Katıldığı bir televizyon programında Kürt meselesi tartışılıyor.
CHP’nin Kürt meselesinin çözümüyle ilgili 17 maddelik bir çalışması var.
Kemal Bey “bir” diye başlıyor söze.
Sorunun çözümü için yüzde on seçim barajının kaldırılmasının önemini anlatıyor.
Sunucu soruyor:
Ya iki?...
Kemal Bey ‘iki’yi hatırlamıyor.
Üçü de, dördü de.
“Şu anda aklımda değil, bilseydim hepsini getirirdim burada konuşurduk” diyor.
Nasıl yani?
Ülkenin ana muhalefet partisinin genel başkanı Kürt meselesiyle ilgili “yüzde on seçim barajının kaldırılması” dışında bir şey söyleyemiyor mu?
Aynen öyle işte.
Söyleyemiyor.
“Bu nasıl iştir arkadaş?” diye sorduğunuzda da CHP düşmanı ilan ediliyorsunuz.
Peki, o halde sormayalım!
***
Kemal Bey TÜSİAD’ı ziyaret etti.
“Tezek” olayının patlak vermesinin ardından TÜSİAD başkanlığından istifa eden SÜTAŞ’ın patronu Muharrem Yılmaz’a sahip çıktı.
Saygı duyduğunu söyledi, teşekkür etti, alkışladı.
Gezici vandallara yaptığı gibi, Yılmaz’ı da “Sevgi pıtırcığı çiçek çocuk” ilan etti.
“Tezek” olayına hiç değinmedi.
Olayın çirkinliğinden hiç söz etmedi.
“Yakışmadı” bile diyemedi.
“Yahu bu nasıl iştir arkadaş” diyecek olsak, tefe koyup CHP düşmanı ilan ediyorlar.
Demiyorum!
“Kemal Bey bu nasıl bir iş?” demiyorum.
Ne olmuş yani?
Önlerine tezek dökülen işçiler ölmüş mü?!!!
***
Kemal Bey yeni Cumhurbaşkanı’nın tarifini yapmış.
Olması gereken vasıflarını saymış.
Demiş ki:
“Biz eşiyle beraber Kızılay'da rahatlıkla yürüyen bir cumhurbaşkanı istiyoruz. Halkın istediği bu. Dengeli bir dil kullanan, hiç kimseyi ötekileştirmeyen, geçmişi temiz bir cumhurbaşkanı istiyoruz.”
Şimdi kalkıp sorsam ve desem ki; “Yahu siz niçin aday olmuyorsunuz, bu vasıflar sizde yok mu?” diye, yine kıyameti koparırlar.
CHP düşmanı ilan ederler.
Sormuyorum ben de!
Ve son bir not.
Sormuyorum, demiyorum, eleştirmiyorum ama böyle yapınca da CHP’ye gerçekten düşmanlık etmiş oluyorum.
Kemal Bey yorulmuş.
Sinirleri bozulmuş.
Yenilgi yenilgi nereye kadar?
Biraz dinlense fena mı olur acep?