitim adına olmayan veya çok az olan tek şey vardı o da dershanelerdi. Dershaneler özellikle 2001 yılından itibaren güçlerini Anadolu'nun bütün illerine yaymaya başladılar. İstanbul'da Ankara'da yaptıklan tüm eğitim faaliyetlerini Anadolu illerine taşıdılar. Bazı dershaneler yurtdışında araştınp bulduklan yenilikleri anında taşıdılar oralara. Kalkın bu illerin tamamını dolaşın, hepsinde ülkemizin en büyük dershanelerinin şubelerini bulacaksınız. Göreceksiniz ki dershaneler o bölgelerde fırsat eşitliği sağlamış ve İstanbul'da Ankara'da öğrencilere sağladıkları olanakları oralardaki öğrencilere taşımışlar. MEB Ankara'daki Gazi Anadolu Lisesi'ndeki eğitimi şınek'taki Anadolu lisesine taşıyamadı ama dershaneler İstanbul'daki eğitimini Şırnak'taki şubelerine taşımayı başardılar.
Ama madalyonun tersi de var bazı büyük illerimizde basan pek değişmedi. İşte, İstanbul 1998 yılında başansı %86 iken 2009'da %91 olmuş. Ankara'nın başansı %84 iken 2009'da %93 olmuş gördüğünüz gibi dershanelerin yoğun olduğu İstanbul ve Ankara'da basan fazla değişmezken dershanelerin 2000 yılından sonra gittiği illerde basan olağanüstü şekilde yükselmiş. Üstelik bu dershaneler bulunduklan yerlerde başanlı öğrencilere burslar sağlayarak eğitimde fırsat eşitliği de sağlamış oluyorlar.
EŞİTLİĞİ KİM SAĞLIYOR 1998'den öncesi için istatistik bulamadım.
Ama bulabilseydim herhalde 1974'ten bu yana eğitime dershanelerin sağladığı katkıyı daha iyi anlatmış olacaktım. Hükümetler göreve geldiklerinde ilk vaatleri hep "hizmetleri ülkemizin dört bir yanına eşit dağıtacağız" olmuyor mu? İşte eğitim de, hükümetlerin yapamadığı sağlayamadığı eşitliği dershaneler sağlıyor. Dershaneler olmasaydı. Ağn'da 1998 yılında her 30 öğrenciden birisi üniversiteli olabilirken, bugün her 6 öğrenciden birisi üniversiteli olabilecek miydi? Acaba devlet bu eşitliği sağlayabilecek miydi? Yoksa yine büyük illerdeki öğrenciler üniversiteli olacağı için diğer illerdeki öğrenciler üniversiteli olabilmek için büyük kentlere göç etmeye devam mı edeceklerdi?
Eğitimde sağlanan bu eşitlikçi dengenin sahibi dershaneler değil mi? Bugün ülkemizin her köşesinden birinciler çıkabiliyorsa, büyük üniversitelerin kontenjanlannı Ankara, İstanbul gibi büyük illerin dışından gelen öğrenciler dolduruyorsa kusura bakmayın ama bir şeyler değişmiş demektir. Bu değişimin miman de dershanelerdir. Bu değişimi sağlayan kurumlanmıza bir teşekkürü çok görmeyelim...